Tag archive

NASA

10 Ιατρικές καινοτομίες που έχουν ρίζες στη Διαστημική Βιομηχανία

in Astronomy by

Ο κλάδος της Ιατρικής βασίζεται σε νέες τεχνολογίες για την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων προγνώσεων και θεραπειών. Αξιοποιεί έρευνες από όλους τους κλάδους και τις προσαρμόζει στις εκάστοτε ανάγκες της.

Οι αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, για παράδειγμα, διεξάγουν έρευνες και πειράματα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων για χρήση στη Γη. Εδώ παρουσιάζουμε δέκα τεχνολογίες υγειονομικής περίθαλψης που προέρχονται από το “Διάστημα” και ήδη τις χρησιμοποιούμε με μεγάλο όφελος:

 

  1. Ρομπότ που μπορούν να αφαιρέσουν όγκους από τον εγκέφαλο.

Κατά τη διάρκεια της Διαστημικής εποχής, πολλές καινοτόμες ιδέες πήραν “σάρκα και οστά“. Μια από αυτές αποτελεί το Canadarm2, ένας ρομποτικός βραχίονας που συνδέεται στο εξωτερικό μέρος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Χρησιμοποιείται για πολλές εργασίες έξω από τον διαστημικό σταθμό, ώστε να αποφευχθούν από τους αστροναύτες πολλοί περίπατοι υψηλού κινδύνου.

Αυτή η τεχνολογία οδήγησε στη δημιουργία του neuroArm, ενός ρομποτικού βραχίονα που μπορεί να εκτελέσει χειρουργικές επεμβάσεις μεγάλης ακρίβειας. Χρησιμοποιείται με σαρωτές μαγνητικής τομογραφίας (MRI scanners), για να επιτευχθεί η αφαίρεση όγκων από τον εγκέφαλο.

 

  1. Συσκευές παρακολούθησης ματιών που χρησιμοποιούνται στη χειρουργική επέμβαση ματιών λέιζερ.

Στο διάστημα, η έλλειψη βαρύτητας αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο τα μάτια κινούνται και αντιλαμβάνονται την κίνηση. Οι υψηλής τεχνολογίας ιχνηλάτες ματιών, αναπτύχθηκαν για να δουν πού κοιτάζουν οι αστροναύτες κατά τη διάρκεια της κανονικής τους εργασίας στο περιβάλλον μικροβαρύτητας.

Οι κινήσεις των ματιών είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει η διορθωτική χειρουργική επέμβαση ματιών με χρήση λέιζερ. Οι συσκευές εντοπισμού ματιών που αναπτύσσονται για διαστημική πτήση, χρησιμοποιούνται τώρα στις επεμβάσεις αυτές, για να εξασφαλιστεί η σωστή τοποθέτηση της δέσμης λέιζερ.

 

  1. Βοηθώντας τους ασθματικούς να αναπνέουν.

Το οξείδιο του αζώτου είναι ένας συνηθισμένος ρύπος στον αέρα, τόσο στη Γη όσο και στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Όταν ένα άτομο έχει φλεγμονή των αεραγωγών, όπως παρατηρείται στους ασθματικούς, υπάρχει αύξηση του οξειδίου του αζώτου στον εκπνεόμενο αέρα.

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA) έχει αναπτύξει μια συσκευή που μετρά με ακρίβεια το μονοξείδιο του αζώτου στον εκπνεόμενο αέρα των αστροναυτών, για την ανίχνευση πιθανής φλεγμονής. Με τον τρόπο αυτό, οι αστροναύτες μπορούν να αντιμετωπίσουν κάποιο πρόβλημα πριν η κατάσταση γίνει πιο σοβαρή. Αυτή η τεχνολογία πλέον χρησιμοποιείται στον εντοπισμό της ποσότητας του μονοξειδίου του αζώτου στον εκπνεόμενο αέρα που προκαλείται από φλεγμονή στους πνεύμονες.

 

  1. Κρατώντας τα οστά μας ισχυρά.

Οι αστροναύτες, εξαιτίας της απώλειας βαρύτητας που βιώνουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα, αντιμετωπίζουν τεράστια απώλεια οστικής πυκνότητας, παρόμοια με την απώλεια οστού που παρατηρείται σε ηλικιωμένους ανθρώπους με οστεοπόρωση. Καταβάλλονται προσπάθειες για τη μείωση αυτής της οστικής απώλειας μέσω της καθημερινής άσκησης.

Οι αστροναύτες έχουν επίσης δείξει ότι η λήψη μικρής ποσότητας διφωσφονικών (bisphosphonate) εβδομαδιαίως, μειώνει την περαιτέρω οστική απώλεια. Ο γηράσκων πληθυσμός της Γης, επωφελείται ήδη από τέτοιου είδους φαρμακευτικές ανακαλύψεις.

 

  1. Μέτρηση της θερμοκρασίας του σώματός μας.

Οι υπέρυθρες τεχνολογίες αναπτύχθηκαν πριν από πολλές δεκαετίες στο εργαστήριο Jet Propulsion της NASA (JPL στην California) για τη μέτρηση της θερμοκρασίας των πλανητών και των αστέρων.

Το 1991, η τεχνολογία αυτή μετατράπηκε σε θερμόμετρα για το αυτί. Τα θερμόμετρα αυτά παρέχουν μετρήσεις θερμοκρασίας, σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα. Έχει αποδειχθεί πλέον ότι παρέχουν ακριβείς μετρήσεις θερμοκρασίας, καθιστώντας τα ιδανικά για χρήση σε νοσοκομεία, σε ιατρεία, αλλά και στο σπίτι.

 

  1. Μέτρηση της πίεσης μέσα στο κρανίο.

Ενώ διερευνούσαν τις αλλαγές όρασης στους αστροναύτες (VIIP syndrome – Vision Impairment and Intracranial Pressure), οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι συμβαίνουν λόγω της αυξημένης πίεσης μέσα στο κρανίο, η οποία με τη σειρά της είναι αποτέλεσμα της αύξησης του όγκου του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Οι χειρουργοί πτήσεων χρειάζονταν τρόπους για την εύκολη παρακολούθηση αυτών των αλλαγών πίεσης.

Έρευνες στο Ηνωμένο Βασίλειο οδήγησαν σε μια συσκευή που μπορεί να μετρήσει την πίεση μέσα στο κρανίο χρησιμοποιώντας την εκτόπιση του τυμπάνου μέσα στο αυτί. Η νέα αυτή καινοτομία δεν χρειάζεται επέμβαση, είναι πολύ γρήγορη και μπορεί να γίνει οπουδήποτε.

 

  1. Υπέρηχοι κονιορτοποιούν πέτρες στα νεφρά.

Η ζωή στο Διάστημα αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού πέτρων στα νεφρά. Στους αστροναύτες, οι πέτρες στα νεφρά μπορούν να προκαλέσουν μολύνσεις και επιπλοκές αρκετά σοβαρές ώστε να απαιτήσουν εκκένωση του πληρώματος.

Οι επιστήμονες της NASA έχουν αναπτύξει χειροκίνητες τεχνικές υπερήχων, οι οποίες μπορούν να ανιχνεύσουν, να μετακινήσουν και στη συνέχεια να καταστρέψουν τις πέτρες, κάνοντάς τους πιο εύκολο να περάσουν. Αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να ωφελήσει και τους ανθρώπους με πέτρες στα νεφρά στη Γη.

 

  1. Κάνοντας τα σιδεράκια δοντιών αόρατα.

Ο λόγος για την διαυγή πολυκρυσταλλική αλουμίνα (ονομάζεται επίσης και οξείδιο του αλουμινίου). Αυτό το προηγμένο υψηλής αντοχής, μέγιστο-ημιδιαφανές, ανθεκτικό σε θρυμματισμό κεραμικό αναπτύχθηκε για την άμυνα και την αεροδιαστημική.

Προτάθηκε ότι το υλικό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή ημιδιαφανών βραχιόνων για σιδεράκια που θα εμφανίζονταν χρωματισμένα στα δόντια. Αφού δοκιμάστηκε, έγινε ένα από τα πιο επιτυχημένα ορθοδοντικά προϊόντα της ιστορίας.

 

  1. Ανίχνευση τραυματισμών και καρκίνου με ιατρική απεικόνιση (medical imaging).

Η επεξεργασία ψηφιακών σημάτων είναι αρκετά δύσκολη. Η NASA όμως, πρωτοστάτησε στην επεξεργασία ψηφιακού σήματος υψηλής τεχνολογίας για να βελτιώσει τις σεληνιακές εικόνες και να βρει τις καλύτερες τοποθεσίες προσγείωσης στη Σελήνη, στην εποχή των αποστολών Apollo.

Αυτές οι τεχνικές επεξεργασίας σημάτων χρησιμοποιούνται σήμερα ευρέως σε σαρωτές CT και MRI, για να βοηθήσουν τους γιατρούς να βρουν τραυματισμούς και καρκίνους χωρίς να χρειάζεται να εγχειρίσουν τους ασθενείς για να δουν μέσα τους. Εξακολουθούν βέβαια να αναπτύσσονται οι τεχνικές ακόμα σήμερα.

 

  1. Απλοποιημένη αιμοκάθαρση εμπνευσμένη από συστήματα φιλτραρίσματος διαστημικού σκάφους.

Το νερό είναι αρκετά βαρύ και οι ανάγκες του ανθρώπινου οργανισμού μεγάλες. Όμως η ποσότητα που μπορούν να πάρουν μαζί τους οι αστροναύτες από τη Γη, είναι αρκετά μειωμένη σε σχέση με τις ανάγκες τους. Η επάρκεια της ποσότητας νερού επιτυγχάνεται με την ανακύκλωση και τον καθαρισμό των περισσότερων υγρών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (συμπεριλαμβανομένων των ούρων τους).

Κατά την ανάπτυξη αυτών των συστημάτων διήθησης, οι επιστήμονες εφάρμοσαν την ίδια τεχνολογία για την απομάκρυνση των τοξικών αποβλήτων από το χρησιμοποιούμενο υγρό αιμοκάθαρσης. Αυτό οδήγησε σε νέες συσκευές αιμοκάθαρσης που δεν χρειάζονται πλέον συνεχείς συνδέσεις νερού και αποστράγγισης, που σημαίνει ότι χρησιμοποιούν λιγότερη ενέργεια και είναι φορητές (ώστε μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στο σπίτι)

 

 

Πηγές:

  • Article’s Image  “reuters.com
  • ibtimes.co.uk  άρθρο  “10 brilliant medical inventions we wouldn’t have had without astronauts”
  • wikipedia.org

 

*Οι φωτογραφίες δεν είναι οι αυθεντικές. Είναι επεξεργασμένες από τον συντάκτη του άρθρου.

