Tag archive

stories around the world

28 χρόνια μόνος σε ένα νησί:Η ιστορία του Mauro Morandi

in Cosmos by

Πιστεύουμε ότι είμαστε γίγαντες, πως μπορούμε να κυριαρχήσουμε πάνω στην γη, αλλά είμαστε μόνο κουνούπια“, λέει ο Morandi.

 

Το 1989, κάπου ανάμεσα στη Σαρδηνία και στην Κορσική, με κινητήρα κατεστραμένο και χωρίς άγκυρα, το καταμαράν του Morandi κατέληξε σε μια ακτή του νησιού Budelli. Μόλις έμαθε πως ο υπεύθυνος του νησιού θα έφευγε λόγω συνταξιοδότησης σε 2 μέρες αποφάσισε να πουλήσει το καταμαράν και να πάρει την θέση του.
Έκτοτε ζεί μόνος του στο νησί εδώ και 28 χρόνια.
Το Εθνικό Πάρκο Maddalena Archipelago αποτελείται από επτά νησιά, από τα οποία το ομορφότερο θεωρείται πως είναι το νησί Budelli εξαιτίας της γνωστής παραλίας Spiaggia Rosa (Ροζ παραλία). Η ασυνήθιστη απόχρωση της παραλίας οφείλεται στα μικροσκοπικά κομμάτια κοραλλιών και κοχυλιών, τα οποία πλέον έχουν την μορφή σκόνης εξαιτίας της αδιάκοπης μετατόπισης των κυμάτων.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η Spiaggia Rosa χαρακτηρίστηκε από την ιταλική κυβέρνηση ως «τόπος υψηλής φυσικής αξίας». Η παραλία έκλεισε για να προστατευθεί το εύθραυστο οικοσύστημα και μόνο ορισμένες περιοχές παραμένουν προσβάσιμες στους επισκέπτες.
Το 2016, μετά από τριετή νομική μάχη μεταξύ ενός επιχειρηματία της Νέας Ζηλανδίας και της ιταλικής κυβέρνησης για την ιδιοκτησία της γης, το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το Budelli ανήκει στο εθνικό πάρκο Maddalena. Την ίδια χρονιά, το πάρκο αμφισβήτησε το δικαίωμα του Morandi να ζήσει στο νησί. Το κοινό διαμαρτύθηκε σε αυτήν την κίνηση και απέσπασε περισσότερες από 18.000 υπογραφές, πιέζοντας, έτσι,αποτελεσματικά τους τοπικούς πολιτικούς να ”καθυστερήσουν” την απέλαση του επ ‘αόριστον.


Δεν θα φύγω ποτέ“, λέει ο Morandi, “ελπίζω να πεθάνω εδώ, να αποτεφρωθώ και να διασπαρθεί η στάχτη μου στον άνεμο” Ο Morandi πιστεύει ότι όλη η ζωή τελικά επανασυνδέεται με τη Γη – ότι όλοι είμαστε μέρος της ίδιας ενέργειας. Οι Στωικοί της αρχαίας Ελλάδας ονόμαζαν αυτήν την αίσθηση, συμπαθεια. Πίστευαν πως το σύμπαν είναι ένας ατελείωτος, αδιαίρετος, ενοποιημένος ζωντανός οργανισμός.
Ο Morandi καθημερινά συλλέγει το πλαστικό που πλένει ξεβράζει η θάλασσα, φρουρεί με θέρμη  τις ακτές του Budelli και εκπαιδεύει τους θερινούς επισκέπτες σχετικά με το οικοσύστημα και πώς να το προστατεύσουν.


Δεν είμαι βοτανολόγος ή βιολόγος“, λέει ο Morandi. “Ναι, γνωρίζω ονόματα φυτών και ζώων, αλλά η δουλειά μου είναι πολύ διαφορετική από αυτή. Προσπαθώ να βοηθήσω τους ανθρώπους να καταλάβουν, γιατί το φυτό χρειάζεται να ζήσει. ”

Ο Morandi πιστεύει πως η κόσμος θα σωθεί από την εκμετάλευση όταν θα διδαχθεί πως θα μπορέσει να εκτιμήσει την ομορφιά της φύσης.  “Θα ήθελα οι άνθρωποι να καταλάβουν ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να μην δούμε την ομορφιά, αλλά να την αισθανθούμε με τα μάτια κλειστά”.

