Tag archive

ESA

10 Ιατρικές καινοτομίες που έχουν ρίζες στη Διαστημική Βιομηχανία

in Astronomy by

Ο κλάδος της Ιατρικής βασίζεται σε νέες τεχνολογίες για την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων προγνώσεων και θεραπειών. Αξιοποιεί έρευνες από όλους τους κλάδους και τις προσαρμόζει στις εκάστοτε ανάγκες της.

Οι αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, για παράδειγμα, διεξάγουν έρευνες και πειράματα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων για χρήση στη Γη. Εδώ παρουσιάζουμε δέκα τεχνολογίες υγειονομικής περίθαλψης που προέρχονται από το “Διάστημα” και ήδη τις χρησιμοποιούμε με μεγάλο όφελος:

 

  1. Ρομπότ που μπορούν να αφαιρέσουν όγκους από τον εγκέφαλο.

Κατά τη διάρκεια της Διαστημικής εποχής, πολλές καινοτόμες ιδέες πήραν “σάρκα και οστά“. Μια από αυτές αποτελεί το Canadarm2, ένας ρομποτικός βραχίονας που συνδέεται στο εξωτερικό μέρος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Χρησιμοποιείται για πολλές εργασίες έξω από τον διαστημικό σταθμό, ώστε να αποφευχθούν από τους αστροναύτες πολλοί περίπατοι υψηλού κινδύνου.

Αυτή η τεχνολογία οδήγησε στη δημιουργία του neuroArm, ενός ρομποτικού βραχίονα που μπορεί να εκτελέσει χειρουργικές επεμβάσεις μεγάλης ακρίβειας. Χρησιμοποιείται με σαρωτές μαγνητικής τομογραφίας (MRI scanners), για να επιτευχθεί η αφαίρεση όγκων από τον εγκέφαλο.

 

  1. Συσκευές παρακολούθησης ματιών που χρησιμοποιούνται στη χειρουργική επέμβαση ματιών λέιζερ.

Στο διάστημα, η έλλειψη βαρύτητας αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο τα μάτια κινούνται και αντιλαμβάνονται την κίνηση. Οι υψηλής τεχνολογίας ιχνηλάτες ματιών, αναπτύχθηκαν για να δουν πού κοιτάζουν οι αστροναύτες κατά τη διάρκεια της κανονικής τους εργασίας στο περιβάλλον μικροβαρύτητας.

Οι κινήσεις των ματιών είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει η διορθωτική χειρουργική επέμβαση ματιών με χρήση λέιζερ. Οι συσκευές εντοπισμού ματιών που αναπτύσσονται για διαστημική πτήση, χρησιμοποιούνται τώρα στις επεμβάσεις αυτές, για να εξασφαλιστεί η σωστή τοποθέτηση της δέσμης λέιζερ.

 

  1. Βοηθώντας τους ασθματικούς να αναπνέουν.

Το οξείδιο του αζώτου είναι ένας συνηθισμένος ρύπος στον αέρα, τόσο στη Γη όσο και στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Όταν ένα άτομο έχει φλεγμονή των αεραγωγών, όπως παρατηρείται στους ασθματικούς, υπάρχει αύξηση του οξειδίου του αζώτου στον εκπνεόμενο αέρα.

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA) έχει αναπτύξει μια συσκευή που μετρά με ακρίβεια το μονοξείδιο του αζώτου στον εκπνεόμενο αέρα των αστροναυτών, για την ανίχνευση πιθανής φλεγμονής. Με τον τρόπο αυτό, οι αστροναύτες μπορούν να αντιμετωπίσουν κάποιο πρόβλημα πριν η κατάσταση γίνει πιο σοβαρή. Αυτή η τεχνολογία πλέον χρησιμοποιείται στον εντοπισμό της ποσότητας του μονοξειδίου του αζώτου στον εκπνεόμενο αέρα που προκαλείται από φλεγμονή στους πνεύμονες.

 

  1. Κρατώντας τα οστά μας ισχυρά.

Οι αστροναύτες, εξαιτίας της απώλειας βαρύτητας που βιώνουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα, αντιμετωπίζουν τεράστια απώλεια οστικής πυκνότητας, παρόμοια με την απώλεια οστού που παρατηρείται σε ηλικιωμένους ανθρώπους με οστεοπόρωση. Καταβάλλονται προσπάθειες για τη μείωση αυτής της οστικής απώλειας μέσω της καθημερινής άσκησης.

Οι αστροναύτες έχουν επίσης δείξει ότι η λήψη μικρής ποσότητας διφωσφονικών (bisphosphonate) εβδομαδιαίως, μειώνει την περαιτέρω οστική απώλεια. Ο γηράσκων πληθυσμός της Γης, επωφελείται ήδη από τέτοιου είδους φαρμακευτικές ανακαλύψεις.

 

  1. Μέτρηση της θερμοκρασίας του σώματός μας.

Οι υπέρυθρες τεχνολογίες αναπτύχθηκαν πριν από πολλές δεκαετίες στο εργαστήριο Jet Propulsion της NASA (JPL στην California) για τη μέτρηση της θερμοκρασίας των πλανητών και των αστέρων.

Το 1991, η τεχνολογία αυτή μετατράπηκε σε θερμόμετρα για το αυτί. Τα θερμόμετρα αυτά παρέχουν μετρήσεις θερμοκρασίας, σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα. Έχει αποδειχθεί πλέον ότι παρέχουν ακριβείς μετρήσεις θερμοκρασίας, καθιστώντας τα ιδανικά για χρήση σε νοσοκομεία, σε ιατρεία, αλλά και στο σπίτι.

 

  1. Μέτρηση της πίεσης μέσα στο κρανίο.

Ενώ διερευνούσαν τις αλλαγές όρασης στους αστροναύτες (VIIP syndrome – Vision Impairment and Intracranial Pressure), οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι συμβαίνουν λόγω της αυξημένης πίεσης μέσα στο κρανίο, η οποία με τη σειρά της είναι αποτέλεσμα της αύξησης του όγκου του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Οι χειρουργοί πτήσεων χρειάζονταν τρόπους για την εύκολη παρακολούθηση αυτών των αλλαγών πίεσης.

Έρευνες στο Ηνωμένο Βασίλειο οδήγησαν σε μια συσκευή που μπορεί να μετρήσει την πίεση μέσα στο κρανίο χρησιμοποιώντας την εκτόπιση του τυμπάνου μέσα στο αυτί. Η νέα αυτή καινοτομία δεν χρειάζεται επέμβαση, είναι πολύ γρήγορη και μπορεί να γίνει οπουδήποτε.

 

  1. Υπέρηχοι κονιορτοποιούν πέτρες στα νεφρά.

Η ζωή στο Διάστημα αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού πέτρων στα νεφρά. Στους αστροναύτες, οι πέτρες στα νεφρά μπορούν να προκαλέσουν μολύνσεις και επιπλοκές αρκετά σοβαρές ώστε να απαιτήσουν εκκένωση του πληρώματος.

Οι επιστήμονες της NASA έχουν αναπτύξει χειροκίνητες τεχνικές υπερήχων, οι οποίες μπορούν να ανιχνεύσουν, να μετακινήσουν και στη συνέχεια να καταστρέψουν τις πέτρες, κάνοντάς τους πιο εύκολο να περάσουν. Αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να ωφελήσει και τους ανθρώπους με πέτρες στα νεφρά στη Γη.

 

  1. Κάνοντας τα σιδεράκια δοντιών αόρατα.