Νέα γενιά Δορυφόρων “Made in Space” coming soon

in Astronomy by

Οι δορυφόροι έχουν σχεδιαστεί για να επιβιώσουν σε δύο πολύ διαφορετικά περιβάλλοντα: τη μικροβαρύτητα της τροχιάς και τις έντονες δυνάμεις που βιώνουν κατά την εκτόξευσή τους με κάποιο πύραυλο. Αυτό εκθέτει το ωφέλιμο φορτίο σε υψηλές πιέσεις και δονήσεις, καταστάσεις που περιορίζουν πραγματικά το σχεδιασμό του δορυφόρου.

Επιπλέον, οι εκτεταμένες δομές υποστήριξης που χρειάζονται ώστε να αντέξουν οι εκτοξευόμενοι δορυφόροι το βάναυσο ταξίδι, είναι άχρηστες όταν τελειώσει η διαδικασία. Επιπλέον, η κατασκευή δορυφόρων με αυτόν τον τρόπο περιορίζει την αποτελεσματικότητά τους στην τροχιά, επειδή περιορίζει το μέγεθος των εξαρτημάτων όπως τους πομπούς και τις ηλιακές συστοιχίες, καθώς επίσης και την επιλογή υλικών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην κατασκευή.

Η εταιρεία Made in Space οραματίζεται την απευθείας κατασκευή δορυφόρων στο Διάστημα. Αντί να κατασκευάσουμε δορυφόρους εδώ στη Γη και να τους εκτοξεύουμε στο διάστημα, απλά θα εκτοξεύουμε μικρά εξαρτήματα και πρώτες ύλες. Η συναρμολόγηση/κατασκευή θα γίνει από ένα “robot / 3Dprinter”.

Ήδη από το 2014 , η εταιρεία ξεκίνησε εισάγοντας τον πρώτο 3D εκτυπωτή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και σχεδίασε μια “Μονάδα Παραγωγής” που μπορεί να παράγει ποικιλία εργαλείων και εξοπλισμού (το πρώτο εργαλείο που εκτυπώθηκε ποτέ στον ISS, ήταν ένα κλειδί υποδοχής).

Image Credit: NASA via popularmechanics.com

Χάρη σε μια σύμβαση της NASA ύψους 20 εκατομμυρίων δολαρίων με την Made in Space το 2015, η εταιρεία πρόκειται να επεκτείνει τις διαστημικές εργασίες 3D εκτύπωσης μέσω του προγράμματος Archinaut. Το Archinaut είναι ένα ρομπότ μεγέθους μίνι-ψυγείου που θα τοποθετηθεί στον ISS το 2018. Με τη δυνατότητα εφαρμογής πρόσθετων μερών στο σώμα του ρομπότ, όπως για παράδειγμα ένα ρομποτικό βραχίονα που θα συναρμολογεί εξαρτήματα, το Archinaut θα είναι πλέον σε θέση να εκτυπώσει δομές μεγαλύτερες από τον εαυτό του.

Επιπροσθέτως, το νέο αυτό ρομπότ θα δημιουργεί εύθραυστα εξαρτήματα που θα τοποθετηθούν στους δορυφόρους (τους οποίους επίσης θα κατασκευάζει) και τα οποία δεν θα άντεχαν τη διαδικασία της εκτόξευσης. Έτσι, μπορούμε να αυξήσουμε σημαντικά τις δυνατότητες και να μειώσουμε το κόστος κατασκευής των δορυφόρων.

Υπάρχει τέλος η ελπίδα ότι το σύστημα Archinaut θα είναι σε θέση να επισκευάσει ακόμα και διαστημόπλοια που βρίσκονται σε τροχιά, ώστε οι αστροναύτες να μην χρειάζεται να εκτελούν επικίνδυνους διαστημικούς περιπάτους για να αντικαταστήσουν ελαττωματικά εξαρτήματα. Ο απώτατος όμως στόχος είναι η “εκτύπωση” όχι μόνο εξελιγμένων δορυφόρων πολλαπλών χρήσεων, αλλά επίσης και διαστημικών τηλεσκοπίων, χρησιμοποιώντας παράλληλα ως πρώτη ύλη κάποια από τα εκατομμύρια συντρίμμια που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη και προέρχονται είτε από συγκρούσεις δορυφόρων, είτε ως απομεινάρια διαστημικών αποστολών.

 

 

Πηγές:

  • Article’s Image  “popularmechanics.com”
  • http://madeinspace.us
  • popularmechanics.com  άρθρο  “How Building Satellites in Orbit Will Change Our Future in Space”

Τούβλα από Σεληνιακή ή Αρειανή ύλη?

in Astronomy by

Μεγάλο βάρος δίνουν η NASA και η ESA, στα ερευνητικά προγράμματα ανάπτυξης υλικών κατασκευής για τη δημιουργία μελλοντικών βάσεων στη Σελήνη και τον Άρη. Μπορεί βέβαια να μας χωρίζει ακόμα πολύς χρόνος από ένα τέτοιο μεγαλόπνοο βήμα, όμως όταν φθάσουμε εκεί θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε με τον καλύτερο τρόπο.

Φυσικά το να μεταφέρουμε υλικά από τη Γη είναι οικονομικά ανέφικτο (τα καύσιμα που απαιτούνται για τέτοιες μεταφορές αγγίζουν αστρονομικά ποσά). Ωστόσο μπορούμε να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία μας ώστε να μετατρέψουμε την εκεί αφθονία υλικών σε “οικοδομικά υλικά”.

Αξιόλογη είναι η προσπάθεια των επιστημόνων της ESA, η οποία από το 2013 έχει γνωστοποιήσει την ανάπτυξη ενός 3D-printer προς κατασκευή υλικών και εργαλείων. Ο  “εκτυπωτής” αυτός με χρήση laser, κατάφερε τελικά να μετατρέψει Σεληνιακή σκόνη σε τούβλο.

Image Credit: popularmechanics.com

 

Προς το παρόν η τεχνική αυτή, όσο αξιόπιστη και αν φαίνεται, απέχει πολύ από το να είναι πρακτική. Η ομάδα χρειάστηκε σχεδόν 5 ώρες για να “τυπώσει” ένα τούβλο. Παρόλα αυτά, υπάρχει αισιοδοξία για την εξέλιξη της τεχνολογίας, καθώς και αρκετός χρόνος να αναπτυχθεί καθώς τέτοια ταξίδια είναι ακόμα ανέφικτα.

Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, μια ομάδα επιστημόνων ανέπτυξε ένα διαφορετικό σχέδιο κατασκευής τούβλων με Αρειανό έδαφος. Καθώς το 3d-printing χρειάζεται μεγάλα ποσά ενέργειας, η ομάδα πειραματίστηκε με κάτι πολύ πιο απλό. Χρησιμοποίησε πολυμερή (ως συνδετικό υλικό) και σκόνη παρόμοια με αυτή που υπάρχει στην επιφάνεια του Άρη. Τα συμπίεσε και το αποτέλεσμα ήταν ένα τούβλο πιο σκληρό και από μπετό.

Τα τουβλα που κατασκευαζονται απο εδαφος ομοιο με του Αρη, μπορει να ειναι ισχυροτερα απο το σκυροδεμα. Image Credit: popsci.com

Η μέθοδος όμως αυτή εξαρτάται άμεσα από τη μεταφορά πολυμερών από τη Γη στον Άρη, κάτι το οποίο προσπαθούμε να αποφύγουμε. Έτσι η ομάδα προχώρησε σε συμπίεση σκόνης με όλο και λιγότερα πολυμερή. Αυτό που ανακάλυψε είναι πως και χωρίς καθόλου πολυμερή, το υλικό της επιφάνειας του Κόκκινου πλανήτη μετατρεπόταν σε συμπαγές τούβλο (όχι το ίδιο σκληρό με πριν). Τα οξείδια του σιδήρου που υπάρχουν στην επιφάνεια του Άρη λειτουργούν ως συνδετικό υλικό.

Το πρόβλημα όμως και με αυτή τη μέθοδο είναι πως το υλικό που χρησιμοποίησαν στα πειράματα προέρχεται από έναν εξομοιωτή που αναπτύχθηκε από τη NASA και θεωρείται ο καλύτερος εξομοιωτής Αρειανού εδάφους. Όμως το παρών υλικό σε σχέση με αυτό που θα βρούμε εκεί ενδέχεται να διαφέρει, ως προς το μέγεθος των κόκκων αλλά και τη χημική σύσταση και άρα προφανώς θα ανταποκριθεί διαφορετικά.

Επιπροσθέτως, τα οξείδια του σιδήρου που λειτουργούν ως συνδετικό υλικό (αντί των πολυμερών), δεν υπάρχουν στην ίδια αναλογία σε όλη την επιφάνεια του πλανήτη. Αν αναλογιστούμε πως βρίσκονται μόνο σε ένα λεπτό στρώμα σε όλη την επιφάνεια του Άρη, μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να συγκεντρωθεί αρκετό υλικό για να κατασκευαστεί ένα ανθρώπινο καταφύγιο στα περισσότερα μέρη. Αλλά όπως είπαμε υπάρχει χρόνος να λυθούν όλα τα εμπόδια, εφόσον υπάρχουν νέες ιδέες και συνεργασία μεταξύ των διαστημικών υπηρεσιών.

 

 

Πηγές:

  • article’s image  “cnet.com”
  • popularmechanics.com  άρθρο  “Scientists Invented A 3D Printer That Turns Moon Dust Into Bricks”
  • popsci.com  άρθρο  “Bricks made from fake Martian soil are surprisingly strong”
  • theverge.com  άρθρο  “Mars-like soil can be pressed into strong bricks — which could make building easier on the Red Planet”
  • cnet.com  άρθρο  “How do you build on Mars? 3D printing from dust!”

A Treasure Map made in Space

in Astronomy by

Η ιστορία μας ξεκινάει το 1963, όταν ο Gordon Cooper (06 Μαρτίου 1927 – 04 Οκτωβρίου 2004) κλήθηκε να λάβει μέρος στο διαστημικό πρόγραμμα της NASA, Mercury-Atlas 9. Κάθε ένας από τους αστροναύτες που έλαβε μέρος στο πρόγραμμα Mercury, ανέλαβε να ασχοληθεί με διαφορετικές έρευνες, καθώς και κάποιες άλλες ειδικές αποστολές. Ο Cooper ξεκίνησε στις 15 Μαΐου 1963, με το διαστημόπλοιο Mercury-Atlas 9 (Faith 7), για την τελευταία αποστολή Mercury. Πέρασε 22 φορές τη Γη και έγινε ο πρώτος Αμερικανός που έμεινε περισσότερο χρόνο στο διάστημα (σχετικά με τους πέντε προηγούμενους αστροναύτες τως αποστολών Mercury), αλλά και ο πρώτος Αμερικανός αστροναύτης που κοιμήθηκε σε τροχιά.