Συνήθως επεξεργάζεται το ξύλο από κέδρο προσπαθώντας να βρει κρυμμένες μορφές, διαβάζει με ζήλο και διαλογίζεται για τη σοφία των Ελλήνων φιλοσόφων και των λογοτεχνικών μεγιστάνων. Βγάζει φωτογραφίες και θαυμάζει το πώς αλλάζει από ώρα σε ώρα, εποχή σε σεζόν.

Είμαι κάπως στη φυλακή εδώ“, λέει. “Αλλά είναι μια φυλακή που επέλεξα για τον εαυτό μου.”

 These photos are not the original. Editing Sanchezguru

 

Source: www.nationalgeographic.com                   Article:Meet the man who has lived alone on this island for 28 years.

5 φίλοι βγάζουν την ίδια φωτογραφία εδώ και 35 χρόνια

in Cosmos by

Πέντε φίλοι από το Γυμνάσιο  Santa Barbara High School βγάζουν κάθε πέντε χρόνια την ίδια φωτογραφία, στην ίδια περιοχή, στο ίδιο παγκάκι εδώ και 35 χρόνια.
Από τα αριστερά προς τα δεξιά συναντάμε τους John “Wedge” Wardlaw, Mark Rumer-Cleary, Dallas Burney, John Molony and John Dickson.
”Δεν μπορώ να πιστέψω πως εδώ και 35 χρόνια αναπαριστούμε την ίδια φωτογραφία που βγάλαμε το 1982” αναφέρει ο Dickson σε συνέντευξη στον ανταποκριτή του CNN.
Η ιστορία της φωτογραφίας ξεκίνησε το 1982, όταν ήταν 19 χρονών και πήγαν στην λίμνη Copco στην Καλιφόρνια για διακοπές. Ο Dickson και ο Wardlaw ήταν φίλοι από παιδιά, ενώ με τους υπόλοιπους  έγιναν μια παρέα στο γυμνάσιο. Η μοίρα τους έφερε κοντά, όταν ένα το καλοκαίρι ξέσπασε μια πυρκαγιά, εξαιτίας ενός χαρταετού που μπλέχτηκε σε ηλεκτροφόρα καλώδια. Ανάμεσα στις 250 κατοικίες που καταστράφηκαν, ήταν και το σπίτι του Wardlaw.
…<<Νοικιάσαμε ένα σπίτι από την οικογένεια του Dickson, το οποίο βρισκόταν δίπλα στο δικό τους>>…<<Ο John και εγώ γίναμε αμέσως φίλοι>>… επισημαίνει ο Wardlaw.
Το κοινό τους ενδιαφέρον να φτιάχνουν ερασιτεχνικές ταινίες δράσης ήταν αυτό που τους έφερε αμέσως πιο κοντά.
…<<Είχαμε ένα κοινό ενδιαφέρον>>…<<Φτιάξαμε δεκάδες ταινίες από τότε, και όλοι η παρέα των 5 έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές από αυτές>>…
Ο Burney ισχυρίζεται πως αυτές οι ταινίες ήταν ο λόγος που έμειναν μακρυά από τα προβλήματα και τις λάθος ανησυχίες που αντεμετωπίζουν συνήθως τα αγόρια στην εφηβία…<<Παρόλου που ορισμένοι από εμάς συνέχισαν την εκπαίδευση τους στο κολλέγιο ή στην πολεμική αεροπορία, όπως εγώ, δεν σταματήσαμε ποτέ να γυρνάμε αυτές τις ταινίες.
…<<Μπορεί κατά διαστήματα να μην κάναμε όλοι μαζί παρέα, αλλά αυτό δεν κράταγε για παραπάνω από τρείς μήνες>>…πρόσθεσε ο Rumer-Clearly.
Αυτήν την στιγμή ο Wardlaw είναι παραγωγός ταινιών και φωτοφράφος και ζεί στο Bend του Oregon, ο Rumer-Cleary είναι μηχανικός συστημάτων και δικτύου και ιδρυτής της εταιρίας Occam Networks και αυτήν την στιγμή ζεί στο Portland του Oregon. Ο Burney είναι δάσκαλος της τρίτης δημοτικού και ζεί στην πόλη Antioch της California. Ο Molone είναι φωτογράφος και δραστηριοποιείται στην περιοχή New Orleans και μόνο ο Dickson παραμένει στην Santa Barbara, σαν ιδιοκτήτης μιας τουριστικής ιστοσελίδας.
Το αξιοσημείωτο είναι πως παρά την ηλικία τους συμφώνησαν φέτος να κρατήσουν την πόζα χωρίς να φορέσουν μπλουζάκια όπως ,τότε, το 1982.