Ο λόγος για την διαυγή πολυκρυσταλλική αλουμίνα (ονομάζεται επίσης και οξείδιο του αλουμινίου). Αυτό το προηγμένο υψηλής αντοχής, μέγιστο-ημιδιαφανές, ανθεκτικό σε θρυμματισμό κεραμικό αναπτύχθηκε για την άμυνα και την αεροδιαστημική.

Προτάθηκε ότι το υλικό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή ημιδιαφανών βραχιόνων για σιδεράκια που θα εμφανίζονταν χρωματισμένα στα δόντια. Αφού δοκιμάστηκε, έγινε ένα από τα πιο επιτυχημένα ορθοδοντικά προϊόντα της ιστορίας.

 

  1. Ανίχνευση τραυματισμών και καρκίνου με ιατρική απεικόνιση (medical imaging).

Η επεξεργασία ψηφιακών σημάτων είναι αρκετά δύσκολη. Η NASA όμως, πρωτοστάτησε στην επεξεργασία ψηφιακού σήματος υψηλής τεχνολογίας για να βελτιώσει τις σεληνιακές εικόνες και να βρει τις καλύτερες τοποθεσίες προσγείωσης στη Σελήνη, στην εποχή των αποστολών Apollo.

Αυτές οι τεχνικές επεξεργασίας σημάτων χρησιμοποιούνται σήμερα ευρέως σε σαρωτές CT και MRI, για να βοηθήσουν τους γιατρούς να βρουν τραυματισμούς και καρκίνους χωρίς να χρειάζεται να εγχειρίσουν τους ασθενείς για να δουν μέσα τους. Εξακολουθούν βέβαια να αναπτύσσονται οι τεχνικές ακόμα σήμερα.

 

  1. Απλοποιημένη αιμοκάθαρση εμπνευσμένη από συστήματα φιλτραρίσματος διαστημικού σκάφους.

Το νερό είναι αρκετά βαρύ και οι ανάγκες του ανθρώπινου οργανισμού μεγάλες. Όμως η ποσότητα που μπορούν να πάρουν μαζί τους οι αστροναύτες από τη Γη, είναι αρκετά μειωμένη σε σχέση με τις ανάγκες τους. Η επάρκεια της ποσότητας νερού επιτυγχάνεται με την ανακύκλωση και τον καθαρισμό των περισσότερων υγρών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (συμπεριλαμβανομένων των ούρων τους).

Κατά την ανάπτυξη αυτών των συστημάτων διήθησης, οι επιστήμονες εφάρμοσαν την ίδια τεχνολογία για την απομάκρυνση των τοξικών αποβλήτων από το χρησιμοποιούμενο υγρό αιμοκάθαρσης. Αυτό οδήγησε σε νέες συσκευές αιμοκάθαρσης που δεν χρειάζονται πλέον συνεχείς συνδέσεις νερού και αποστράγγισης, που σημαίνει ότι χρησιμοποιούν λιγότερη ενέργεια και είναι φορητές (ώστε μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στο σπίτι)

 

 

Πηγές:

  • Article’s Image  “reuters.com
  • ibtimes.co.uk  άρθρο  “10 brilliant medical inventions we wouldn’t have had without astronauts”
  • wikipedia.org

 

*Οι φωτογραφίες δεν είναι οι αυθεντικές. Είναι επεξεργασμένες από τον συντάκτη του άρθρου.

Νέα γενιά Δορυφόρων “Made in Space” coming soon

in Astronomy by

Οι δορυφόροι έχουν σχεδιαστεί για να επιβιώσουν σε δύο πολύ διαφορετικά περιβάλλοντα: τη μικροβαρύτητα της τροχιάς και τις έντονες δυνάμεις που βιώνουν κατά την εκτόξευσή τους με κάποιο πύραυλο. Αυτό εκθέτει το ωφέλιμο φορτίο σε υψηλές πιέσεις και δονήσεις, καταστάσεις που περιορίζουν πραγματικά το σχεδιασμό του δορυφόρου.

Επιπλέον, οι εκτεταμένες δομές υποστήριξης που χρειάζονται ώστε να αντέξουν οι εκτοξευόμενοι δορυφόροι το βάναυσο ταξίδι, είναι άχρηστες όταν τελειώσει η διαδικασία. Επιπλέον, η κατασκευή δορυφόρων με αυτόν τον τρόπο περιορίζει την αποτελεσματικότητά τους στην τροχιά, επειδή περιορίζει το μέγεθος των εξαρτημάτων όπως τους πομπούς και τις ηλιακές συστοιχίες, καθώς επίσης και την επιλογή υλικών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην κατασκευή.

Η εταιρεία Made in Space οραματίζεται την απευθείας κατασκευή δορυφόρων στο Διάστημα. Αντί να κατασκευάσουμε δορυφόρους εδώ στη Γη και να τους εκτοξεύουμε στο διάστημα, απλά θα εκτοξεύουμε μικρά εξαρτήματα και πρώτες ύλες. Η συναρμολόγηση/κατασκευή θα γίνει από ένα “robot / 3Dprinter”.

Ήδη από το 2014 , η εταιρεία ξεκίνησε εισάγοντας τον πρώτο 3D εκτυπωτή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και σχεδίασε μια “Μονάδα Παραγωγής” που μπορεί να παράγει ποικιλία εργαλείων και εξοπλισμού (το πρώτο εργαλείο που εκτυπώθηκε ποτέ στον ISS, ήταν ένα κλειδί υποδοχής).

Image Credit: NASA via popularmechanics.com

Χάρη σε μια σύμβαση της NASA ύψους 20 εκατομμυρίων δολαρίων με την Made in Space το 2015, η εταιρεία πρόκειται να επεκτείνει τις διαστημικές εργασίες 3D εκτύπωσης μέσω του προγράμματος Archinaut. Το Archinaut είναι ένα ρομπότ μεγέθους μίνι-ψυγείου που θα τοποθετηθεί στον ISS το 2018. Με τη δυνατότητα εφαρμογής πρόσθετων μερών στο σώμα του ρομπότ, όπως για παράδειγμα ένα ρομποτικό βραχίονα που θα συναρμολογεί εξαρτήματα, το Archinaut θα είναι πλέον σε θέση να εκτυπώσει δομές μεγαλύτερες από τον εαυτό του.

Επιπροσθέτως, το νέο αυτό ρομπότ θα δημιουργεί εύθραυστα εξαρτήματα που θα τοποθετηθούν στους δορυφόρους (τους οποίους επίσης θα κατασκευάζει) και τα οποία δεν θα άντεχαν τη διαδικασία της εκτόξευσης. Έτσι, μπορούμε να αυξήσουμε σημαντικά τις δυνατότητες και να μειώσουμε το κόστος κατασκευής των δορυφόρων.

Υπάρχει τέλος η ελπίδα ότι το σύστημα Archinaut θα είναι σε θέση να επισκευάσει ακόμα και διαστημόπλοια που βρίσκονται σε τροχιά, ώστε οι αστροναύτες να μην χρειάζεται να εκτελούν επικίνδυνους διαστημικούς περιπάτους για να αντικαταστήσουν ελαττωματικά εξαρτήματα. Ο απώτατος όμως στόχος είναι η “εκτύπωση” όχι μόνο εξελιγμένων δορυφόρων πολλαπλών χρήσεων, αλλά επίσης και διαστημικών τηλεσκοπίων, χρησιμοποιώντας παράλληλα ως πρώτη ύλη κάποια από τα εκατομμύρια συντρίμμια που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη και προέρχονται είτε από συγκρούσεις δορυφόρων, είτε ως απομεινάρια διαστημικών αποστολών.