Στην τελευταία αποστολή, του ανατέθηκε να βρει ενδεχόμενες πυρηνικές απειλές, εντοπίζοντας μαγνητικές ανωμαλίες. Χρησιμοποίησε εξοπλισμό ανίχνευσης μεγάλης εμβέλειας (η ύπαρξη τέτοιου εξοπλισμού έχει αμφισβητηθεί από έναν μηχανικό που σχεδίασε τις κάψουλες με τις οποίες ταξίδεψε ο Cooper, όχι όμως και τη δυνατότητα να εντοπίσει τέτοιες ανωμαλίες με άλλους τρόπους). Μερικές από τις ανωμαλίες που καταγράφηκαν όμως, ήταν πολύ μικρές για να είναι πυρηνικές συσκευές. Έτσι εξήγαγε αμέσως το συμπέρασμα ότι ήταν ναυάγια τα οποία βρίσκονται σε πολύ απομονωμένες τοποθεσίες, όπως σε ολόκληρη την Καραϊβική, στον Ατλαντικό και στον Κόλπο του Μεξικού, καθώς και στη Νότια Αμερική και στα ανοικτά των ακτών της Φλώριδα.

Image Credit: NASA via cbc.ca

Ο Cooper συνέλλεξε όλες αυτές τις τοποθεσίες, υπολόγισε τις συντεταγμένες και τις χαρτογράφησε σε ένα θαλάσσιο χάρτη, «ένα χάρτη θησαυρού από το διάστημα». Καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Cooper συνέταξε έρευνες για ιστορικά ναυάγια που αντιστοιχούσαν στις τοποθεσίες του χάρτη του. Τα ευρήματά του τον οδήγησαν να πιστέψει ότι τα ναυάγια του χάρτη του ήταν πιθανότατα από την εποχή της αποικιοκρατίας, όταν τα πλοία συχνά ταξίδευαν πίσω στην Ευρώπη από την Αμερική με ορδές λεηλατημένων θησαυρών – αυτόχθονα χρυσά και ασημένια αντικείμενα που είχαν λιώσει και μετατραπεί σε νομίσματα.

 

Image Credit: cbc.ca

 

Ο Cooper είχε προγραμματίσει να οργανώσει ο ίδιος τις αποστολές για να βρει αυτούς τους θησαυρούς, αλλά πέθανε το 2004 λόγω ενός προβλήματος στην καρδιά του πριν προλάβει να ολοκληρώσει το έργο του.  Ο Miklos συναντήθηκε με τον Cooper όταν ήταν ακόμα μικρό αγόρι, έχοντας το κοινό πως και ο δικός του πατέρας ήταν επίσης επαγγελματίας κυνηγός θησαυρών. Πραγματοποίησε πολλά ερευνητικά ταξίδια με τον πατέρα του αποκτώντας εμπειρία. Με τον Cooper ανέπτυξε ισχυρούς δεσμούς, φέρνοντας τον στην ευχάριστη θέση να ολοκληρώνει τώρα το έργο του. Το 2002, δύο χρόνια πριν πεθάνει (σε ηλικία 77 ετών), ο Cooper μοιράστηκε εκατοντάδες έγγραφα που περιείχαν αυτές τις συντεταγμένες με τον Miklos. Έχει ξεκινήσει λοιπόν να βρει αυτά τα βυθισμένα πλοία σε μια νέα σειρά του Discovery Channel που ονομάζεται “Cooper’s Treasure”.

Οι αρμόδιοι πιστεύουν πως όταν οι εν δυνάμει θησαυροί ανακαλυφθούν, θα φέρουν στο φως τεράστιο πλούτο. Άλλωστε μία από τις ανωμαλίες που σημείωσε ο Cooper κατά τη δεκαετία του ’60, έχει ήδη εξερευνηθεί. Ο λόγος για το ισπανικό πλοίο Atocha του 17ου αιώνα, το οποίο ανακαλύφθηκε το 1985 από τον κυνηγό θησαυρών Mel Fisher και απέδωσε 450 εκατομμύρια δολάρια σε διάσωση χρυσού, αργύρου και κοσμημάτων.

 

 

Πηγές:

  • Article’s Image  “realclearlife.com”
  • cbc.ca  άρθρο  “How a NASA astronaut’s ‘treasure map from space’ sparked a hunt for lost shipwrecks”
  • airsassociation.org  άρθρο  “Hunting for treasure with help from a NASA astronaut”
  • realclearlife.com  άρθρο  “‘Cooper’s Treasure’: NASA Astronaut’s ‘Treasure Map From Space’ May Be Secret to Finding Shipwrecks”
  • wikipedia.org

 

Εικόνες: NASA’s Operation IceBridge

in Ecology by

Χρησιμοποιώντας ένα στόλο από ερευνητικά αεροσκάφη, τα οποία φωτογράφησαν συγκεκριμένες περιοχές της Γής, η NASA με την Επιχείρηση IceBridge έχει ως σκοπό να κατανοήσει καλύτερα τις συνδέση που υπάρχει ανάμεσα στις πολικές περιοχές και την επίδραση που έχει στο κλίμα παγκοσμίως. Το IceBridge μελετά τις ετήσιες μεταβολές στο πάχος του θαλάσσιου πάγου, τους παγετώνες, αλλά και τα στρώματα πάγου.

 

photo caption/Mario Tama

A section of glacier (bottom) along the Upper Baffin Bay coast above Greenland. Greenland’s ice sheet is retreating due to warming temperatures.

photo caption/Mario Tama

Sea ice off the northwest coast above Greenland. Scientists have said the Arctic has been one of the regions hardest hit by climate change.

photo caption/Mario Tama

A section of a glacier above Ellesmere Island, Canada. According to NASA scientists and the National Snow and Ice Data Center, sea ice in the Arctic appears to have reached its lowest maximum wintertime extent ever recorded on March 7.

photo caption/Mario Tama

A section of a glacier above Ellesmere Island, Canada. NASA’s Operation IceBridge is currently flying a set of eight-hour research flights over ice sheets aboard a retrofitted 1966 Lockheed P-3 aircraft. Mario TamaOperation IceBridge is flying research missions out of Thule Air Base and other Arctic locations during their annual Arctic spring campaign. Thule Air Base is the U.S. military’s northernmost base located some 750 miles above the Arctic Circle.

photo caption/Mario Tama

A snowshoe hare near Thule Air Base in Pituffik, Greenland. NASA’s Operation IceBridge is flying research missions out of Thule Air Base and other Arctic locations during their annual Arctic spring campaign. Thule Air Base is the U.S. military’s northernmost base located some 750 miles above the Arctic Circle.

photo caption/Mario Tama

People hike near Thule Air Base in Pituffik, Greenland. Thule Air Base is the U.S. military’s northernmost base located some 750 miles above the Arctic Circle. NASA’s Operation IceBridge has been studying how polar ice has evolved over the past nine years.

photo caption/Mario Tama

Sea ice above Greenland. Scientists have said the Arctic has been one of the regions hardest hit by climate change.

Project scientist Nathan Kurtz and senior support scientist Jeremy Harbeck on their way to survey an iceberg locked in sea ice near Thule Air Base in Pituffik, Greenland

 

photo caption/Mario Tama

Sea ice along the Upper Baffin Bay coast above Greenland. According to NASA scientists and the National Snow and Ice Data Center, sea ice in the Arctic appears to have reached its lowest maximum wintertime extent ever recorded on March 7.

photo caption/Mario Tama

Sea ice off the northwest coast of Greenland. NASA’s Operation IceBridge is currently flying a set of eight-hour research flights over ice sheets and the Arctic Ocean to monitor Arctic ice loss.

Sea ice (top) meets land along the Upper Baffin Bay coast above Greenland. Greenland’s ice sheet is retreating due to warming temperatures

photo caption/Mario Tama

NASA project scientist Nathan Kurtz surveys an iceberg locked in sea ice near Thule Air Base in Pituffik, Greenland. NASA’s Operation IceBridge is flying research missions out of Thule Air Base and other Arctic locations during their annual Arctic spring campaign.

photo caption/Mario Tama

Sea ice above Greenland. According to NASA scientists and the National Snow and Ice Data Center, sea ice in the Arctic appears to have reached its lowest maximum wintertime extent ever recorded on March 7.

photo caption/Mario Tama

Snowshoe hares run near Thule Air Base in Pituffik, Greenland.

photo caption/Mario Tama

Sea ice above Ellesmere Island, Canada. The ice fields of Ellesmere Island are retreating due to warming temperatures. NASA’s Operation IceBridge is currently flying a set of eight-hour research flights over ice sheets and the Arctic Ocean to monitor Arctic ice loss.

4 exoplanets discovered by a citizen

in Astronomy by

Η εξέλιξη της τεχνολογίας ενίοτε υπηρετούσε τον άνθρωπο, αυξάνοντας το βιοτικό του επίπεδο ενώ παράλληλα η ζωή μας γίνεται ολοένα και ευκολότερη με τη χρήση νέων καινοτομιών. Εξίσου σημαντική όμως είναι και η συμβολή της στην έρευνα και στην προαγωγή της γνώσης. Η ολοένα και αυξανόμενη χρήση του Διαδικτύου, καθώς και η ανάπτυξη νέων αλγορίθμων έχουν φέρει τον απλό πολίτη, περισσότερο από ποτέ, πιο κοντά στην επιστήμη.

Δεν χρειάζεται πλέον να είσαι επαγγελματίας αστρονόμος ώστε να συμβάλλεις στην εύρεση νέων κόσμων γύρω από απομακρυσμένα αστέρια. Κάτι ανάλογο συνέβη στην επί τρία συναπτά βράδια ζωντανή μετάδοση Stargazers Live στο ABC (4-6 Απριλίου). Ένας Αυστραλός μηχανικός 26 ετών, ο Andrew Grey, συνέβαλε στην ανακάλυψη ενός ηλιακού συστήματος τεσσάρων πλανητών. Το εν λόγο σύστημα, αποτελείται από 4 πλανήτες λίγο περισσότερο από δύο φορές το μέγεθος της Γης, σε τροχιά γύρω από ένα αστέρι με περίπου το 90% της μάζας του Ήλιου μας, και βρίσκεται σε απόσταση σχεδόν 600 έτη φωτός από τη Γη.

Οι θεατές της εκπομπής, ενθαρρύνονται να συμμετάσχουν στην έρευνα για εξωπλανήτες (πλανήτες δηλαδή σε τροχιά γύρω από μακρινά αστέρια) χρησιμοποιώντας δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler της NASA.