1982
1987
1992
1997
2002
2007
2012
2017

 

Source:edition.cnn.com                                    Article: Five guys take same photo for 35 years

Theses photos are not the original editing sanchezguru.

Αυτοδίδακτοι έφηβοι μηχανικοί κατασκευάζουν σκηνή για αστέγους που τροφοδοτείται με ηλιακή ενέργεια

in Cosmos by
Με σκοπό την αντιμετώπιση του φαινομένου της έλλειψης στέγης της Ν.Καλιφόρνιας, μια γυναικεία ομάδα εφήβων κατέληξε σε μια έξυπνη ιδέα: Μια φορητή τέντα, η οποία εκμεταλεύεται την ηλιακή ενέργεια. Παρά το γεγονός πως οι 12 μαθήτριες, που ασχολήθηκαν με το εγχείρημα, δεν είχαν επίσημα κάποιο πτυχίο μηχανικού, έμαθαν μόνες τους τα βασικά για να μπορέσουν να σχεδιάσουν, να εκτυπώσουν (3D printing), αλλά και να συναρμολογήσουν αυτό το καινοτόμο καταφύγιο αστέγων.
Photo caption Scott Witter/Mashable

Τί είναι αυτό που κάνει την συγκεκριμένη σκηνή ξεχωριστή; Πέρα απο την δυνατότητα τα να μαζέυεται σε ένα σακίδιο, αυτό το κινητό καταφύγιο είναι εξοπλισμένο με φώτα, ένα ζυγάρι θήρων USB, καθώς και μια υποδοχή micro usb και όλα μαζί τροφοδοτούνται με ηλιακή ενέργεια!
Ελπίζουμε πως αυτή η σκηνή με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τελευταίας τεχνολογίας θα βελτιωσεί σε ένα βαθμό την ζωή των αστέγων, των οποίων τα προβλήματα ολοένα και πολλαπλασιάζονται>>>…<< Επειδή ζούμε εδώ, βλέπουμε πως τα προβλήματα τους αυξάνονται συνεχώς>> εξηγεί η Maggie Meja, μέλος της ομάδας.

Photo caption Scott Witter/Mashable

 

Photo caption Scott Witter/Mashable

Πρόσφατα, η ομάδα των κοριτσιών παρουσίασε αυτό το προϊόν σε μια νέα διάσκεψη εφευρετών στο Massachusetts Institute of Technology (MIT). Ελπίζουν πως η δημοσιότητα του συγκεκριμένου εγχειρήματος θα έχει ως αποτέλεσμα την συνειδητοποίηση του φαινομένου της έλλειψης στέγης, αλλά και την μαζική παραγωγή προϊόντων, τα οποία θα έχουν ως σκοπό να αλλάξουν την ζωή των αστέγων όσο δυνατών προς το καλύτερο.

Photo caption Scott Witter/Mashable

Οι αυτοδίδακτοι μηχανικοί χρησιμοποίησαν ιστοσελίδες όπως το Google και το YouTube για να σχεδιάσουν και να συναρμολογήσουν το προϊόν DIY, το οποίο είναι εξοπλισμένο με φώτα και θύρες USB που λειτουργούν με ηλιακούς συλλέκτες.

Photo caption Scott Witter/Mashable

Source: mymodernmet.com Article: Team of Teenage Girls Creates Portable, Solar-Powered Tent for the Homeless
These photos are not the original. Editing Sanchezguru.

