Tag archive

earth

Το ταξίδι της Γης στο Σύμπαν

in Astronomy by

“Τα πάντα ρει και ουδέν μένει”  Ηρακλειτος…

Διαβάζοντας για το συγκεκριμένο θέμα, πιθανότατα να είστε καθισμένοι (ή ξαπλωμένοι) και να αντιλαμβάνεστε τον εαυτό σας ως ακίνητο. Και όμως κάθε άλλο παρά ακίνητο είναι το σώμα σας. Όλοι μας κινούμαστε μαζί με τη Γη, όμως λόγω έλλειψης κάποιου μέτρου σύγκρισης (σταθερού παρατηρητή), οι κινήσεις αυτές δεν γίνονται αντιληπτές από εμάς.

Είναι σαν να βρίσκεστε σε ένα κουπέ τρένου με παρέα χωρίς παράθυρα. Ενώ το τρένο κινείται με σταθερή ταχύτητα, οι επιβαίνοντες δεν αντιλαμβάνονται ότι κινούνται. Μόνο αν δουν από κάποιο παράθυρο θα καταλάβουν πως βρίσκονται σε κίνηση.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι διότι αντιλαμβανόμαστε μόνο τις αλλαγές της κινητικής μας κατάστασης (την επιτάχυνση ή την επιβράδυνση δηλαδή, λόγω των δυνάμεων που ασκούνται πάνω μας). Ωστόσο η Γη βρίσκεται συνέχεια σε κίνηση, σε μια σύνθεση πολλών και διαφορετικών κινήσεων για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι.

Image Credit: antikleidi.com

Καταρχάς η Γη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της, με αποτέλεσμα ένας άνθρωπος που βρίσκεται στον Ισημερινό να κινείται με 1700 χλμ/ώρα (μόλις με 0,5 χλμ/δευτ. ή με το 0,001% της ταχύτητας του φωτός). Και αν ο αριθμός αυτός μας φαίνεται μεγάλος, είναι πολύ μικρός όπως θα δούμε σχετικά με τις υπόλοιπες κινήσεις της Γης στο Σύμπαν.

 

 

Όπως όλοι οι πλανήτες στο Ηλιακό μας Σύστημα, η Γη περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο σε ένα πιο γρήγορο ρυθμό από την ταχύτητα περιστροφής της. Προκειμένου να κρατήσει την τροχιά μας σταθερή, πρέπει να κινηθούμε με περίπου 30 χλμ/δευτ. Οι εσωτερικοί πλανήτες (ο Ερμής και η Αφροδίτη) κινούνται ταχύτερα, ενώ οι εξωτερικοί κινούνται πιο αργά από αυτό το ρυθμό. Καθώς οι πλανήτες βρίσκονται σε τροχιά στο επίπεδο του ηλιακού συστήματος, αλλάζουν συνεχώς την κατεύθυνση της κίνησης τους, έτσι η Γη επιστρέφει στο σημείο εκκίνησης μετά από 365,25 ημέρες ακριβώς (1 ημέρα περισσεύει κάθε 4 στροφές και προστίθεται στο δίσεκτο έτος για να εναρμονίσουμε το ημερολόγιο μας).

 

Μια αποψη του Ηλιακου μας Συστηματος σε σχεση με το Γαλαξιακο επιπεδο.   Image Credit: medium.com

Όμως ούτε ο ίδιος ο Ήλιος δεν είναι ακίνητος. Ο γαλαξίας μας Γαλαξία μας έχει τεράστια μάζα και περιστρέφόνται όλα γύρω από το κέντρο του. Όλα τα αστέρια, οι πλανήτες, τα σύννεφα αερίων, οι κόκκοι σκόνης, οι μαύρες τρύπες, η σκοτεινή ύλη και όλα τα κομμάτια βράχων κινούνται μέσα στο Γαλαξία.

 

Το Ηλιακο μας Συστημα βρισκεται στο βραχιωνα του Ωριωνος.   Image Credit: pinterest.com

Το Ηλιακό μας σύστημα κινείται ταχύτατα διαγράφοντας έλλειψη, κάνοντας μια πλήρη περιφορά γύρω από το Γαλαξιακό κέντρο κάθε 220-250 εκατομμύρια χρόνια περίπου. Εκτιμάται ότι η ταχύτητα του Ήλιου μας είναι περίπου 200-220 χλμ/δευτ. κατά μήκος αυτού του ταξιδιού, η οποία είναι αρκετά μεγάλη σε σύγκριση με τις 2 προηγούμενες κινήσεις που περιγράψαμε.