Πιο συγκεκριμένα, στην ιστοσελίδα: “https://www.zooniverse.org/projects/ianc2/exoplanet-explorers” υπάρχουν δεδομένα από το τηλεσκόπιο Kepler για περισσότερα από 100.000 αστέρια, καθώς και επαρκείς οδηγίες για να αναλυθούν τα δεδομένα. «Καθώς ο πλανήτης περνάει μπροστά από το άστρο, κρύβει μέρος του αστεριού, προκαλώντας μια χαρακτηριστική πτώση στην φωτεινότητα του».

Δειγμα δεδομενων προς αναλυση προερχόμενα απο παρατηρησεις του διαστημικου τηλεσκοπιου Kepler της NASA. Image Credit: zooniverse.org

Μαζί με άλλους συν-εξερευνητές, το όνομα του Gray θα εμφανιστεί σε ένα επιστημονικό έγγραφο αναφοράς της πολύ σημαντικής ανακάλυψης ενός άστρου με τέσσερις πλανήτες, οι οποίοι βρίσκονται σε τροχιά γύρω από το άστρο κοντύτερα, απ’ ότι ο Ερμής στον Ήλιο μας.

Η νέα αυτή ανακάλυψη έρχεται να προσθέσει 4 νέους εξωπλανήτες στον μακρύ κατάλογο των 2300 ήδη γνωστών εξωπλανητών που ανακαλύφθηκαν από το Kepler μέχρι στιγμής. Και θα ακολουθήσουν πολλοί περισσότεροι με τη συνδυασμένη βοήθεια των απλών πολιτών και των αλγορίθμων ανάλυσης. Είναι ζωτικής σημασίας η βοήθεια που προσφέρει ο κόσμος σύμφωνα με τους διοργανωτές της προαναφερθείσας εκδήλωσης.

Η ανησυχία για το αν οι μηχανές θα αντικαταστήσουν τον άνθρωπο, πλέον αρχίζει να φθίνει. Απ’ ότι φαίνεται οι μηχανές ενώνουν όλο και περισσότερο κόσμο παρά χωρίζουν. Γιατί, παρά το γεγονός ότι μπορούμε να οικοδομήσουμε εκπληκτικά τηλεσκόπια που παράγουν τεράστιες ποσότητες πολύτιμων δεδομένων, δεν μπορούμε ακόμα να χτίσουμε έναν αλγόριθμο που να προσεγγίζει τις εξαιρετικές ικανότητες του ανθρώπινου εγκεφάλου στην εξέταση των δεδομένων.

Ένας ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να ανιχνεύσει τα πρότυπα στα δεδομένα πολύ πιο αποτελεσματικά από ότι οποιοσδήποτε αλγόριθμος μέχρι στιγμής. Λόγω λοιπόν του μεγάλου όγκου των δεδομένων που παράγονται από το Kepler και άλλα επιστημονικά όργανα, χρειαζόμαστε μεγάλες ομάδες ανθρώπων, οι οποίες δεν αντικαθίστανται από κανένα ερευνητικό εργαστήριο. Έτσι αναπτύσσεται ταχύτατα η έννοια “citizen science“, δηλαδή επιστημονικές έρευνες δομημένες είτε εξ’ ολοκλήρου, είτε εν μέρη σε εργασίες/έρευνες/αναλύσεις μη ειδικευμένων ανθρώπων, που προσφέρουν τη βοήθειά τους προς όφελος της επιστήμης.  Όσοι πιστοί ας προσέλθουν…

 

Πηγές:

  • Article’s Image “theconversation.com”
  • theconversation.com  άρθρο  “Exoplanet discovery by an amateur astronomer shows the power of citizen science”
  • theguardian.com  άρθρο  “Australian mechanic helps discover four-planet solar system”
  • http://mashable.com  άρθρο  “TV viewers discover 4 planets in only 48 hours”

The Twins Study

in Astronomy by

Οι κίνδυνοι της εξερεύνησης του Διαστήματος είναι αναρίθμητοι. Τίποτα από όλα αυτά όμως δεν είναι ικανό να μας στερήσει την προσπάθεια αποίκησης του Γαλαξία και την διαιώνιση του είδους μας.

Από το 1957 όπου πρωτοεκτοξεύθηκε ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος «Σπούτνικ 1» έως και σήμερα, έχουν γίνει πολλές προσπάθειες εξερεύνησης, με μεγαλύτερο επίτευγμα την προσσελήνωση. Μια πλειάδα αποστολών (επανδρωμένων και μη) στόχευσαν στην εξερεύνηση του πιο κοντινού μας γείτονα, της Σελήνης. Το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν επιτυχημένες, ενώ δυστυχώς υπήρχαν κάποιες που στέρησαν τη ζωή στα πληρώματα.

Οι μνήμες από τις αποτυχημένες μας προσπάθειες ακόμα δεν έχουν σβήσει. Τον περασμένο μήνα ήταν η 50η επέτειος της καταστροφής του Apollo 1 όπου εξαιτίας μιας πυρκαγιάς στην καμπίνα, απωλέσθηκαν και τα τρία μέλη του πληρώματος. Επιπροσθέτως, πριν από 1 μήνα περίπου (28 Ιανουαρίου), η NASA πένθησε για την 21η επέτειο από την καταστροφή του διαστημικού λεωφορείου Challenger, όπου και εκεί απωλέσθηκε όλο το πλήρωμα. Την περασμένη εβδομάδα, η NASA επίσης τίμησε το 7μελές πλήρωμα του Columbia, που έχασε τη ζωή όταν το διαστημικό λεωφορείο αποσυντέθηκε κατά την επανείσοδό του στη Γη.

Image Credit: NASA via denverpost.com

Αλλά οι κίνδυνοι δεν περιορίζονται μόνο εκεί. Ακόμα και οι επιτυχημένες αποστολές κρύβουν μεγάλο ρίσκο για την υγεία των πληρωμάτων. Η ζωή σε συνθήκες μικροβαρύτητας είναι εξαιρετικά δύσκολη και επικίνδυνη.

Όπως υπολογίζεται, οι αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό εκτίθενται σε επίπεδα ακτινοβολίας 10 φορές μεγαλύτερα απ’ αυτά που αντιμετωπίζουμε στην επιφάνεια της Γης, με αυξημένο τον κίνδυνο για καρκινογενέσεις. Ο πλανήτης μας παρέχει προστασία μέσω του μαγνητικού του πεδίου, αλλά και της ατμόσφαιράς του. Ένα εξωτερικό στρώμα της ατμόσφαιρας, η στρατόσφαιρα, περιέχει μια μορφή οξυγόνου που ονομάζεται όζον, το οποίο απορροφά μέχρι και το 99% της εισερχόμενης υπεριώδους (UV) ακτινοβολίας.

Επιπλέον το 79% των αστροναυτών υποφέρει από το λεγόμενο «space motion sickness» (SMS), το οποίο βιώνεται κατά τη διάρκεια των 2-3 πρώτων ημερών σε κατάσταση μικροβαρύτητας. Τα συχνότερα συμπτώματα του αποτελούν η χλωμάδα, η αυξημένη θερμοκρασία σώματος, ο κρύος ιδρώτας, το αίσθημα κακουχίας, η απώλεια όρεξης, η ναυτία, η κόπωση και η τάση προς εμετό. Πέρα από το (SMS), τα πληρώματα βιώνουν εξασθένιση του ανοσοποιητικού τους συστήματος και μείωση της πυκνότητας των οστών.

Όλα αυτά αποτελούν συμπτώματα στην ανθρώπινη βιολογία από τη βραχυχρόνια έκθεση σε περιβάλλον μικροβαρύτητας. Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται στα ταξίδια πέρα από τη Γη, με αποτέλεσμα η NASA να ενδιαφέρεται για τα μακροπρόθεσμα συμπτώματα της έκθεσης σε μικροβαρύτητα και σε αυξημένη ακτινοβολία. Πάνω σε αυτό το σκοπό η NASA εκτελεί συνεχώς πειράματα στον ISS. Ένα από αυτά λοιπόν είναι και το πείραμα των Διδύμων.

Ο λόγος γίνεται για τους αστροναύτες Scott και Mark Kelly, οι οποίοι λαμβάνουν μέρος στο project της NASA με όνομα «Twins Study». Στο πρόγραμμα αυτό, 10 ξεχωριστοί ερευνητές λαμβάνουν επίσης μέρος και μοιράζονται μαζί τα δεδομένα των αναλύσεων τους, τα οποία ελέγχονται και συνοψίζονται, σαν να προέρχονται από μια ενιαία ομάδα. Η μελέτη εστιάζει σε 4 κατηγορίες έρευνας για την αξιολόγηση των πανομοιότυπων διδύμων.

Image Credit: nasa.gov

Twins Study

Η μελέτη αυτή αποτελεί το πρώτο βήμα για τη δημιουργία μεθοδολογίας που θα οδηγήσει σε εξατομικευμένες βελτιστοποιήσεις στην ασφάλεια και στην απόδοση των αστροναυτών. Πιο συγκεκριμένα:

  • Τεχνικές έρευνας που χρησιμοποιούν εξατομικευμένη ιατρική, όπως τεχνολογίες για έλεγχο της γενετικής αλληλουχίας, χρησιμοποιούνται για να διακρίνουν μεμονωμένες αντιδράσεις σε περιβάλλον διαστημικών πτήσεων.
  • Επιτελείται έρευνα που περιλαμβάνει δεδομένα από το μοριακό επίπεδο για τη λειτουργία του σώματος και συγκρίνονται με τη λειτουργία του εγκεφάλου σε περιβάλλον μικροβαρύτητας.
  • Η μελέτη διδύμων αποτελεί την πρώτη μελέτη του είδους και συγκρίνει το μοριακό προφίλ του ενός αδερφού με το προφίλ του δεύτερου που βρίσκεται σε διαστημική πτήση.
  • Η μελέτη διδύμων αποτελεί ένα βασικό σκαλοπάτι προς την εξερεύνηση του διαστήματος και την επίτευξη μακράς διάρκειας ταξιδιών, όπως αυτά στον Άρη (που χρειάζονται τουλάχιστον 6 μήνες).
  • Αποτελεί επίσης μια πολύπλευρη εθνική συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων, επιχειρήσεων και κυβερνητικών εργαστηρίων.
Image Credit: www.seeker.com

Αποτελέσματα έρευνας

Ο Mark Kelly επιλέχθηκε ως αστροναύτης το 1996 και πήρε μέρος σε 4 αποστολές από το 2001 έως το 2011, παραμένοντας πάνω από 50 ημέρες στο Διάστημα. Ο αδερφός του Scott Kelly, επίσης επιλέχθηκε το 1996 ως αστροναύτης και έχει πάρει μέρος σε 4 αποστολές από το 1999 έως το 2016, συμπληρώνοντας όμως 520 ημέρες συνολικής παραμονής μακριά από τη Γη (το δεύτερο υψηλότερο ρεκόρ για αστροναύτη). Την πρωτιά κατέχει ένας Ρώσος κοσμοναύτης και αγγίζει τις 879 ημέρες, όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο μας.