Πέρα από τα σύνορα: Ο γύρος του κόσμου σε 90 μέρες

in Cosmos by

Τον Αύγουστο του 2017, ο JP Schulze και ο Louis Cole θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι επιβιβαζόμενοι σε ένα μικρό αεροπλάνο 2 κινητήρων. Μαζί τους θα έχουν ένα εξοπλισμό φωτογραφικής μηχανής και κάμερας, όσα περισσότερα καύσιμα μπορούν να κουβαλήσουν, έναν βασικό εξοπλισμό επιβίωσης και άφθονη όρεξη για περιπέτεια. Σκοπός του ταξιδιού τους είναι να αναχωρήσουν με κατεύθυνση ανατολική, να διανύσουν πάνω από 40 μίλια και ύστερα να επιστρέψουν στο μέρος όπου ξεκίνησαν, έχοντας ταξιδέψει με το αεροπλάνο τους γύρω από όλο τον κόσμο.

Το παραπάνω ταξίδι πραγματοποιείται για την δημιουργία ενός ιδιαίτερου ντοκιμαντέρ, που θα προσπαθήσει να μας μεταφέρει μια συνοπτική εκδοχή της παγκόσμιας διαφορετικότητας. Οι Louis και JP θα έχουν την ευκαιρία να ταξιδέψουν σε διαφορετικούς πολιτισμούς και θα μας παρουσιάσουν μέσα από την κάμερα τους την ομορφιά αυτής της εμπειρίας.

Ο JP θα είναι ο πιλότος αυτής της περιπέτειας, ενώ ο Luis θα επικεντρωθεί στην κινηματογραφική παραγωγή. Μαζί τους θα υπάρχει και ένα πλήρωμα εδάφους, το οποίο μαζί με την μονάδα παραγωγής θα τους διευκολύνουν σε ότι χρειαστούν π.χ. ανεφοδιασμοί, ενημερώσεις για τις καιρικές συνθήκες κλπ.

 

 

Οι πρωταγωνιστές αυτού του ντοκιμαντέρ θα ταξιδέψουν σε περισσότερες από 22 χώρες, 6 ηπείρους. Πρόθεση τους είναι να  προσφέρουν ένα διαφορετικό και πολιτισμικά πλούσιο περιβάλλον κινηματογράφησης.
 

 

…<<Θα είναι μια ταινία που γιορτάζει την ενότητα, τις διαφορές και την αγάπη. Σκοπεύουμε να σπάσουμε τα σύνορα, να δείξουμε πόσο μικρός είναι ο κόσμος μας και να ενθαρρύνουμε τους άλλους να ταξιδεύουν και να εξερευνούν.>>…

 

…<<Σκοπεύουμε να βρούμε έκτακτους και απλούς ανθρώπους, από κάθε είδους περιβάλλοντα, που ζουν ζωές που είναι αληθινές για τον εαυτό τους και τους κόσμους τους, ενώ αγκαλιάζουν τους κόσμους των άλλων – θέλουμε παραδείγματα πραγματικά αληθινής και ειρηνικής ζωής.>>…

 

 

Στις αρχές του 2015, οι δύο φίλοι αποφάσισαν να περάσουν δύο βδομάδας στην Ν.Αφρική. Κάλυψαν με το μικρό αεροπλάνο τους (2θέσιο Sling) 5000 μίλια και περιηγήθηκαν σε αρκετές διαφορετικές πολιτισμικές συνήθειες τοπικών κοινοτήτων. Σημαντική ήταν η επαφή τους με την φυλή Himba, οι οποίοι ζουν με βάση τις παραδόσεις των προγόνων τους αποκομμένοι από την σημερινή κουλτούρα και τεχνολογία. Η παρακάτω φωτογραφία με τα παιδιά να χαζεύουν με ενθουσιασμό το tablet τόνισε στους πρωταγωνιστές του Add to ντοκιμαντέρ το γεγονός πως υπάρχουν ακόμα πολλά πράγματα να μάθουν από και για άλλους πολιτισμούς.