 

 

Πηγές:

  • Article’s Image  “popularmechanics.com”
  • http://madeinspace.us
  • popularmechanics.com  άρθρο  “How Building Satellites in Orbit Will Change Our Future in Space”

Τούβλα από Σεληνιακή ή Αρειανή ύλη?

in Astronomy by

Μεγάλο βάρος δίνουν η NASA και η ESA, στα ερευνητικά προγράμματα ανάπτυξης υλικών κατασκευής για τη δημιουργία μελλοντικών βάσεων στη Σελήνη και τον Άρη. Μπορεί βέβαια να μας χωρίζει ακόμα πολύς χρόνος από ένα τέτοιο μεγαλόπνοο βήμα, όμως όταν φθάσουμε εκεί θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε με τον καλύτερο τρόπο.

Φυσικά το να μεταφέρουμε υλικά από τη Γη είναι οικονομικά ανέφικτο (τα καύσιμα που απαιτούνται για τέτοιες μεταφορές αγγίζουν αστρονομικά ποσά). Ωστόσο μπορούμε να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία μας ώστε να μετατρέψουμε την εκεί αφθονία υλικών σε “οικοδομικά υλικά”.

Αξιόλογη είναι η προσπάθεια των επιστημόνων της ESA, η οποία από το 2013 έχει γνωστοποιήσει την ανάπτυξη ενός 3D-printer προς κατασκευή υλικών και εργαλείων. Ο  “εκτυπωτής” αυτός με χρήση laser, κατάφερε τελικά να μετατρέψει Σεληνιακή σκόνη σε τούβλο.

Image Credit: popularmechanics.com

 

Προς το παρόν η τεχνική αυτή, όσο αξιόπιστη και αν φαίνεται, απέχει πολύ από το να είναι πρακτική. Η ομάδα χρειάστηκε σχεδόν 5 ώρες για να “τυπώσει” ένα τούβλο. Παρόλα αυτά, υπάρχει αισιοδοξία για την εξέλιξη της τεχνολογίας, καθώς και αρκετός χρόνος να αναπτυχθεί καθώς τέτοια ταξίδια είναι ακόμα ανέφικτα.

Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, μια ομάδα επιστημόνων ανέπτυξε ένα διαφορετικό σχέδιο κατασκευής τούβλων με Αρειανό έδαφος. Καθώς το 3d-printing χρειάζεται μεγάλα ποσά ενέργειας, η ομάδα πειραματίστηκε με κάτι πολύ πιο απλό. Χρησιμοποίησε πολυμερή (ως συνδετικό υλικό) και σκόνη παρόμοια με αυτή που υπάρχει στην επιφάνεια του Άρη. Τα συμπίεσε και το αποτέλεσμα ήταν ένα τούβλο πιο σκληρό και από μπετό.

Τα τουβλα που κατασκευαζονται απο εδαφος ομοιο με του Αρη, μπορει να ειναι ισχυροτερα απο το σκυροδεμα. Image Credit: popsci.com

Η μέθοδος όμως αυτή εξαρτάται άμεσα από τη μεταφορά πολυμερών από τη Γη στον Άρη, κάτι το οποίο προσπαθούμε να αποφύγουμε. Έτσι η ομάδα προχώρησε σε συμπίεση σκόνης με όλο και λιγότερα πολυμερή. Αυτό που ανακάλυψε είναι πως και χωρίς καθόλου πολυμερή, το υλικό της επιφάνειας του Κόκκινου πλανήτη μετατρεπόταν σε συμπαγές τούβλο (όχι το ίδιο σκληρό με πριν). Τα οξείδια του σιδήρου που υπάρχουν στην επιφάνεια του Άρη λειτουργούν ως συνδετικό υλικό.

Το πρόβλημα όμως και με αυτή τη μέθοδο είναι πως το υλικό που χρησιμοποίησαν στα πειράματα προέρχεται από έναν εξομοιωτή που αναπτύχθηκε από τη NASA και θεωρείται ο καλύτερος εξομοιωτής Αρειανού εδάφους. Όμως το παρών υλικό σε σχέση με αυτό που θα βρούμε εκεί ενδέχεται να διαφέρει, ως προς το μέγεθος των κόκκων αλλά και τη χημική σύσταση και άρα προφανώς θα ανταποκριθεί διαφορετικά.

Επιπροσθέτως, τα οξείδια του σιδήρου που λειτουργούν ως συνδετικό υλικό (αντί των πολυμερών), δεν υπάρχουν στην ίδια αναλογία σε όλη την επιφάνεια του πλανήτη. Αν αναλογιστούμε πως βρίσκονται μόνο σε ένα λεπτό στρώμα σε όλη την επιφάνεια του Άρη, μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να συγκεντρωθεί αρκετό υλικό για να κατασκευαστεί ένα ανθρώπινο καταφύγιο στα περισσότερα μέρη. Αλλά όπως είπαμε υπάρχει χρόνος να λυθούν όλα τα εμπόδια, εφόσον υπάρχουν νέες ιδέες και συνεργασία μεταξύ των διαστημικών υπηρεσιών.

 

 

Πηγές:

  • article’s image  “cnet.com”
  • popularmechanics.com  άρθρο  “Scientists Invented A 3D Printer That Turns Moon Dust Into Bricks”
  • popsci.com  άρθρο  “Bricks made from fake Martian soil are surprisingly strong”
  • theverge.com  άρθρο  “Mars-like soil can be pressed into strong bricks — which could make building easier on the Red Planet”
  • cnet.com  άρθρο  “How do you build on Mars? 3D printing from dust!”

Σε 5 εκατομμύρια χρόνια ο ουρανός θα μοιάζει ίδιος;

in Astronomy by

Παρατηρώντας καθημερινά τον νυχτερινό ουρανό, διακρίνουμε πολλά φωτεινά αντικείμενα να αλλάζουν θέση με την πάροδο την πάροδο του χρόνου. Κάποια οφείλονται στις κινήσεις της Γης (όπως η περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονά της, η περιφορά της Γης γύρω από τον Ήλιο, η μετάπτωση του άξονα της Γης, η περιφορά του Ηλιακού μας συστήματος γύρω από το κέντρο του Γαλαξία κ.α.), ενώ τα υπόλοιπα οφείλονται στις κινήσεις των ίδιων των σωμάτων. Τέτοια αντικείμενα μπορεί να είναι πλανήτες, κομήτες ή τεχνητοί δορυφόροι που λάμπουν στον νυχτερινό ουρανό αντανακλώντας το φως του Ήλιου και εμπλουτίζουν τον Ουράνιο Θόλο.