Image Credit: NASA

Το δίδυμο αυτό των αστροναυτών αποτελεί τον πυρήνα στο συγκεκριμένο πείραμα. Τα πρώτα ευρήματα κυκλοφόρησαν τον Ιανουάριο του 2016 και έριξαν φως στην αντίδραση του σώματος σε συνθήκες διαστημικών πτήσεων.

Σε βιολογικό επίπεδο, η ομάδα διαπίστωσε μείωση στο σχηματισμό των οστών κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού της αποστολής του Scott. Επίσης διαπιστώθηκε αλλοιωμένη έκφραση γονιδίου και αυξημένα επίπεδα ενός μεταβολίτη στο έντερο του. Παρόλα αυτά, η απόκριση του σώματος στην έκθεση του σε γρίπη παρέμεινε η ίδια.

Μέρος του πειράματος περιελάμβανε δοκιμές μέτρησης της απόκρισης του σώματος σε διάφορα ερεθίσματα, τη στάση του σώματος και την επιδεξιότητα. Το Functional Task Test δεν βρήκε καμία ουσιαστική διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των αστροναυτών παραμονής στο διάστημα για έξι μήνες έως και ένα χρόνο. Ωστόσο, ο χρόνος αντίδρασης και η ακρίβεια μειώθηκε στο περιβάλλον μικροβαρύτητας.

Ο Scott Kelly εμβολιαζεται με γριπη, ως μερος του πειραματος. Image Credit: nasa.gov

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το ταξίδι στον Άρη θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. «Ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο για το ταξίδι στον Άρη, είναι το κόστος», δήλωσε ο Scott τον Σεπτέμβριο, προσθέτοντας ότι αν αυτό θα μπορούσε να ξεπεραστεί, η τεχνολογία θα ακολουθήσει. Μένει μόνο ίσως η δημιουργία κατάλληλου περιβάλλοντος στον Άρη, ώστε να φιλοξενήσει ζωή.

Παρόλο που η βιολογία μας είναι προσαρμοσμένη στις συνθήκες που επικρατούν στη Γήινη επιφάνεια, αυτό δεν αποτελεί αξεπέραστο εμπόδιο. Η εξέλιξη και η προσαρμοστικότητα που έχουμε δείξει ως είδος, ίσως σταθούν αποτελεσματικά εφόδια για την διαιώνιση του είδους, αποικίζοντας ολόκληρο τον Γαλαξία.

 

 

Πηγές:

  • Article’s Image “https://motherboard.vice.com”
  • https://www.nasa.gov άρθρο “Twins Study”
  • http://edition.cnn.com άρθρο “The Kelly twins: Revealing the secrets of the human body in space”
  • https://motherboard.vice.com άρθρο “Why Scientists Are Surprised by Astronaut Scott Kelly’s ‘Space Genes’”
  • http://www.seeker.com άρθρο “One Year in Space Caused Genetic Changes in NASA’s Twin Astronaut Experiment”
  • http://www.ign.com άρθρο “NASA Astronaut Grew 2 Inches In Space”
  • http://nymag.com άρθρο “WATCH: What Really Happens to Your Body After a Year in Space”
  • http://cvmr.ca άρθρο “NASA twins study shows space travel changes body at genetic level”
  • http://www.npr.org άρθρο “‘Everybody Stretches’ Without Gravity: Mark Kelly Talks About NASA’s Twins Study”

*Οι φωτογραφίες δεν είναι οι αυθεντικές. Είναι επεξεργασμένες από τον συντάκτη του άρθρου.

Help to find Planet 9

in Astronomy by

Η εξέλιξη της Διαστημικής τα τελευταία 50 χρόνια τροφοδότησε μια νέα αντίληψη του Ηλιακού μας Συστήματος. Πλέον πέραν των γνωστών πλανητών, υπάρχει μια μεγάλη λίστα γνωστών καταγεγραμμένων σωμάτων (αστεροειδών και κομητών) που συνυπάρχουν στη γειτονιά της Γης. Όμως οι γνώσεις μας για αντικείμενα που βρίσκονται μακρύτερα από τον Ποσειδώνα είναι ακόμα περιορισμένες.

Ο περίφημος πλανήτης 9 είναι ένας “υποθετικός” τεράστιος πλανήτης, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά αρκετά πέρα του Ποσειδώνα. Υπολογίζεται πως έχει μάζα 10πλάσια της Γης, αλλά  περιφέρεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 500 au (1au = απόσταση Γης – Ηλίου) και γι’ αυτό το λόγο γίνεται πολύ δύσκολα αντιληπτός. Η απόσταση αυτή είναι τόσο μεγάλη, ώστε να χρειάζεται περίπου 10000 έως 15000 χρόνια για μια πλήρη περιφορά του γύρω από τον Ήλιο (1 πλανητικό έτος).

Image Credit : nature.com

Όλα ξεκίνησαν με μια επιστολή στο περιοδικό Nature (2014), όπου οι αστρονόμοι Chad Trujillo και Scott S. Sheppard προέβλεψαν την πιθανή ύπαρξη ενός αντικειμένου μεγάλης μάζας στην περιοχή πέραν του Ποσειδώνα και της Ζώνης Κάιπερ. Η ύπαρξή του εξηγούσε ομοιότητες στις τροχιές κάποιων γνωστών μετα-ποσειδώνιων αντικειμένων. Στις 20 Ιανουαρίου το 2016, οι ερευνητές Konstantin Batygin και Michael E. Brown του ερευνητικού κέντρου Caltech στην Καλιφόρνια, εξήγησαν για ποιο λόγο ένας τεράστιος εξωτερικός πλανήτης θα μπορούσε να είναι η πιθανότερη εξήγηση για τις ομοιότητες στις τροχιές των έξι μακρινών μετα-ποσειδώνιων αντικειμένων και έθεσαν συγκεκριμένες τροχιακές παραμέτρους.

Σύμφωνα με υπολογισμούς,  ο Πλανήτης 9 πιθανώς κινείται σε τροχιά, η οποία βρίσκεται υπό γωνία 30 μοιρών σε σχέση με τους υπόλοιπους πλανήτες και μάλλον έχει μάζα ίση με 5000 φορές τη μάζα του Πλούτωνα (ο πρώην ένατος πλανήτης, ο οποίος αφότου καθαιρέθηκε, φέρει την ονομασία «Asteroid 134340»). Παρά την πίστη των επιστημόνων ότι υπάρχει κάπου, ακόμη δεν έχει εντοπισθεί.

Προς επίτευξη αυτού του σκοπού, ήρθε στο φως ένα νέο εγχείρημα που ονομάζεται Backyard Worlds: Planet 9 υπό την αιγίδα της NASA. Μοιάζει με κυνήγι ενός επικού θησαυρού «Τον εντοπισμό του Πλανήτη 9» και αποσκοπεί στη βοήθεια χιλιάδων πολιτών (citizens scientists) που από το σπίτι τους μπορούν να συμβάλλουν σε αυτό τον σκοπό, αναλύοντας εικόνες που έχουν συλληφθεί από την αποστολή Wide-field Infrared Survey Explorer (WISE) της NASA που έληξε το 2011. Η διαστημοσυσκευή WISE μετέφερε ένα τηλεσκόπιο υπέρυθρων ακτίνων το οποίο συλλάμβανε μία φωτογραφία κάθε 11 δευτερόλεπτα καλύπτοντας μια περιοχή του ουρανού 3 φορές μεγαλύτερη από το Φεγγάρι. Παρόλο που η αποστολή πλέον δεν είναι ενεργή, ωστόσο μας παρέχει ορισμένες από τις πιο ολοκληρωμένες εικόνες του ουρανού που έχουμε, καθιστώντας τες ιδανικό χάρτη αναζήτησης.

Image Credit: gizmodo.com

Το «project» βρίσκεται στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση «https://www.zooniverse.org/projects/marckuchner/backyard-worlds-planet-9» και έχει επαρκείς οδηγίες για το τι χρειάζεται να εντοπίσουμε.

Οι επιστήμονες πιστεύουν πως όσο περισσότερα μάτια παρατηρήσουν αυτές τις εικόνες, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα εντοπισμού. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, μέσα σε αυτές τις εικόνες πρέπει να κρύβεται ο υποθετικός πλανήτης. Γι’ αυτό το λόγο στέλνουν ανοιχτή πρόσκληση σε όλους τους ενδιαφερόμενους που μπορούν να βοηθήσουν.

 

 

Πηγές:

  • Article’s Image  “techtimes.com”
  • http://gizmodo.com  άρθρο  “Planet Nine Just Got An Unexpected New Team of Hunters”
  • http://www.popularmechanics.com  άρθρο  “NASA Needs Your Help to Find Planet 9″
  • http://mashable.com  άρθρο  “Scientists need your help to find the mysterious planet they suspect is lurking in our solar system”
  • http://www.space.com άρθρο  “Planet Nine’ Can’t Hide Much Longer, Scientists Say”
  • http://www.huffingtonpost.co.uk άρθρο  “You Can Now Help NASA Find The Mysterious Planet Nine”
  • https://www.nasa.gov
  • https://en.wikipedia.org

*Οι φωτογραφίες δεν είναι οι αυθεντικές. Είναι επεξεργασμένες από τον συντάκτη του άρθρου.

Μια Μπάλα στο Διάστημα

in Astronomy by

Σε μια συμβολική κίνηση προχώρησε προσφάτως η NASA, θέτοντας σε τροχιά την μπάλα ποδοσφαίρου που επέζησε από την έκρηξη του Challenger.

Πιο συγκεκριμένα στις 28 Ιανουαρίου 1986, το διαστημικό λεωφορείο Challenger εξερράγη μόλις 73 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του, εξαιτίας μιας δυσλειτουργίας στην εξωτερική δεξαμενή.  Η καταστροφή του Challenger είναι ένα από τα πράγματα που θα μείνουν χαραγμένα στη μνήμη των ανθρώπων, καθώς η εκτόξευση αλλά και η έκρηξη του μεταδόθηκαν ζωντανά σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Ο Ellison Onizuka ηταν ενα απο τα επτα μελη του Challenger. Ηταν ο πρωτος που προσπαθησε να μεταφερει την περιβοητη μπαλα στο Διαστημα. Image Credit: NASA

Συνέπεια του δυστυχούς συμβάντος, ήταν ο θάνατος του επταμελούς πληρώματος. Η έκρηξη σημειώθηκε σε περίπου 28 μίλια ύψος και σκόρπισε συντρίμια στην ευρύτερη περιοχή των ακτών της Florida. Μεταξύ των πραγμάτων που ήταν επί του σκάφους και βρέθηκαν στα συντρίμια, υπήρξε μια μπάλα ποδοσφαίρου που είχε πάρει μαζί του ο Ellison Onizuka για να την πάει στο διάστημα. Την μπάλα του την είχαν δώσει η κόρη του μαζί με άλλους παίχτες ποδοσφαίρου από το Clear Lake High School, το οποίο βρίσκεται κοντά στο Johnson Space Center της NASA.