…<<Σε έναν τόσο διαιρεμένο κόσμο, αισθανόμαστε ότι δεν υπάρχει καλύτερος χρόνος για να δημιουργήσουμε μια ταινία που να αγκαλιάζει και να γιορτάζει τις διαφορές, προωθώντας την κατανόηση και την ενσυναίσθηση, αντί του φανατισμού και το μίσους, που τελικά προέρχεται από την έλλειψη κατανόησης και του φόβου.>>…
Juan Peter Sculze
Louid Cole

 
Source: www.kickstarter.com / Article: Beyond Borders – A Film Celebrating Global Diversity

These Photos are not the original. Editing Sanchezguru

Zion & Frikkie μια απίστευτη φιλία

in Cosmos by

Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί γύρω από λιοντάρια και άλλα άγρια ​​ζώα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αδέσποτοι, ψυχρόαιμοι δολοφόνοι. Ο Zion γεννήθηκε σε καθεστώς αιχμαλωσίας δυστυχώς όμως έπρεπε να αποχωριστεί από την υπόλοιπη οικογενεια του επειδή υπάρχαν σημαντικες φοβίες πως ο πατέρας του θα τον σκότωνε. Ευτυχώς όμως για καλή του τύχη ”υιοθετήθηκε” και ανατράφηκε από τον Frikkie Von Solms.

Ο κ. Von Solms είναι 71χρονών, εξασκεί το επάγγελμα του φροντιστή λιονταριών και κατοικεί στη Νότια Αφρική. Παρά το γεγονός πως έχει υπό την επίβλεψη άλλα 19 λιοντάρια, τίγρεις και τσιτάχ, ο ίδιος αναφέρει σε συνέντευξη του…<<έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τον Zion, έχω μάθει τόσα πολλά από αυτόν >>…

Ο Zion δεν έχει επιτεθεί ποτέ σε άνθρωπο, μοιράζεται το ίδιο κρεβάτι με άνθρωπο και πηγαίνει σχεδόν πάντα μαζί του όταν ο κ.Von Solms χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο…<<Οι άνθρωποι μιλάνε για τα λιοντάρια, λες και είναι μόνο λιοντάρια έχουν και προσωπικότητα όμως, έχουν χιούμορ και γελούν>>…<<Ο Zion είναι ένας ευγενικός γίγαντας. Ποτέ δεν έχει επιτεθεί σε άνθρωπο και τον εμπιστεύομαι απόλυτα>>…

 

Ο Zion έχει συμπληρώσει 11 χρόνια από την χρονική στιγμή της συνέντευξη και μένει πλέον με τον αγαπημένο του φίλο επειδή είναι πολύ ήρεμος για να επιστρέψει στην άγρια φύση…<<Ήταν μια εμπειρία ζωής για να μεγαλώσω μαζί του, να μάθω και να ζήσω όλα τα στάδια του να είσαι λιοντάρι>>…Ορισμένοι ισχυρίζονται πως ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, μήπως όμως ισχύει επειδή δεν έχουμε βρεθεί κοντά σε άλλα είδη, κυρίως ”άγρια”.

 

Source: www.dailymail.co.uk, Barcroft TV, wideopenspaces.com, www.viralnova.com

These photos are not the original. Editing Sanachezguru.

Ένας βετεράνος, ένα golden retriever και η αναζήτηση εργασίας

in Cosmos by

Εξαιτίας των πέντε χειρουργικών επεμβάσεων ο Clay Luthy δεν μπόρεσε να συνεχίσει την επαγγελματική του καριέρα στην στρατιωτική αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών και κατέληξε στο ταμείο ανεργείας. Ο Luthy μπορεί με δυσκολία να λυγίσει το δεξί του πόδι , ενώ το αριστερό καθόλου. Γεγονός που τον δυσκόλεψε ιδιαίτερα να βρεί εργασία.

 

 …”Την πήρα από κουτάβι. Η αλήθεια είναι πως δεν προοριζόταν για να γίνει σκύλος υπηρεσίας (service dog). Στην συνέχεια ορισμένα χρόνια αργότερα, ανακάλυψα πώς με ειδοποιούσε όταν δυσκολευόμουν να περπατήσω και πήγαινα να πέσω, όμως δεν μπορούσα να το καταλάβω “,  ανεφέρει ο ίδιος σε συνέντευξη του… Η εύρεση εργασίας στην Αμερική για κάποιον που έχει μια μορφή αναπηρίας δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Παρόλο που το σύστημα εμπεριέχει μηχανισμούς πρόσληψης ατόμων με κινητικά προβλήματα συνήθως οι εργοδότες επιλέγουν κάποιον/α αρτιμελή για το δυναμικό τους.