Πέραν των πολλών αλλαγών όμως, κάθε άνθρωπος, από παιδί σχεδόν, αναγνωρίζει ευδιάκριτες ομάδες άστρων, τους αστερισμούς, που μοιάζουν σταθεροί στον νυχτερινό ουρανό. Αποτελούνται από άστρα τα οποία απέχουν πολλά έτη φωτός μεταξύ τους, όμως τα αντιλαμβανόμαστε σαν μια ομάδα, σαν ένα σχέδιο. Κάθε βράδυ, κάθε εποχή βλέπουμε πάντα τους ίδιους αστερισμούς  Έτσι γεννιέται το ερώτημα: Ήταν πάντοτε ίδια η εικόνα του νυχτερινού ουρανού;

Όπως οι περισσότεροι γνωρίζουμε, τα αστέρια που βλέπουμε με γυμνό μάτι ανήκουν όλα στον Γαλάξία μας (Milky Way) και δεν ξεπερνούν ίσως τα 3000 (υπό κατάλληλες συνθήκες – χωρίς φωτορύπανση και από άτομα με καλή όραση). Ωστόσο όλα αυτά τα άστρα που μας φαίνονται καρφωμένα στον ουράνιο θόλο (σε σχέση με τα διπλανά τους), κινούνται όλα γύρω από το κέντρο του Γαλαξία μας. Οι αστερισμοί που διακρίνουμε σήμερα, δεν ήταν έτσι στο παρελθόν, ούτε θα μοιάζουν ίδιοι στο μέλλον. Οι σχετικές θέσεις των άστρων αλλάζουν συνεχώς. Εξαιτίας όμως της μεγάλης τους απόστασης, οι αλλαγές χρειάζονται αρκετές χιλιάδες χρόνια ώστε να γίνουν ορατές.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε πως κάποιοι πολύ γνωστοί αστερισμοί φαίνονται από τη Γη, για μια χρονική περίοδο που καλύπτει απο το 50.000 π.Χ. έως το 100.000 μ.Χ. Τα ακόλουθα αρχεία εικόνας δημιουργήθηκαν από τον Martin Vargic, έναν γραφίστα από τη Σλοβακία, που χρησιμοποίησε δεδομένα από τον δορυφόρο Hipparcos του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) σχετικά με τις θέσεις των ουράνιων σωμάτων της περιόδου 1989-1993.

 

 

Ο αστερισμος Σταυρος του Νοτου την περιοδο 50000 π.Χ. – 100000 μ.Χ. Image Credit: Martin Vargic via wired.com

 

 

Ο αστερισμος του Ωριωνα την περιοδο 50000 π.Χ. – 100000 μ.Χ.  Image Credit: Martin Vargic via wired.com

 

Το πόσο γρήγορα θα αλλάξουν οι αστερισμοί, εξαρτάται από την απόσταση των άστρων τους σχετικά με τη Γη. Λόγου χάρη, η Μεγάλη Άρκτος αποτελείται από αστέρια που είναι περίπου 100 έτη φωτός μακριά από τη Γη, ενώ τα αστέρια της Ζώνης του Ωρίωνα βρίσκονται περίπου 1.000 έτη φωτός μακριά. Επομένως το σχήμα της Μεγάλης Άρκτου αναμένουμε να αλλάξει συντομότερα.

 

Ο αστερισμος του Λεοντα την περιοδο 50000 π.Χ. – 100000 μ.Χ. Image Credit: Martin Vargic via wired.com

 

Όπως έχουμε αναφέρει και σε παλαιότερη αναφορά μας, η ESA πριν λίγο καιρό παρουσίασε τον λεπτομερέστερο και ακριβέστερο χάρτη του Γαλαξία μας με περισσότερα απο 1 δισεκατ. αστέρια. Πλέον έχοντας υπολογίσει τις ταχύτητες πολλών περισσότερων αστεριών, είναι σε θέση να μας παρουσιάσει ένα βίντεο για το πως θα κινηθούν αυτά στο μέλλον. Το ακόλουθο βίντεο βασίζεται στις θέσεις και κινήσεις 2.057.050 άστρων όπως αυτές έχουν μετρηθεί από το διαστημικό σκάφος Gaia του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) από το 2014 έως σήμερα.

 

Μερικά πράγματα που πρέπει να προσέξουμε για την καλύτερη κατανόηση του βίντεο/χάρτη:

Ο Γαλαξίας μας είναι ένας επίπεδος δίσκος, και εφόσον βρισκόμαστε στο ίδιο επίπεδο με τον δίσκο, βλέπουμε το κέντρο του Γαλαξία σαν ένα πύκνωμα νέφους.

Ο χάρτης αυτός δείχνει τον Ισημερινό στη μέση, όπως ακριβώς και οι χάρτες του εδάφους, έχοντας λίγο παραμορφωμένους του Πόλους. Ως αποτέλεσμα αυτού, θα δείτε τα αστέρια να κινούνται πιο γρήγορα στην κορυφή και στο κάτω μέρος του χάρτη από ότι κοντά στη μέση. Η κίνηση αυτή δεν είναι πραγματική. Τα αστέρια αυτά δεν κινούνται απαραίτητα γρηγορότερα ή δεν αλλάζουν την κατεύθυνση τους. Αυτό συμβαίνει επειδή ο χάρτης στρεβλώνει τροχιές τους.

Θυμηθείτε, πως αυτός είναι ένας χάρτης που χρησιμοποιεί μόνο τις κινήσεις τως άστρων για να προβλέψει την μελλοντική τους θέση. Αλλά θα υπάρξουν πολλές άλλες αλλαγές πέραν των κινήσεων. Για παράδειγμα κάποια θα πεθάνουν, ενώ άλλα θα γεννηθούν (ανάψουν). Ο Betelgeuse λόγου χάρη, ο κόκκινος γίγαντας στο δεξιό ώμο του Ωρίωνα, δεν έχει πολύ χρόνο ζωής ακόμα. Σε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια το πολύ θα εκραγεί ως σουπερνόβα. Ο Rigel επίσης, στο αριστερό γόνατο του Ωρίωνα, δεν θα ζήσει πολύ περισσότερο από τον προαναφερθέντα. Πολλά από τα αστέρια λοιπόν, θα αλλάξουν σε πέντε εκατομμύρια χρόνια από τώρα. Το παρών βίντεο δεν δείχνει αυτό.

Ακομα και σε 42000 χρονια, ο ουρανος θα ειναι πολυ διαφορετικος. Image Credit: ESA/Gaia/DPAC via blastr.com

Αναλογιζόμενοι τώρα όλες αυτές τις ξεχωριστές κινήσεις, είμαστε σχεδόν σίγουροι πως στο απώτατο μέλλον δε θα αναγνωρίζεται κανένας αστερισμός όπως σήμερα. Άλλοι μπορεί να έχουν αλλάξει ονομασία, καθώς θα θυμίζουν κάτι διαφορετικό, και κάποιοι άλλοι θα χαθούν, ενώ νέοι θα δημιουργηθούν στη θέση τους. Τα πάντα ρει όπως είπε και ο Ηράκλειτος…

 

 

Πηγές:

  • Image Article  “ESA’s video”
  • esa.int
  • blastr.com  άρθρο  “What will the sky look like in five million years?”
  • wired.com  άρθρο  “GIFs Show Constellations Transforming Over 150,000 Years”
  • curious.astro.cornell.edu  άρθρο  “How different would the night sky have looked in 40,000 B.C.? (Intermediate)”

Τα σημαντικότερα επιτεύγματα της Διαστημικής το 2016

in Astronomy by
  • opo0328a-e1482749190913.jpg
  • potw1345a-Copy-4-e1482749864582.jpg

Η χρονιά που πέρασε, αποτέλεσε μια εύφορη περίοδο στον χώρο του Διαστήματος. Ξεκίνησε με την ανίχνευση του 9ου πλανήτη και συνέχισε με επενδύσεις στη νέα εξελισσόμενη τεχνολογία επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων. Το νέο έτος ωστόσο μας επιφυλλάσει πολλά. Το ενδιαφέρον για το χώρο του Διαστήματος κυρίως από τα ανυπολόγιστα οικονομικά οφέλη έλκουν το βλέμμα όλο και περισσότερων.