Ο αστροναυτης της NASA, Shane Kimbrough ειναι αυτος που τελικα μετεφερε την μπαλα τον ISS. Image Credit: NASA

H NASA σε ανάμνηση του δυσάρεστου συμβάντος και για να τιμήσει το αδικοχαμένο πλήρωμα, αποφάσισε να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στην μπάλα και να την στείλει ξανά ψηλά στο διάστημα. 31 χρόνια αργότερα λοιπόν, η ίδια μπάλα τελικά ταξιδεύει σε τροχιά γύρω από τη Γη.

Πιο συγκεκριμένα ο αστροναύτης της NASA Shane Kimbrough, ανέλαβε την ευθύνη και πήρε μαζί του την εν λόγω μπάλα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Εκεί επιπλέει σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας, γεγονός που καθιστά την φωτογραφία της μοναδική ανάμεσα σε τόσες άλλες.

Αυτο σηκωσε ο αστροναυτης Shane Kimbrough στον προσωπικο του λογαριασμο στο twitter. Image Credit: thecomeback.com

Αυτά είναι τα επτά άτομα που έχασαν τη ζωή τους στο ατύχημα του Challenger:

  • Ellison Onizuka
  • Francis R. Scobee
  • Michael J. Smith
  • Ronald McNair
  • Judith Resnik
  • Gregory Jarvis
  • Christa McAuliffe (ήταν η πρώτη δασκάλα που πήρε μέρος σε Διαστημική Αποστολή, αφού επικράτησε ανάμεσα σε 11.000 υποψηφίους)

 

Πηγές:

  • Article’s Image Credit  “http://thecomeback.com”
  • http://www.universetoday.com  άρθρο  “31 YEARS AFTER DISASTER, CHALLENGER SOCCER BALL FINALLY GETS TO ORBIT”
  • http://thecomeback.com  άρθρο  “Soccer ball that survived Challenger explosion finally completes journey into outer space”
  • www.nasa.gov

Οι Μελανές Οπές σε Ακτινογραφία

in Astronomy by

Πώς βλέπουμε μια μαύρη τρύπα;

Φανταστείτε να κοιτάτε τον αέρα που φυσάει και σηκώνει τα μαλλιά σας ή γέρνει τα δέντρα. Στην ουσία δεν βλέπετε τον αέρα, αλλά την επίδρασή του αέρα στον χώρο γύρω του. Το ίδιο συμβαίνει και όταν κοιτάμε μια μαύρη τρύπα, η οποία  αποτελεί μια σημαντικά μεγάλη συγκέντρωση μάζας σε ένα πολύ μικρό τμήμα του χώρου.

Η βαρύτητά της είναι τόσο έντονη που ούτε το φως δεν μπορεί να δραπετεύσει, διότι η ταχύτητα διαφυγής κοντά στο κέντρο ξεπερνάει την ταχύτητα του φωτός. Σύμφωνα με την γενική θεωρία της σχετικότητας, ούτε ύλη ούτε πληροφορίες μπορούν να κινηθούν από το εσωτερικό μιας μαύρης τρύπας προς έναν εξωτερικό παρατηρητή. Έτσι η άμεση παρατήρηση της καθίσταται αδύνατη. Όμως οι μαύρες τρύπες αποτελούν αιτίες βαρυτικών διαθλάσεων, οι οποίες μπορούν άμεσα να παρατηρηθούν.

Εξαιτίας της τεράστιας μάζας τους, καμπυλώνουν τον χωροχρόνο σε τέτοιο βαθμό που λειτουργούν ως βαρυτικοί φακοί. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η λειτουργία ενός τέτοιου φακού, μόνο που αντί για μαύρη τρύπα στο κέντρο έχουμε έναν ολόκληρο Γαλαξία.

Το ρολο του βαρυτικου φακου εκτος απο γαλαξιες παιζουν και οι υπερμεγεθεις μαυρες τρυπες. Image Credit: http://users.sch.gr

Επιπλέον, καθώς οι μαύρες τρύπες καταβροχθίζουν αέρια και ύλη, αποτελούν έντονες πηγές εκπομπής ακτίνων Χ, οι οποίες είναι ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία πέραν του ορατού φάσματος και επιπλέον δεν είναι ανιχνεύσιμες από το έδαφος. Ως ακτίνες Χ ή ακτίνες Ρέντγκεν (Röntgen) αποκαλούμαι ένα τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος με περιοχή μήκους κύματος μεταξύ 10 nm με 10 pm. Ευτυχώς για την ανθρώπινη βιολογία, η ατμόσφαιρα της Γης μέσω του στρώματος Όζον που μας περικλείει, απορροφά ένα μεγάλο μέρος της υπεριώδους ακτινοβολίας (η οποία είναι η πιο επικίνδυνη ακτινοβολία, καθώς με αυτήν έχουν επιτευχθεί εργαστηριακά μεταλλάξεις.).

Image Credit : https://twitter.com/chandraxray

Το Chandra X-ray Observatory αποτελεί ένα διαστημικό παρατηρητήριο της NASA, το οποίο εκτοξεύθηκε στις 23 Ιουλίου του 1999 και παρατηρεί όλες τις πηγές ακτίνων Χ. Στις 04 Ιανουαρίου 2017 η NASA μοιράστηκε μαζί μας την παραπάνω καταπληκτική απεικόνιση μαύρων τρυπών. Η εικόνα αυτή αποτελεί την υψηλότερη συγκέντρωση που έχουμε παρατηρήσει ποτέ.

 

Πηγές

  • Article’s Image “https://twitter.com/chandraxray”
  • http://nerdist.com άρθρο “Chandra Observatory Shows Us a Night Sky Filled with Black Holes”
  • http://www.natureworldnews.com άρθρο “Rare Wandering Black Hole Spotted by NASA X-Ray Telescope”
  • https://en.wikipedia.org/

Τα σημαντικότερα επιτεύγματα της Διαστημικής το 2016

in Astronomy by
  • opo0328a-e1482749190913.jpg
  • potw1345a-Copy-4-e1482749864582.jpg

Η χρονιά που πέρασε, αποτέλεσε μια εύφορη περίοδο στον χώρο του Διαστήματος. Ξεκίνησε με την ανίχνευση του 9ου πλανήτη και συνέχισε με επενδύσεις στη νέα εξελισσόμενη τεχνολογία επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων. Το νέο έτος ωστόσο μας επιφυλλάσει πολλά. Το ενδιαφέρον για το χώρο του Διαστήματος κυρίως από τα ανυπολόγιστα οικονομικά οφέλη έλκουν το βλέμμα όλο και περισσότερων.

Ας ξαναθυμηθούμε εν συντομία τα σημαντικότερα επιτεύγματα της χρονιάς που φεύγει.

(20 Ιαν. 2016) – Αστρονόμοι βρίσκουν στοιχεία ύπαρξης Ένατου Πλανήτη.

Image Credit: caltech.edu

Δύο αστρονόμοι από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια “Caltech” βρήκαν στοιχεία παρουσίας ένατου πλανήτη στο Ηλιακό μας Σύστημα. Ο πλανήτης δεν έχει παρατηρηθεί άμεσα ακόμα, ωστόσο έχει παρατηρηθεί η βαρυτική του επιρροή σε άλλα γνωστά αντικείμενα. Μέσω αυτού οι αστρονόμοι ανίχνευσαν πέρα από την παρουσία του και μερικά πλανητικά χαρακτηριστικά του.

 

(06 Φεβ. 2016) – Το Λουξεμβούργο επενδύει στην εξόρυξη αστεροειδών.

Image Credit: nasa.gov

Αν οι άνθρωποι θέλουν να εξαπλωθούν στο Ηλιακό μας Σύστημα, θα πρέπει να αξιοποιηθούν πόροι πέρα ​​από τη Γη, όπως αναφέραμε και σε προηγούμενο άρθρο μας. Είτε από ευγενή αισθήματα, είτε εξαιτίας των τεράστιων οικονομικών οφελών, το ενδιαφέρον για εξόρυξη πόρων (κυρίως νερού και μετάλων) από αστεροειδείς έχει αποκορυφωθεί.

Τον Φεβρουάριο, ένα μικρό ευρωπαϊκό έθνος, το Λουξεμβούργο, ανακοίνωσε ότι θα επενδύσουν σε τεχνολογίες εξόρυξης αστεροειδών και πως θα συνεργαστούν άμεσα με κορυφαίες εταιρίες όπως η Deep Space Industries και η Planetary Resources. Το Λουξεμβούργο επίσης υποσχεθέθηκε να συντάξει ένα νέο νομικό πλαίσιο για την αξιοποίηση των πόρων από τους αστεροειδείς, το οποίο θα είναι πρώτο στο είδος του στην Ευρώπη.

Ο χρόνος θα δείξει κατά πόσο αξίζει το ρίσκο μιας επένδυσης που αναμένεται να αποπληρώσει πολύ μακροχρόνια. Αλλά ως μια ηπειρωτική χώρα με λίγους φυσικούς πόρους και αφθονία χρυσού στα θησαυροφυλάκια της, το γεγονός ότι πρωτοστατεί στη Διαστημική, δεν μας εκπλήσσει.

 

(09 Φεβ. 2016) – Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός εξοπλίζεται με χώρους στάθμευσης για Διαστημικά ταξί.

Image Credit: popsci.com

Για αρκετά χρόνια, η NASA έχει συνεργαστεί με εταιρείες εμπορικών πυραύλων, για τον ανεφοδιασμό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Αλλά το να πληρώνουν για να μεταφέρουν οι εταιρείες παγωμένα αποξηραμένα τρόφιμα, είναι μόνο η αρχή. Η NASA οραματίζεται μια πολύ ευρύτερη συνεργασία του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα, όσον αφορά το αμερικανικό διαστημικό πρόγραμμα.

Δύο κορυφαίες εταιρείες πυραύλων, η SpaceX και η Boeing, έχουν υπογράψει συμβάσεις μεταφοράς πληρωμάτων και αναμένεται να αρχίσουν την αποστολή ανθρώπων στον ISS έως το 2018. Αρχικά, το πρόγραμμα ορίστηκε να ξεκινήσει το 2017, αλλά και οι δύο εταιρείες έχουν μείνει πίσω στο χρονοδιάγραμμα. Εν αναμονή της άφιξης των “διαστημικών ταξί“, η NASA άρχισε τον εξοπλισμό του σταθμού με ένα νέο “σημείο στάθμευσης“.

 

(11 Φεβ. 2016) – Βαρυτικά κύματα ανιχνεύονται για πρώτη φορά.