 

Η Charlotte, είναι ένα golden retriever 11 ετων και παράλληλα ο τετράποδος συνεργάτης του Luthy, καθώς τον βοηθάει να σηκωθεί κάθε φορά που χάνει την ισορροπία του…”Προσπαθούσα να βρώ κάποια εργασία, όπου θα επιτρεπόταν η παρουσία της Charlotte και η γυναίκα μου πρότεινε να πάω στην Lowe “(γνωστή εταιρική αλυσίδα με είδη επίπλων, εργαλείων κ.λ.π.)…

 

Εκεί ο διευθυντής ανθρώπινου δυναμικού, Jay Fellers, ύστερα από την καθιερωμένη συνέντευξη, τους ενσωμάτωσε στο εργατικό τους δυναμικό…”και οι δύο μαζί ήταν ο άνθρωπος που χρειαζόμασταν στην εταιρεία. Εφόσον περάσανε την διαδικασία της συνέντευξής κέρδισαν επάξια την συγκεκριμένη θέση. Είναι πλεονέχτημα να έχουμε στο περιβάλλον μας την Charlotte”… επισημαίνει σε συνέντευξη του.

 

Στις ημέρες μας το κομμάτι του branding μεγάλων αλυσίδων συμπεριλαμβάνει, στις στρατηγικές του πολιτικές, την απασχόληση ανθρώπων περιορισμένης κινητικότητας. Ανεξαρτήτως αν γίνεται για λόγους διαφήμισης ή πραγματικά τηρείται ένας κοινωνικός προσανατολισμός θα έπρεπε οι κρατικοί μηχανισμοί να είναι πιο ενεργοί , καθώς και να περιλαμβάνουν/χρηματοδοτούν ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους βοηθούς. Τον τελευταίο καιρό είτε σαν βοηθοί (service dogs) είτε σαν θεραπευτές (therapy dogs) εναρμονίζονται ολοένα και περισσότερο στην ανθρώπινη κοινωνία. Πέρα από την εκμετάλλευση τους ως φύλακες ίσως θα πρέπει να προσέξουμε περισσότερο. Μήπως όπως ο Luthy έτσι και εμείς δεν καταλαβαίνουμε πόσο χρήσιμοι μας είναι; Η Charlotte όχι μόνο επιβεβαιώνει τον τίτλο του καλύτερου φίλου του ανθρώπου αλλά είναι και απαραίτητη για να μπορέσει ο Luthy να εργαστεί.

Μια ιδιαίτερη φιλία: O Bubbles, η Bella και η χαρά του νερού!

in Cosmos by
Photo Caption: Barry Bland

Μια από τις πιο αξιολάτρευτες φιλίες δημιουργήθηκε στην Ν.Καρολίνα στο Safari Myrtle Beach. Πρωταγωνιστές είναι ένας ο ελέφαντας ο Bubbles και ένα μαύρο λαμπραντός η Bella. Η αγάπη για το νερό ένωσε αυτούς τους 2 ιδιαίτερους φίλους, ενώ τα παιχνίδια τους στο νερό έγιναν αμέσως δημοφιλή(ένα από τις πιο διάσημες στιγμές τους είναι όταν ο Bubbles πετάει το μπαλάκι του tennis και η Bella του το επιστρέφει).

Photo Caption: Barry Bland

Ο Bubbles κατάγεται από την Αφρική, οι γονείς του σκοτώθηκαν από λαθροκυνηγούς το 1981 κατά την διάρκεια μιας 20ατούς σφαγής λόγω του πολύτιμου ελεφαντόδοντου και είναι ένας από τους ελάχιστους ελέφαντες που βρήκε κατάλυμα στην Αμερική. Πολλοί ελέφαντες δεν κατάφεραν να βρουν άσυλο λόγω του περιορισμένου αριθμού εγκαταστάσεων φιλοξενίας, οπότε είτε ελευθερώθηκαν πίσω στο φυσικό τους χώρο, είτε θανατώθηκαν. Ο bubbles όταν έφτασε στο πάρκο είχε βάρος βάρος 340 κιλά και ύψος 42 ίντσες. Αυτήν την στιγμή ζυγίζει 6 τόνους και έχει φτάσει τα 9 πόδια ύψος.