Ας ξαναθυμηθούμε εν συντομία τα σημαντικότερα επιτεύγματα της χρονιάς που φεύγει.

(20 Ιαν. 2016) – Αστρονόμοι βρίσκουν στοιχεία ύπαρξης Ένατου Πλανήτη.

Image Credit: caltech.edu

Δύο αστρονόμοι από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια “Caltech” βρήκαν στοιχεία παρουσίας ένατου πλανήτη στο Ηλιακό μας Σύστημα. Ο πλανήτης δεν έχει παρατηρηθεί άμεσα ακόμα, ωστόσο έχει παρατηρηθεί η βαρυτική του επιρροή σε άλλα γνωστά αντικείμενα. Μέσω αυτού οι αστρονόμοι ανίχνευσαν πέρα από την παρουσία του και μερικά πλανητικά χαρακτηριστικά του.

 

(06 Φεβ. 2016) – Το Λουξεμβούργο επενδύει στην εξόρυξη αστεροειδών.

Image Credit: nasa.gov

Αν οι άνθρωποι θέλουν να εξαπλωθούν στο Ηλιακό μας Σύστημα, θα πρέπει να αξιοποιηθούν πόροι πέρα ​​από τη Γη, όπως αναφέραμε και σε προηγούμενο άρθρο μας. Είτε από ευγενή αισθήματα, είτε εξαιτίας των τεράστιων οικονομικών οφελών, το ενδιαφέρον για εξόρυξη πόρων (κυρίως νερού και μετάλων) από αστεροειδείς έχει αποκορυφωθεί.

Τον Φεβρουάριο, ένα μικρό ευρωπαϊκό έθνος, το Λουξεμβούργο, ανακοίνωσε ότι θα επενδύσουν σε τεχνολογίες εξόρυξης αστεροειδών και πως θα συνεργαστούν άμεσα με κορυφαίες εταιρίες όπως η Deep Space Industries και η Planetary Resources. Το Λουξεμβούργο επίσης υποσχεθέθηκε να συντάξει ένα νέο νομικό πλαίσιο για την αξιοποίηση των πόρων από τους αστεροειδείς, το οποίο θα είναι πρώτο στο είδος του στην Ευρώπη.

Ο χρόνος θα δείξει κατά πόσο αξίζει το ρίσκο μιας επένδυσης που αναμένεται να αποπληρώσει πολύ μακροχρόνια. Αλλά ως μια ηπειρωτική χώρα με λίγους φυσικούς πόρους και αφθονία χρυσού στα θησαυροφυλάκια της, το γεγονός ότι πρωτοστατεί στη Διαστημική, δεν μας εκπλήσσει.

 

(09 Φεβ. 2016) – Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός εξοπλίζεται με χώρους στάθμευσης για Διαστημικά ταξί.

Image Credit: popsci.com

Για αρκετά χρόνια, η NASA έχει συνεργαστεί με εταιρείες εμπορικών πυραύλων, για τον ανεφοδιασμό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Αλλά το να πληρώνουν για να μεταφέρουν οι εταιρείες παγωμένα αποξηραμένα τρόφιμα, είναι μόνο η αρχή. Η NASA οραματίζεται μια πολύ ευρύτερη συνεργασία του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα, όσον αφορά το αμερικανικό διαστημικό πρόγραμμα.

Δύο κορυφαίες εταιρείες πυραύλων, η SpaceX και η Boeing, έχουν υπογράψει συμβάσεις μεταφοράς πληρωμάτων και αναμένεται να αρχίσουν την αποστολή ανθρώπων στον ISS έως το 2018. Αρχικά, το πρόγραμμα ορίστηκε να ξεκινήσει το 2017, αλλά και οι δύο εταιρείες έχουν μείνει πίσω στο χρονοδιάγραμμα. Εν αναμονή της άφιξης των “διαστημικών ταξί“, η NASA άρχισε τον εξοπλισμό του σταθμού με ένα νέο “σημείο στάθμευσης“.

 

(11 Φεβ. 2016) – Βαρυτικά κύματα ανιχνεύονται για πρώτη φορά.

Image Credit: nasa.gov

Στις 11 Φερβρουαρίου, επιστήμονες από το Laser Interferometer Gravitational Wave Observatory (LIGO) (Παρατηρητήριο κυμάτων βαρύτητας) ανιχνεύουν για πρώτη φορά βαρυτικά κύματα, τα οποία είχε προβλέψει ο Αινστάιν σχεδόν 100 χρόνια νωρίτερα. Τα βαρυτικά κύματα είναι κυματισμοί στον ιστό του χωροχρόνου και προέρχονται από κατακλυσμιαία σε ένταση γεγονότα. το LIGO αποτελεί τη μεγαλύτερη επένδυση που έχει κάνει ποτέ το National Science Foundation. Στις 16 Ιουνίου, στο LIGO, ανιχνεύονται κύματα βαρύτητας για δεύτερη φορά.

 

(08 Apr. 2016) – Ο αστροναύτης Scott Kelly έσπασε το αμερικανικό ρεκόρ χρόνου στο Διάστημα.

Image Credit: nasa.gov
Ο αστροναύτης της NASA, Scott Kelly, ολοκλήρωσε το “Year in Space” στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), σπάζοντας το αμερικανικό ρεκόρ για αθροιστικό χρόνο παραμονής στο Διάστημα. Η ζωή στο Διάστημα είναι αρκετά επώδυνη υπόθεση για τον οργανισμό. Ο Scott Kelly κατέχει το ρεκόρ των 520 ημερών, όμως το παγκόσμιο ρεκόρ κατέχεται από έναν ρώσο κοσμοναύτη και αγγίζει τις 879 ημέρες. Το δίδυμο των συναδέλφων Scott Kelly και Mark Kelly αποσύρθηκε από τη NASA την 1η Απριλίου.

 

(08 Απρ. 2016) – Η Space X προσγειώνει για πρώτη φορά πύραυλό της σε drone ship.

Image Credit: kathimerini.com.cy

Στις 8 Απριλίου, η SpaceX γύρισε πίσω στη Γη με επιτυχία και προσγείωσε έναν πύραυλο Falcon 9 , σε ένα πλωτό μη επανδρωμένο σκάφος  στον ωκεανό για πρώτη φορά στην ιστορία. Η τεχνολόγία αυτή θεωρείται πολύ σημαντική για τα σχέδια μελλοντικής αποίκησης του Άρη.

 

(28 Απρ. 2016) – Η Space X υπέργραψε το πρώτο της συμβόλαιο με την εθνική ασφάλεια των Η.Π.Α.

Image Credit: spacex.com

Τον περασμένο Απρίλιο, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ υπέγραψε σύμβαση με την ιδιωτική εταιρεια SpaceX αξίας $ 82.700.000 για την έναρξη του δορυφορικού προγράμματος GPS-3. Αυτή ήταν η πρώτη σύμβαση εθνικής ασφάλειας για την SpaceX. Πιο συγκεκριμένα, η Πολεμική Αεροπορία παρέχει αξιοπιστία στο πρόσφατα αναβαθμισμένο SpaceX Falcon 9 για την επίτευξη του σχεδίου.

 

(04 Ιουλ 2016) – Το διαστημόπλοιο Juno φτάνει στον Δία.