Image Credit: nasa.gov

Στις 11 Φερβρουαρίου, επιστήμονες από το Laser Interferometer Gravitational Wave Observatory (LIGO) (Παρατηρητήριο κυμάτων βαρύτητας) ανιχνεύουν για πρώτη φορά βαρυτικά κύματα, τα οποία είχε προβλέψει ο Αινστάιν σχεδόν 100 χρόνια νωρίτερα. Τα βαρυτικά κύματα είναι κυματισμοί στον ιστό του χωροχρόνου και προέρχονται από κατακλυσμιαία σε ένταση γεγονότα. το LIGO αποτελεί τη μεγαλύτερη επένδυση που έχει κάνει ποτέ το National Science Foundation. Στις 16 Ιουνίου, στο LIGO, ανιχνεύονται κύματα βαρύτητας για δεύτερη φορά.

 

(08 Apr. 2016) – Ο αστροναύτης Scott Kelly έσπασε το αμερικανικό ρεκόρ χρόνου στο Διάστημα.

Image Credit: nasa.gov
Ο αστροναύτης της NASA, Scott Kelly, ολοκλήρωσε το “Year in Space” στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), σπάζοντας το αμερικανικό ρεκόρ για αθροιστικό χρόνο παραμονής στο Διάστημα. Η ζωή στο Διάστημα είναι αρκετά επώδυνη υπόθεση για τον οργανισμό. Ο Scott Kelly κατέχει το ρεκόρ των 520 ημερών, όμως το παγκόσμιο ρεκόρ κατέχεται από έναν ρώσο κοσμοναύτη και αγγίζει τις 879 ημέρες. Το δίδυμο των συναδέλφων Scott Kelly και Mark Kelly αποσύρθηκε από τη NASA την 1η Απριλίου.

 

(08 Απρ. 2016) – Η Space X προσγειώνει για πρώτη φορά πύραυλό της σε drone ship.

Image Credit: kathimerini.com.cy

Στις 8 Απριλίου, η SpaceX γύρισε πίσω στη Γη με επιτυχία και προσγείωσε έναν πύραυλο Falcon 9 , σε ένα πλωτό μη επανδρωμένο σκάφος  στον ωκεανό για πρώτη φορά στην ιστορία. Η τεχνολόγία αυτή θεωρείται πολύ σημαντική για τα σχέδια μελλοντικής αποίκησης του Άρη.

 

(28 Απρ. 2016) – Η Space X υπέργραψε το πρώτο της συμβόλαιο με την εθνική ασφάλεια των Η.Π.Α.

Image Credit: spacex.com

Τον περασμένο Απρίλιο, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ υπέγραψε σύμβαση με την ιδιωτική εταιρεια SpaceX αξίας $ 82.700.000 για την έναρξη του δορυφορικού προγράμματος GPS-3. Αυτή ήταν η πρώτη σύμβαση εθνικής ασφάλειας για την SpaceX. Πιο συγκεκριμένα, η Πολεμική Αεροπορία παρέχει αξιοπιστία στο πρόσφατα αναβαθμισμένο SpaceX Falcon 9 για την επίτευξη του σχεδίου.

 

(04 Ιουλ 2016) – Το διαστημόπλοιο Juno φτάνει στον Δία.

Image Credit: nasa.gov

Μετά από ταξίδι πέντε χρόνων, το διαστημικό σκάφος της NASA, Juno μπήκε σε τροχιά γύρω από τον Δία. Το Juno, το οποίο σχεδιάστηκε ειδικά για να αντέχει το ακραίο περιβάλλον ακτινοβολίας του Δία, ανησύχησε τους επιστήμονες στις 18 Οκτωβρίου, όταν απροσδόκητα τέθηκε αυτόματα σε ασφαλή λειτουργία. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα, οι ελεγκτές της αποστολής ανέκτησαν τον έλεγχο του Juno και το επανατοποθέτησαν πίσω στις κανονικές συνθήκες λειτουργίας. Το Juno έχει προγραμματιστεί να μελετήσει το σέλας του πλανήτη και να εγκαταλείψει την τροχιά του το 2018.

(05 Ιουλ. 2016) – Η Κίνα ολοκληρώνει το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο στον κόσμο.

Image Credit: abc.net.au

Τον Ιούλιο, η Κίνα εγκατέστησε το τελευταίο πάνελ ώστε να ολοκληρωθεί το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο του κόσμου (4.450 τετραγωνικά μέτρα). Το τηλεσκόπιο θα χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη πάλσαρ και προς αναζήτηση εξωγήινης ζωής στο Σύμπαν.

(04 Αυγ. 2016) – Η Moon Express είναι η πρώτη ιδιωτική εταιρεία που αδειοδοτήται να πάει στο Φεγγάρι.

Image Credit: space.com

Στις 4 Αυγούστου η εταιρεία Moon Express ανακοίνωσε ότι έχει λάβει επίσημη άδεια από την FAA για την έναρξη αποστολών από τη Γη στο Φεγγάρι. Η εταιρεία διαγωνίζεται στο Google Lunar X-Prize, ενός διαγωνισμού που απαιτεί μια ιδιωτική ομάδα να στείλει όχημα στη Σελήνη και να μεταδώσει υψηλής ευκρίνειας φωτογραφίες πίσω στη Γη. Η Moon Express έχει συνάψει συμφωνία με τη Rocket Lab για την ιστορική εκτόξευσή τους, που θα πραγματοποιηθεί πριν από τη λήξη της προθεσμίας, τον Δεκέμβριο του 2017.

 

(25 Αυγ. 2016) – Ανακαλύφθηκε ο κοντινότερος εξωπλανήτης στη Γη.

Καλλιτεχνική απεικόνιση ενός πλανήτη σε τροχιά γύρω από τον Εγγύτατο του Κενταύρου. Image Credit: astronomy.com

Για πρώτη φορά, οι αστρονόμοι ανακάλυψαν έναν πλανήτη σε τροχιά γύρω από τον πλησιέστερο γείτονά του Ήλιου μας. O εξωπλανήτης ονομάστηκε Proxima b και βρίσκεται 4,25 έτη φωτός μακριά από τη Γη, σε τροχιά γύρω από Proxima Centauri. Έγκαιρη ανάλυση δείχνει ότι ο Proxima b είναι ένας βραχώδης πλανήτης σαν τη Γη και βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρο του, που σημαίνει ότι θα μπορούσε να υποστηρίξει υγρό νερό στην επιφάνειά του το οποίο αποτελεί βασικό στοιχείο για την ύπαρξη και διατήρηση της ζωής.

 

(01 Σεπ. 2016) – Ένας πύραυλος της SpaceX ανατινάχθηκε στο Cape Canaveral.

Image Credit : bbc.com

Κατά τη διάρκεια μιας στατικής δοκίμης πριν την εκτόξευση την 1η Σεπτεμβρίου του 2016, ο πύραυλος της Space X, Falcon 9 εξερράγη. Όπως αναφέραμε και σε παλαιότερο άρθρο μας, η εταιρεία δήλωσε πως το ατύχημα συνέβη εξαιτίας ενός ρήγματος στο δεύτερο στάδιο του πυραύλου. Ευτυχώς σημειώθηκαν μόνο υλικές ζημιές, εφόσον η αποστολή ήταν μη επανδρωμένη. Ωστόσο καταστράφηκε το ωφέλιμο φορτίο του πυραύλου και μαζί του ένας δορυφόρος της Facebook, τον οποίο μετέφερε.

 

(27 Σεπ. 2016) – Ο Elon Musk αποκαλύπτει το Διαπλανητικό Σύστημα Μεταφορών που θα μας στείλει στον Άρη.

Image Credit: uncrate.com

Στο Διεθνές Συνέδριο Αστροναυτικής, ο δισεκατομμυριούχος Elon Musk αποκάλυψε τα σχέδια του για την μελλοντική αποίκηση του Άρη. Τα σχέδια αφορούν ένα επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο για βαριά φορτία, καθώς και ένα νέο κινητήρα πυραύλων γνωστό ως Raptor. Για να αποικηθεί ο Άρης συνεπάγεται πως οι πρώτες αποστολές θα είναι μη επανδρωμένες και έπειτα θα ακολουθήσουν προμήθειες και άνθρωποι.

 

(05 Οκτ. 2016) – Η Blue Origin εκτόξευσε και προσγείωσε τον ίδιο πύραυλο για 5η φορά.

Image Credit: nbcnews.com

Στις 5 Οκτωβρίου, η εταιρεία Blue Origin εκτόξευσε και προσγειώσε με επιτυχία τον πύραυλο χαμηλών τροχιών, New Shepard,  για πέμπτη φορά. Η εταιρεία διεξήγαγε δοκιμές όλο το χρόνο για να προετοιμαστεί για την πρώτη επανδρωμένη αποστολή, η οποία αναμένεται να γίνει το 2018. Ο Τζεφ Μπέζος δήλωσε ότι ο πύραυλος New Shepard θα πρέπει να αποσυρθεί και να τοποθετηθεί σε ένα μουσείο.

 

(20 Οκτ. 2016) – Η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία καταφθάνει στον Άρη.

Image Credit: ESA

Στις 20 Οκτωβρίου, η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA) έφερε εις πέρας την αποστολή ExoMars, η οποία περιελάμβανε να τεθεί ένα όχημα σε τροχιά και έπειτα να προσεδαφιστεί στον Άρη. Ενώ ο δορυφόρος Mars Reconnaissance Orbiter εισήχθη με επιτυχία σε τροχιά γύρω από τον Άρη, η διαστημοσυσκευή ExoMars Schiaparelli βίωσε μια αποτυχία κατά την κάθοδο και συνετρίβη. Εικόνες υψηλής ανάλυσης από τον τόπο της συντριβής λήφθηκαν αργότερα από την κάμερα HiRISE της NASA από το δορυφόρο που βρισκόταν σε τροχιά.

 

(01 Δεκ. 2016) – Russian cargo ship headed to International Space Station crashes and burns over Siberia

Image Credit: russianspacenews.com
Ένα φορτηγό πλοίο που μετέφερε πάνω από 5 τόνους καυσίμων για πυραύλους, νερό, τρόφιμα και στολές για τον ISS, κάηκε στην ατμόσφαιρα της Γης. Το γεγονός έλαβε χώρα πάνω από τη Σιβηρία, ύστερα από την εκτόξευση του από το Καζακστάν. Η ανάλυση έδειξε πως υπήρχε πρόβλημα με το τρίτο στάδιο του πυραύλου, που εκτοξεύθηκε απο ένα ρωσικό όχημα Soyuz.

 

(08 Δεκ. 2016) – Ο John Glenn πέθανε 95 χρονών.