Η Bella από την άλλη έμεινε στο πάρκο από το 2007 όταν ο κατασκευαστής της πισίνας του Bubble ολοκλήρωσε την συγκεκριμένη εγκατάσταση και τότε ξεκίνησε μια υπέροχη φιλία!

Photo Caption: Barry Bland
Photo Caption: Barry Bland
Photo Caption: Barry Bland
Photo Caption: Barry Bland
Photo Caption: Barry Bland

 

Source: myrtlebeachsafari.com/

Photo Caption: Barry Bland

These Photos are not the original. Photo Editing Sanchezguru.

Η αξία του εγώ και το περιβάλλον, μια ανθρώπινη ιστορία

in Cosmos by

The forest man of India

Από τα τέλη τις δεκαετίας του 1970 και ύστερα ο Jadav Payeng έχει βάλει ως σκοπό της ζωής του να μετατρέψει μια άγονη ζώνη του νησιού του σε όαση. Έως σήμερα κατάφερε να δημιουργήσει μόνος του μια ζώνη βλάστησης 550 εκταρίων μεγαλύτερη από το Central Park της Νέα Υόρκης (330 εκτάρια).

Ήταν μια συνηθισμένη μέρα για τον διάσημο Ινδό φωτογράφο Jitu Kalita, ο οποίος βρισκόταν στο νησί Majuli για να βγάλει προσθέσει εικόνες ζώων και φυτών στην συλλογή του. Ενώ συνέχισε να περιπλανιέται με την βάρκα του ξαφνικά συνάντησε κάτι περίεργο, ένα δάσος να ξεπροβάλει μέσα στην ερημιά.

Εκεί, ένας άνθρωπος στεκόταν απειλητικά προς το μέρος μου αναφέρει ο Jitu, νομίζοντας προφανώς πως είμαι κάποιος λαθροκυνηγός. Όταν όμως πρόσεξε την κάμερα και του εξήγησα ποιος είμαι ο Jadav ηρέμησε και άρχισε να μου εξηγεί την ιστορία της ζωής του.

I will continue to plant until my last breath…

Αυτή είναι η ιστορία του.

 

 

 

Η υπαρξιακή χάρη του backpacking

in Cosmos by

Ο Αμερικανός φωτογράφος Ace Kvale, το περασμένο φθινόπωρο, έγινε 60 χρονών. Για να το γιορτάσει, αποφάσισε να κάνει μία πεζοπορία 60 ημερών στην άγρια και ερημική φύση της Γιούτα και της Αριζόνα, με πιστό συνοδοιπόρο τον δεκάχρονο αυστραλιανής ράτσας σκύλο του, Τζένγκις Χαν (στη ζωή ενός σκύλου, οι 60 μέρες ισοδυναμούν μ’έναν ολόκληρο χρόνο). Επιπλέον, αυτήν τη φορά ο Ace επέλεξε να σχεδιάσει μία «door-to-door loop », δηλαδή μία διαδρομή της οποίας η αφετηρία και το τέρμα θα είναι η αυλόπορτα του σπιτιού του και η οποία θα εξελίσσεται, όσο το δυνατόν περισσότερο, σε ερημότοπους απάτητους, χωρίς ίχνη και πινακίδες και καθόλου μονοπάτια. Ο στόχος του λοιπόν ήταν να αναμετρηθεί με την πραγματικότητα της Άγριας Φύσης, με τους δικούς της όρους, έχοντας απλά το δικό του προσωπικό GPS: Genghis Positioning System, όπως χιουμοριστικά αποκαλεί τον σκύλο του.