Image Credit: nasa.gov

Μετά από ταξίδι πέντε χρόνων, το διαστημικό σκάφος της NASA, Juno μπήκε σε τροχιά γύρω από τον Δία. Το Juno, το οποίο σχεδιάστηκε ειδικά για να αντέχει το ακραίο περιβάλλον ακτινοβολίας του Δία, ανησύχησε τους επιστήμονες στις 18 Οκτωβρίου, όταν απροσδόκητα τέθηκε αυτόματα σε ασφαλή λειτουργία. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα, οι ελεγκτές της αποστολής ανέκτησαν τον έλεγχο του Juno και το επανατοποθέτησαν πίσω στις κανονικές συνθήκες λειτουργίας. Το Juno έχει προγραμματιστεί να μελετήσει το σέλας του πλανήτη και να εγκαταλείψει την τροχιά του το 2018.

(05 Ιουλ. 2016) – Η Κίνα ολοκληρώνει το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο στον κόσμο.

Image Credit: abc.net.au

Τον Ιούλιο, η Κίνα εγκατέστησε το τελευταίο πάνελ ώστε να ολοκληρωθεί το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο του κόσμου (4.450 τετραγωνικά μέτρα). Το τηλεσκόπιο θα χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη πάλσαρ και προς αναζήτηση εξωγήινης ζωής στο Σύμπαν.

(04 Αυγ. 2016) – Η Moon Express είναι η πρώτη ιδιωτική εταιρεία που αδειοδοτήται να πάει στο Φεγγάρι.

Image Credit: space.com

Στις 4 Αυγούστου η εταιρεία Moon Express ανακοίνωσε ότι έχει λάβει επίσημη άδεια από την FAA για την έναρξη αποστολών από τη Γη στο Φεγγάρι. Η εταιρεία διαγωνίζεται στο Google Lunar X-Prize, ενός διαγωνισμού που απαιτεί μια ιδιωτική ομάδα να στείλει όχημα στη Σελήνη και να μεταδώσει υψηλής ευκρίνειας φωτογραφίες πίσω στη Γη. Η Moon Express έχει συνάψει συμφωνία με τη Rocket Lab για την ιστορική εκτόξευσή τους, που θα πραγματοποιηθεί πριν από τη λήξη της προθεσμίας, τον Δεκέμβριο του 2017.

 

(25 Αυγ. 2016) – Ανακαλύφθηκε ο κοντινότερος εξωπλανήτης στη Γη.

Καλλιτεχνική απεικόνιση ενός πλανήτη σε τροχιά γύρω από τον Εγγύτατο του Κενταύρου. Image Credit: astronomy.com

Για πρώτη φορά, οι αστρονόμοι ανακάλυψαν έναν πλανήτη σε τροχιά γύρω από τον πλησιέστερο γείτονά του Ήλιου μας. O εξωπλανήτης ονομάστηκε Proxima b και βρίσκεται 4,25 έτη φωτός μακριά από τη Γη, σε τροχιά γύρω από Proxima Centauri. Έγκαιρη ανάλυση δείχνει ότι ο Proxima b είναι ένας βραχώδης πλανήτης σαν τη Γη και βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρο του, που σημαίνει ότι θα μπορούσε να υποστηρίξει υγρό νερό στην επιφάνειά του το οποίο αποτελεί βασικό στοιχείο για την ύπαρξη και διατήρηση της ζωής.

 

(01 Σεπ. 2016) – Ένας πύραυλος της SpaceX ανατινάχθηκε στο Cape Canaveral.

Image Credit : bbc.com

Κατά τη διάρκεια μιας στατικής δοκίμης πριν την εκτόξευση την 1η Σεπτεμβρίου του 2016, ο πύραυλος της Space X, Falcon 9 εξερράγη. Όπως αναφέραμε και σε παλαιότερο άρθρο μας, η εταιρεία δήλωσε πως το ατύχημα συνέβη εξαιτίας ενός ρήγματος στο δεύτερο στάδιο του πυραύλου. Ευτυχώς σημειώθηκαν μόνο υλικές ζημιές, εφόσον η αποστολή ήταν μη επανδρωμένη. Ωστόσο καταστράφηκε το ωφέλιμο φορτίο του πυραύλου και μαζί του ένας δορυφόρος της Facebook, τον οποίο μετέφερε.

 

(27 Σεπ. 2016) – Ο Elon Musk αποκαλύπτει το Διαπλανητικό Σύστημα Μεταφορών που θα μας στείλει στον Άρη.

Image Credit: uncrate.com

Στο Διεθνές Συνέδριο Αστροναυτικής, ο δισεκατομμυριούχος Elon Musk αποκάλυψε τα σχέδια του για την μελλοντική αποίκηση του Άρη. Τα σχέδια αφορούν ένα επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο για βαριά φορτία, καθώς και ένα νέο κινητήρα πυραύλων γνωστό ως Raptor. Για να αποικηθεί ο Άρης συνεπάγεται πως οι πρώτες αποστολές θα είναι μη επανδρωμένες και έπειτα θα ακολουθήσουν προμήθειες και άνθρωποι.

 

(05 Οκτ. 2016) – Η Blue Origin εκτόξευσε και προσγείωσε τον ίδιο πύραυλο για 5η φορά.

Image Credit: nbcnews.com

Στις 5 Οκτωβρίου, η εταιρεία Blue Origin εκτόξευσε και προσγειώσε με επιτυχία τον πύραυλο χαμηλών τροχιών, New Shepard,  για πέμπτη φορά. Η εταιρεία διεξήγαγε δοκιμές όλο το χρόνο για να προετοιμαστεί για την πρώτη επανδρωμένη αποστολή, η οποία αναμένεται να γίνει το 2018. Ο Τζεφ Μπέζος δήλωσε ότι ο πύραυλος New Shepard θα πρέπει να αποσυρθεί και να τοποθετηθεί σε ένα μουσείο.

 

(20 Οκτ. 2016) – Η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία καταφθάνει στον Άρη.

Image Credit: ESA

Στις 20 Οκτωβρίου, η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA) έφερε εις πέρας την αποστολή ExoMars, η οποία περιελάμβανε να τεθεί ένα όχημα σε τροχιά και έπειτα να προσεδαφιστεί στον Άρη. Ενώ ο δορυφόρος Mars Reconnaissance Orbiter εισήχθη με επιτυχία σε τροχιά γύρω από τον Άρη, η διαστημοσυσκευή ExoMars Schiaparelli βίωσε μια αποτυχία κατά την κάθοδο και συνετρίβη. Εικόνες υψηλής ανάλυσης από τον τόπο της συντριβής λήφθηκαν αργότερα από την κάμερα HiRISE της NASA από το δορυφόρο που βρισκόταν σε τροχιά.

 

(01 Δεκ. 2016) – Russian cargo ship headed to International Space Station crashes and burns over Siberia

Image Credit: russianspacenews.com
Ένα φορτηγό πλοίο που μετέφερε πάνω από 5 τόνους καυσίμων για πυραύλους, νερό, τρόφιμα και στολές για τον ISS, κάηκε στην ατμόσφαιρα της Γης. Το γεγονός έλαβε χώρα πάνω από τη Σιβηρία, ύστερα από την εκτόξευση του από το Καζακστάν. Η ανάλυση έδειξε πως υπήρχε πρόβλημα με το τρίτο στάδιο του πυραύλου, που εκτοξεύθηκε απο ένα ρωσικό όχημα Soyuz.

 

(08 Δεκ. 2016) – Ο John Glenn πέθανε 95 χρονών.