Image Credit : NASA – Editor: Kelly Heidman

Ο πρώτος Αμερικανός που μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη και ο γηραιότερος που έχει ταξιδέψει στο Διάστημα σαν μέλος της Ερευνητικής Αποστολής STS-95, πέθανε σε ηλικία 95 ετών. Ο John Glenn υπηρέτησε ως πιλότος στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στον πόλεμο της Κορέας. Τον Απρίλιο του 1959 επελέγη ως ένας από τους επτά αστροναύτες του Mercury. Το 1965 αποσύρθηκε από τη ΝΑΣΑ και το 1974 εξελέγη γερουσιαστής του Οχάιο. Προς τιμήν του η NASA oνόμασε ένα ερευνητικό κέντρο “NASA Research Center”.

 

Πηγές:

  • https://techcrunch.com άρθρο “The top 15 events that happened in space in 2016”
  • http://gizmodo.com άρθρο “The Biggest Space Race Milestones of 2016”
  • http://mentalfloss.com άρθρο “The Top 10 Science Stories of 2016”
  • Article Image by http://nas.gov

Η Γη από ψηλά

in Astronomy by

Ένα προτέρημα των αστροναυτών που το μοιράζονται μαζί μας.

Η θέα της Γης από το υψόμετρο των 350 χιλιομέτρων είναι άκρως εκθαμβωτική. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η πιο αγαπημένη συνήθεια του εκάστοτε πληρώματος του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού, είναι η παρατήρηση της Γης. Όπως αναφέραμε και σε προηγούμενο άρθρο μας, στον ελεύθερο χρόνο της η πλειοψηφία των αστροναυτών, εξερευνάει τη Γη από ψηλά, παρακολουθώντας μέσα από ένα μεγάλο παράθυρο που υπάρχει στο σταθμό, ακριβώς για αυτό το λόγο. Οι άνθρωποι αυτοί μοιράζονται μαζί μας αρκετές από τις αγαπημένες τους αναμνήσεις, κοινοποιώντας φωτογραφίες παρμένες από τέτοια απόσταση, που κανένας άλλος δεν μπορεί να απολαύσει.

Οι φωτογραφίες είναι όλες τραβηγμένες από τον ISS, ο οποίος ταξιδεύει με μέση ταχύτητα ως προς την επιφάνεια της Γης 27.744 χιλιόμετρα ανά ώρα, συμπληρώνοντας 15,7 περιστροφές την ημέρα. Βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 347 χλμ στο περίγειο, έως 360 χλμ στο απόγειο. Η κατασκευή του ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1998 ενώ το πρώτο του πλήρωμα εγκαταστάθηκε τον Νοέμβριο του 2000.

Paris at Night

Γυρω στα μεσανυχτα (τοπικη ωρα) στις 8 Απριλιου 2015, οι αστροναυτες του Διεθνους Διαστημικου Σταθμου τραβηξαν αυτην την φωτογραφια του Παρισιου. Το μοτιβο του πλεγματος που σχηματιζουν οι δρομοι δεσποζει το βραδυ με τον εντονο φωτισμο, δικαιολογωντας το χαρακτηρισμο που της αποδιδουν ως “Πολη του Φωτος“. Image credit: NASA

 

British Columbia’s Coast Mountains

Ο αστροναυτης της ESA, Tim Peake τραβηξε αυτη τη φωτογραφια απο τον Διεθνη Διαστημικο Σταθμο καθως περνουσε πανω απο τη δυτικη ακτη του Καναδα στις 31 Δεκεμβριου 2015. Τη φωτογραφια αυτη τη μοιραστηκε στο twitter στις 5 Ιανουαριου γραφοντας “I was lucky enough to fly a helicopter in these Rocky Mountains once – I’m a bit higher this time!” Image Credit: ESA/NASA

 

Mount Olympus

Το μυθικο σπιτι του Δια, το ορος Ολυμπος αποτελει την υψηλοτερη κορυφη στην Ελλαδα δεσποζοντας στα 9,570 ποδια (2,917 μετρα). Στη συγκεκριμενη φωτογραφια ο Ολυμπος ειναι η μονη χιονισμενη βουνοκορυφη. – εξ’ ου και η ετυμολογια της λεξης ολυμπος που σημαινει “ο λαμπρος”. Image credit: NASA.

 

Nukuoro Atoll

Αυτο το ασυνηθιστο νησακι σχηματος ατολλης, βρισκεται ακριβως βορεια του Ισημερινου (3,85 ° Βορεια, 154,9 ° Ανατολικα) και αποτελει μερος του νησιωτικου συμπλεγματος Caroline. Τα νησια αυτα εκτεινονται βορειοανατολικα της Παπουα – Νεας Γουινεας στο δυτικο Ειρηνικο. Το Nukuoro Atoll ειναι ενα απο τα 607 νησια που απαρτιζουν τις Ηνωμενες Πολιτειες της Μικρονησιας. Αποτελουν εδαφος εμπιστοσυνης για τα Ηνωμενα Εθνη, υπο τη διοικηση των Ηνωμενων Πολιτειων. Image credit: NASA.

 

The Nile at Night

Αυτη η υπεροχη φωτογραφια του ποταμου Νειλου τραβηχτηκε απο τον αστροναυτη της NASA, Scott Kelly στις 22 Σεπτεμβρίου του 2015. Ο ιδιος δημοσιευσε, “Day 179. The #Nile at night is a beautiful sight for these sore eyes. Good night from @space_station!” Image credit: NASA

 

Beams of Light on a Golden Lake

Αυτη η εκθαμβωτικη φωτογραφια του πλανητη μας τραβηχτηκε στις 31 Μαιου του 2016 απο τον Διεθνη Διαστημικο Σταθμο, αποθανατιζοντας μια περιοχη απο τη Βορειοδυτικη Κινα εως το Ανατολικο Καζακσταν. Η μεγαλη λιμνη του Καζακσταν, που στη φωτογραφια αντανακλα τη χρυση λαμψη του Ηλιου, εχει σχημα ημισεληνου και ονομαζεται λιμνη Balkhash. Ειναι η δευτερη μεγαλυτερη λιμνη στην Κεντρικη Ασια με εκταση 7.115 τετραγωνικά μίλια (18.428 τ. Χλμ). Image credit: NASA

 

Night Image of Chicago

Ο διοικητης της αποστολης 47 της NASA, Tim Kopra, μποραστηκε μαζι μας τη θεα του φωτισμενου νυχτερινου Σικαγο, οπως αυτο δεσποζε απο το Διεθνη Διαστημικο Σταθμο στις 5 Απριλιου του 2016. Ο ιδιος εγραψε “#Goodnight #Chicago from @Space_Station. #CitiesFromSpace” Image credit: NASA

 

Red Rocks and Dinosaur Ridge

Τα βραχωδη ορη του Κολοραντο ειναι ευρεως γνωστα στους σκιερ, πεζοπορους και τουριστες για τις αποτομες πλαγιες του και τις μοναδικες διαδρομες πεζοποριας. Και δεν ειναι οι μονοι λατρεις τις περιοχης, αφου μεγαλο ειναι το ενδιαφερον των γεωλογων και των παλαιοντολογων εξαιτιας των πλουσιων πληροφοριων που μας προσφερει η περιοχη σχετικα με το παρελθον. Τo ξακουστo Dinosaur Ridge και το παρκο Red Rocks βρισκονται κοντα στα δυτικα προαστια του Denver προσφεροντας μια μοναδικη ματια στην αρχαια ιστορια του Κολοραντο. Image Credit: NASA/Landsat 7 Science Team/UMD Global Land Cover Facility/Jesse Allen

Space Station Flyover of Morocco

Ο μηχανικος πτησης της αποστολης 47 της NASA, Jeff Williams, τραβηξε αυτη τη λεπτομερη φωτογραφια σε ενα περασμα κατα τη διαρκεια της ημερας πανω απο το Μαροκο στις 2 Μαιου του 2016. Ο Williams μοιραστηκε τη φωτογραφια στα μεσα κοινωνικης δικτυωσης ρωτωντας: “Reptile scales, or incredible and rugged geology in Morocco?

 

Hurricane Joaquin From the International Space Station

Ο αστροναυτης της NASA, Scott Kelly, αποθανατισε τον τυφωνα Joaquin στις 2 Οκτωβριου του 2015 απο τον Διεθνη Διαστημικο Σταθμο. Μοιραστηκε τη φωτογραφια γραφοντας στο Twitter, “Early morning shot of Hurricane #‎Joaquin‬ from @space_station before reaching ‪#‎Bahamas‬. Hope all is safe. #‎YearInSpace‬.” Image Credit: NASA

 

The Southern Tip of Italy

Τη θεα απο το νοτιοτερο κομματι της Ιταλιας, οπως φαινεται σε αυτη τη φωτογραφια, μοιραστηκε μαζι μας το πληρωμα της αποστολης 49 της NASA απο το Διεθνη Διαστημικο Σταθμο. Στο κατω μερος της εικονας δεσποζει η φωτισμενη πολη της Ναπολης. Επισης στο προσκηνιο φαινεται ενα ρωσικο διαστημικο σκαφος τυπου Soyuz.     ISS049e004708 (09/17/2016). Image credit: NASA

 

Space Station Flyover of Hurricane Matthew

Ο Διεθνης Διαστημικος Σταθμος παρακολουθησε τον τυφωνα Matthew ολη την εβδομαδα, παρεχοντας εικονες και βιντεο απο χαμηλη γηινη τροχια καθως η καταιγιδα επληξε την Καραϊβικη Θαλασσα με κατευθυνση τη Φλωριντα. Η φωτογραφια αυτη τραβηχτηκε απο τον μηχανικο πτησης, Kate Rubins, της αποστολης 49 της NASA στις 4 Οκτωβριου του 2016 και ωρα 21:05 GMT. Παραλληλα πολλαπλοι δορυφοροι συνεχιζουν την επιτηρηση της καταιγιδας, παρεχοντας στους μετεωρολογους και λοιπους επιστημονες πολυτιμα στοιχεια σχετικα με την εξελιξη και τις αλλαγες στην καταιγιδα, καθως αυτη πλησιαζει τις ακτες της Φλωριντα. Image Credit: NASA

 

Linear Dunes, Namib Sand Sea

Η πανεμορφη αυτη φωτογραφια τραβηχτηκε απο ενα μελος της αποστολης 47 της NASA στις 27 Μαρτιου του 2016, με τη βοηθεια μιας Nikon D4 digital camera και παρεχεται απο το ISS Crew Earth Observations Facility and the Earth Science and Remote Sensing Unit, Johnson Space Center. Image Credit: NASA / Caption: M. Justin Wilkinson, Texas State University, Jacobs Contract at NASA-JSC

 

Πηγές:

  • Images by Image Gallery at https://www.nasa.gov
  • https://www.nasa.gov
  • http://www.esa.int
Go to Top