600 χιλιόμετρα μακριά, δύο νεαροί σκηνοθέτες, ο Forest Woodward και ο Brendan Leonard, μόλις είχαν δει τα νέα ντοκιμαντέρ του φεστιβάλ Telluride Mountainfilm, και αναρωτιούνταν τι ενδιαφέρον θα μπορούσανε οι ίδιοι να κάνουν. Ο Leonard σκέφτηκε να γυρίσουν ένα ντοκιμαντέρ για το περπάτημα – κανείς άλλος δεν είχε σκεφτεί να κάνει κάτι τέτοιο και άλλωστε δεν χρειάζεται οι καλές ιστορίες να έχουν κάτι το ακραίο και ασυνήθιστο. Πόσο βαρετό όμως θα ήταν να έβλεπες μία ταινία που δείχνει απλά κάποιον να περπατά; Εκτός και αν αυτός που περπατά έχει κάποιο ενδιαφέρον, σκέφτηκε ο Woodward. O Leonard λοιπόν, πέταξε την ιδέα για έναν τύπο που ετοιμάζεται να κάνει μία μεγάλη βόλτα με τον σκύλο του στην έρημο της Γιούτα. Μετά από συζητήσεις, αρκετά e-mails και τηλεφωνήματα, οι δύο σκηνοθέτες αφήσανε το Κολοράντο για να μεταφερθούν στο μικρό επαρχιακό σύμπαν του Ace και του Τζένγκις. Τους ακολουθήσανε λοιπόν σε μία πορεία μέσα από τις πιο άγριες περιοχές της νοτιοδυτικής Αμερικής, τους είδαν να παίζουν και να τραγουδούν ενώ διάνυαν μίλια και μίλια μονοπατιών, να ψάχνουν για πηγές πόσιμου νερού προκειμένου να επιβιώσουν στον λαβύρινθο των φαραγγιών και σε οροπέδια που λίγοι είχαν τολμήσει να εξερευνήσουν από την εποχή των Ανασάζι. Τους είδαν να περπατούν μέσα από το χιόνι, τη βροχή και τη ζέστη της ερήμου, ενώ το ολοένα και πιο τραχύ και σκουριασμένο χρώμα του παρουσιαστικού τους μαρτυρούσε την αβίαστη απορρόφησή τους από το απόκοσμο αυτό περιβάλλον. Τις νύχτες, των οποίων η απόλυτη σιωπή έσπαγε από τους ήχους της φωτιάς και των μακρινών καλεσμάτων των κογιότ, ο Ace τους διηγούνταν ιστορίες ενώ ο Τζένγκις, με προσαρμοσμένες όλες τις αισθήσεις του, παρακολουθούσε την κάθε κίνηση του ανθρώπου του. Έχοντας πια επιστρέψει στο σπίτι του Ace κι έχοντας ολοκληρώσει τα γυρίσματα, ο Woodward αναρωτήθηκε αν πράγματι είχαν γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ με θέμα το περπάτημα. Και αν όχι, τότε ποιo ήταν το θέμα;

Την απάντηση μπορεί ίσως να τη βρει μέσα στα λόγια του Γάλλου ομότεχνού του, Jean-Luc Godard, ο οποίος μας λέει: «Δεν είναι τα ζώα που είναι τυφλά, μα ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος, τυφλωμένος από τη συνείδηση, δεν είναι σε θέση να δει τον κόσμο. Ό,τι είναι έξω, έγραψε ο Ρίλκε, μπορεί να γίνει γνωστό μόνο μέσω του βλέμματος του ζώου. Και ο Δαρβίνος, επικαλούμενος τον Μπιφόν, υποστηρίζει ότι ο σκύλος είναι το μόνο ζωντανό πλάσμα που σε αγαπά περισσότερο απ’ ό,τι αγαπά τον εαυτό του». Ο Ace σίγουρα θα συμφωνεί με τα παραπάνω λόγια, καθώς, όπως έχει δηλώσει, ενδιαφέρεται περισσότερο να περπατά σε τοπία που δεν φέρουν κανένα σημάδι πολιτισμού, που του επιτρέπουν δηλαδή να φαντάζεται τη Γη όπως ήταν πριν την εμφάνιση των ανθρώπων, προσπαθώντας έτσι να επικοινωνήσει με τη Φύση μ’ένα βαθύτερο και στοχαστικό τρόπο. Σχετικά, βέβαια, με τον Τζένγκις, ο Ace έχει μόνο ένα πράγμα να πει: «σημασία δεν έχει τι κάνουμε μαζί, αλλά ότι είμαστε μαζί! Είναι ο συγκυβερνήτης μου!»

 

Go to Top