Image Credit : NASA – Editor: Kelly Heidman

Ο πρώτος Αμερικανός που μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη και ο γηραιότερος που έχει ταξιδέψει στο Διάστημα σαν μέλος της Ερευνητικής Αποστολής STS-95, πέθανε σε ηλικία 95 ετών. Ο John Glenn υπηρέτησε ως πιλότος στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στον πόλεμο της Κορέας. Τον Απρίλιο του 1959 επελέγη ως ένας από τους επτά αστροναύτες του Mercury. Το 1965 αποσύρθηκε από τη ΝΑΣΑ και το 1974 εξελέγη γερουσιαστής του Οχάιο. Προς τιμήν του η NASA oνόμασε ένα ερευνητικό κέντρο “NASA Research Center”.

 

Πηγές:

  • https://techcrunch.com άρθρο “The top 15 events that happened in space in 2016”
  • http://gizmodo.com άρθρο “The Biggest Space Race Milestones of 2016”
  • http://mentalfloss.com άρθρο “The Top 10 Science Stories of 2016”
  • Article Image by http://nas.gov

Η Γη από ψηλά

in Astronomy by

Ένα προτέρημα των αστροναυτών που το μοιράζονται μαζί μας.

Η θέα της Γης από το υψόμετρο των 350 χιλιομέτρων είναι άκρως εκθαμβωτική. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η πιο αγαπημένη συνήθεια του εκάστοτε πληρώματος του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού, είναι η παρατήρηση της Γης. Όπως αναφέραμε και σε προηγούμενο άρθρο μας, στον ελεύθερο χρόνο της η πλειοψηφία των αστροναυτών, εξερευνάει τη Γη από ψηλά, παρακολουθώντας μέσα από ένα μεγάλο παράθυρο που υπάρχει στο σταθμό, ακριβώς για αυτό το λόγο. Οι άνθρωποι αυτοί μοιράζονται μαζί μας αρκετές από τις αγαπημένες τους αναμνήσεις, κοινοποιώντας φωτογραφίες παρμένες από τέτοια απόσταση, που κανένας άλλος δεν μπορεί να απολαύσει.

Οι φωτογραφίες είναι όλες τραβηγμένες από τον ISS, ο οποίος ταξιδεύει με μέση ταχύτητα ως προς την επιφάνεια της Γης 27.744 χιλιόμετρα ανά ώρα, συμπληρώνοντας 15,7 περιστροφές την ημέρα. Βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 347 χλμ στο περίγειο, έως 360 χλμ στο απόγειο. Η κατασκευή του ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1998 ενώ το πρώτο του πλήρωμα εγκαταστάθηκε τον Νοέμβριο του 2000.

Paris at Night

Γυρω στα μεσανυχτα (τοπικη ωρα) στις 8 Απριλιου 2015, οι αστροναυτες του Διεθνους Διαστημικου Σταθμου τραβηξαν αυτην την φωτογραφια του Παρισιου. Το μοτιβο του πλεγματος που σχηματιζουν οι δρομοι δεσποζει το βραδυ με τον εντονο φωτισμο, δικαιολογωντας το χαρακτηρισμο που της αποδιδουν ως “Πολη του Φωτος“. Image credit: NASA

 

British Columbia’s Coast Mountains

Ο αστροναυτης της ESA, Tim Peake τραβηξε αυτη τη φωτογραφια απο τον Διεθνη Διαστημικο Σταθμο καθως περνουσε πανω απο τη δυτικη ακτη του Καναδα στις 31 Δεκεμβριου 2015. Τη φωτογραφια αυτη τη μοιραστηκε στο twitter στις 5 Ιανουαριου γραφοντας “I was lucky enough to fly a helicopter in these Rocky Mountains once – I’m a bit higher this time!” Image Credit: ESA/NASA

 

Mount Olympus

Το μυθικο σπιτι του Δια, το ορος Ολυμπος αποτελει την υψηλοτερη κορυφη στην Ελλαδα δεσποζοντας στα 9,570 ποδια (2,917 μετρα). Στη συγκεκριμενη φωτογραφια ο Ολυμπος ειναι η μονη χιονισμενη βουνοκορυφη. – εξ’ ου και η ετυμολογια της λεξης ολυμπος που σημαινει “ο λαμπρος”. Image credit: NASA.

 

Nukuoro Atoll

Αυτο το ασυνηθιστο νησακι σχηματος ατολλης, βρισκεται ακριβως βορεια του Ισημερινου (3,85 ° Βορεια, 154,9 ° Ανατολικα) και αποτελει μερος του νησιωτικου συμπλεγματος Caroline. Τα νησια αυτα εκτεινονται βορειοανατολικα της Παπουα – Νεας Γουινεας στο δυτικο Ειρηνικο. Το Nukuoro Atoll ειναι ενα απο τα 607 νησια που απαρτιζουν τις Ηνωμενες Πολιτειες της Μικρονησιας. Αποτελουν εδαφος εμπιστοσυνης για τα Ηνωμενα Εθνη, υπο τη διοικηση των Ηνωμενων Πολιτειων. Image credit: NASA.

 

The Nile at Night

Αυτη η υπεροχη φωτογραφια του ποταμου Νειλου τραβηχτηκε απο τον αστροναυτη της NASA, Scott Kelly στις 22 Σεπτεμβρίου του 2015. Ο ιδιος δημοσιευσε, “Day 179. The #Nile at night is a beautiful sight for these sore eyes. Good night from @space_station!” Image credit: NASA

 

Beams of Light on a Golden Lake

Αυτη η εκθαμβωτικη φωτογραφια του πλανητη μας τραβηχτηκε στις 31 Μαιου του 2016 απο τον Διεθνη Διαστημικο Σταθμο, αποθανατιζοντας μια περιοχη απο τη Βορειοδυτικη Κινα εως το Ανατολικο Καζακσταν. Η μεγαλη λιμνη του Καζακσταν, που στη φωτογραφια αντανακλα τη χρυση λαμψη του Ηλιου, εχει σχημα ημισεληνου και ονομαζεται λιμνη Balkhash. Ειναι η δευτερη μεγαλυτερη λιμνη στην Κεντρικη Ασια με εκταση 7.115 τετραγωνικά μίλια (18.428 τ. Χλμ). Image credit: NASA

 

Night Image of Chicago

Ο διοικητης της αποστολης 47 της NASA, Tim Kopra, μποραστηκε μαζι μας τη θεα του φωτισμενου νυχτερινου Σικαγο, οπως αυτο δεσποζε απο το Διεθνη Διαστημικο Σταθμο στις 5 Απριλιου του 2016. Ο ιδιος εγραψε “#Goodnight #Chicago from @Space_Station. #CitiesFromSpace” Image credit: NASA

 

Red Rocks and Dinosaur Ridge

Τα βραχωδη ορη του Κολοραντο ειναι ευρεως γνωστα στους σκιερ, πεζοπορους και τουριστες για τις αποτομες πλαγιες του και τις μοναδικες διαδρομες πεζοποριας. Και δεν ειναι οι μονοι λατρεις τις περιοχης, αφου μεγαλο ειναι το ενδιαφερον των γεωλογων και των παλαιοντολογων εξαιτιας των πλουσιων πληροφοριων που μας προσφερει η περιοχη σχετικα με το παρελθον. Τo ξακουστo Dinosaur Ridge και το παρκο Red Rocks βρισκονται κοντα στα δυτικα προαστια του Denver προσφεροντας μια μοναδικη ματια στην αρχαια ιστορια του Κολοραντο. Image Credit: NASA/Landsat 7 Science Team/UMD Global Land Cover Facility/Jesse Allen

Space Station Flyover of Morocco

Ο μηχανικος πτησης της αποστολης 47 της NASA, Jeff Williams, τραβηξε αυτη τη λεπτομερη φωτογραφια σε ενα περασμα κατα τη διαρκεια της ημερας πανω απο το Μαροκο στις 2 Μαιου του 2016. Ο Williams μοιραστηκε τη φωτογραφια στα μεσα κοινωνικης δικτυωσης ρωτωντας: “Reptile scales, or incredible and rugged geology in Morocco?

 

Hurricane Joaquin From the International Space Station

Ο αστροναυτης της NASA, Scott Kelly, αποθανατισε τον τυφωνα Joaquin στις 2 Οκτωβριου του 2015 απο τον Διεθνη Διαστημικο Σταθμο. Μοιραστηκε τη φωτογραφια γραφοντας στο Twitter, “Early morning shot of Hurricane #‎Joaquin‬ from @space_station before reaching ‪#‎Bahamas‬. Hope all is safe. #‎YearInSpace‬.” Image Credit: NASA

 

The Southern Tip of Italy

Τη θεα απο το νοτιοτερο κομματι της Ιταλιας, οπως φαινεται σε αυτη τη φωτογραφια, μοιραστηκε μαζι μας το πληρωμα της αποστολης 49 της NASA απο το Διεθνη Διαστημικο Σταθμο. Στο κατω μερος της εικονας δεσποζει η φωτισμενη πολη της Ναπολης. Επισης στο προσκηνιο φαινεται ενα ρωσικο διαστημικο σκαφος τυπου Soyuz.     ISS049e004708 (09/17/2016). Image credit: NASA

 

Space Station Flyover of Hurricane Matthew

Ο Διεθνης Διαστημικος Σταθμος παρακολουθησε τον τυφωνα Matthew ολη την εβδομαδα, παρεχοντας εικονες και βιντεο απο χαμηλη γηινη τροχια καθως η καταιγιδα επληξε την Καραϊβικη Θαλασσα με κατευθυνση τη Φλωριντα. Η φωτογραφια αυτη τραβηχτηκε απο τον μηχανικο πτησης, Kate Rubins, της αποστολης 49 της NASA στις 4 Οκτωβριου του 2016 και ωρα 21:05 GMT. Παραλληλα πολλαπλοι δορυφοροι συνεχιζουν την επιτηρηση της καταιγιδας, παρεχοντας στους μετεωρολογους και λοιπους επιστημονες πολυτιμα στοιχεια σχετικα με την εξελιξη και τις αλλαγες στην καταιγιδα, καθως αυτη πλησιαζει τις ακτες της Φλωριντα. Image Credit: NASA

 

Linear Dunes, Namib Sand Sea

Η πανεμορφη αυτη φωτογραφια τραβηχτηκε απο ενα μελος της αποστολης 47 της NASA στις 27 Μαρτιου του 2016, με τη βοηθεια μιας Nikon D4 digital camera και παρεχεται απο το ISS Crew Earth Observations Facility and the Earth Science and Remote Sensing Unit, Johnson Space Center. Image Credit: NASA / Caption: M. Justin Wilkinson, Texas State University, Jacobs Contract at NASA-JSC

 

Πηγές:

  • Images by Image Gallery at https://www.nasa.gov
  • https://www.nasa.gov
  • http://www.esa.int

Από τους χάρτες του τότε, στον χάρτη του σήμερα

in Astronomy by

 

 

Πολλές προσπάθειες έγιναν από τον άνθρωπο για την χαρτογράφηση και οργάνωση του ουρανού.

Οι πρώτες εξ’ αυτών ανάγονται πολλές χιλιάδες χρόνια πριν, τότε που ο πρωτόγονος άνθρωπος εξαρτιόταν αποκλειστικά από τον ουρανό. Οι κινήσεις του μέσα στη νύχτα ήταν προσανατολισμένες με βάση τα αστέρια, εφόσον ήδη είχαν συνειδητοποιήσει πως τα αστέρια κάθε βράδυ κινούνται εύτακτα. Η έλλειψη της πυξίδας φαίνεται πως αντισταθμιζόταν από το χορό των αστερισμών στον νυχτερινό ουρανό.

Αξιοσημείωτη προσπάθεια έγινε περί το 1800 π.Χ. στη Μεσοποταμία, όπου οι αστρονόμοι παρατήρησαν πως πέραν των απλανών “ακίνητων” αστέρων, υπάρχουν κάποια φωτεινά αντικείμενα που κινούνται άτακτα. Τους ονόμασαν πλανήτες “περιπλανώμενους”.  Παράλληλα στη Βαβυλώνα, η συστηματική μελέτη του ουρανού και η καταγραφή των πρώτων αστερισμών (συμπεριλαμβανομένου και των 12 γνωστών αστερισμών του ζωδιακού κύκλου)  συνεχιζόταν για να δώσει καρπούς λίγο αργότερα στην Ελλάδα με τον γνωστό μας Κλαύδιο Πτολεμαίο.

Περί το 150 μ.Χ. συνέπτυξε σε μια επιτομή, όλη την αστρονομική γνώση που υπήρχε έως τότε, με τίτλο Αλμαγέστη. Περιελάμβανε έναν κατάλογο με 48 αστερισμούς και έναν κατάλογο με περισσότερα από 1000 άστρα με πληροφορίες για τη λαμπρότητα τους και τη θέση τους στον ουρανό. Όλοι οι χάρτες και οι Άτλαντες του ουρανού που συντάχθηκαν μέχρι τον 16ο αιώνα, απεικόνιζαν τους 48 αστερισμούς του Πτολεμαίου.

Έπρεπε να μπει το τηλεσκόπιο στην ζωή των αστρονόμων το 17ο αιώνα, για να αλλάξουν οι χάρτες. Πλέον χρειάζονταν μεγαλύτερη ακρίβεια στη θέση των αστεριών. Έτσι συντάσσονταν όλο και περιεκτικότεροι χάρτες έως τον 20ο αιώνα. Η εφεύρεση των διαστημικών τηλεσκοπίων εν τέλει, άλλαξε εντελώς το τοπίο, δίνοντας καταλόγους έως και 15 εκατ. αστέρων του ουρανού.

Και όλα αυτά ωχριούν μπροστά στον νέο xάρτη του Γαλαξία μας, που φέρνει στο φως η ESA. Με περισσότερα από 1 δισεκ. αστέρια, αυτός είναι ο μεγαλύτερος και ακριβέστερος χάρτης που έχει γίνει ποτέ, βασισμένος στις παρατηρήσεις του Ευρωπαϊκού Διαστημικού τηλεσκοπίου «Γαία».

Πρόκειται για αριθμό ρεκόρ όσον αφορά την καταγραφή αστεριών, αν και όπως υπολογίζουμε, αντιπροσωπεύει κάτι λιγότερο από το 1% των αστεριών του Γαλαξία στον οποίο ανήκει το ηλιακό μας σύστημά. Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι ο Γαλαξίας μας φιλοξενεί συνολικά από 100 μέχρι 200 δισεκατομμύρια αστέρια.

Η ESA και η ομάδα που χειρίζεται το τηλεσκόπιο Γαία υπολογίζουν ότι γύρω στα τέλη του 2017 θα έχουν στη διάθεσή τους τις ταχύτητες και τις αποστάσεις όλων των αστεριών που παρουσιάζονται στον νέο, τρισδιάστατο, λεπτομερή χάρτη.

 

photo by esa.int

Go to Top