 

 

Ούτε ο Γαλαξίας μας όμως παραμένει στάσιμος. Όπως πιστεύουμε κινείται λόγω της βαρυτικής έλξης από τη συσσώρευση υπερβολικής ύλης σε κάποιες περιοχές και, εξίσου, λόγω της έλλειψης βαρυτικής έλξης από όλες τις περιοχές χωρίς συσσώρευση ύλης. Εντός της Τοπικής Ομάδας Γαλαξιών στην οποία ανήκουμε, μπορούμε να μετρήσουμε την ταχύτητά μας προς τον μεγαλύτερο Γαλαξία, το μοναδικό εξωγαλαξιακό αντικέιμενο που φαίνεται στο νυχτερινό ουρανό με γυμνό μάτι. Ο λόγος για τον Γαλαξία της Ανδρομέδας.

Ο γαλαξίας μας (Milky Way) πλησιάζει τον γαλαξία της Ανδρομέδας με ταχύτητα 301 χλμ/δευτ, πράγμα που σημαίνει πως αν λαβουμε υπόψην την κίνηση του Ήλιου μέσα στον Γαλαξία μας, η Γη κινείται προς τον Γαλαξία της Ανδρομέδας με ταχύτητα περίπου 109 χλμ/δευτ.

 

Image Credit: Andrew Z. Colvin via medium.com

Η Τοπική Ομάδα όμως δεν είναι εντελώς απομονωμένη. Οι άλλοι γαλαξίες και συστάδες γαλαξιών της περιοχή μας, μας έλκουν και έλκονται από μας. Ακόμα και οι πιο μακρινές συστάδες της ύλης ασκούν βαρυτική δύναμη. Μπορούμε να δούμε, να μετρήσουμε και να υπολογίσουμε πως αυτές οι δομές φαίνεται να προκαλούν μια πρόσθετη κίνηση περίπου 300 χλμ/δευτ, αλλά σε μια κάπως διαφορετική κατεύθυνση από ό, τι όλες οι άλλες κινήσεις μαζί.

Εν τέλει όμως, ουτέ και αυτή η κίνηση (παρόλο που είναι ταχύτατη) καθορίζει το ταξίδι μας στο Σύμπαν. Υπάρχει επίσης μια πιο σημαντική επίδραση στο παιχνίδι, που μόλις πρόσφατα ποσοτικοποιήθηκε, η βαρυτική απόφραξη των κοσμικών κενών (gravitational repulsion of cosmic voids).

Για κάθε άτομο ή σωματίδιο ύλης στο Σύμπαν που συσσωρεύεται σε μια περιοχή υπερβολικής πυκνότητας, υπάρχει μια περιοχή μέσης πυκνότητας που έχει χάσει την αντίστοιχη ποσότητα μάζας. Επίσης όπως μια περιοχή που είναι πιο πυκνή από τον μέσο όρο θα προσελκύσει δυνατότερα από μια περιοχή που είναι λιγότερο πυκνή (από το μέσο όρο). Εάν έχουμε μια μεγάλη περιοχή του χώρου με λιγότερη ύλη από το μέσο όρο, αυτή η έλλειψη έλξης ενεργεί αποτελεσματικά ως απωθητική δύναμη. Στο σύμπαν μας, απέναντι από τη θέση των μεγαλύτερων κοντινών μας υπερβολών, είναι ένα μεγάλο κενό. Από τη στιγμή που βρισκόμαστε μεταξύ αυτών των δύο περιοχών, οι ελκτικές και απωθητικές δυνάμεις συσσωρεύονται, με το καθένα να φθάνει περίπου τα 300 χλμ/δευτ.  και το σύνολο να πλησιάζει τα 600 χλμ/δευτ.

Τα απομειναρια της Μεγαλης Εκρηξης μας δειχνουν πως η μια περιοχη του Συμπαντος ειναι 3.36 millikelvin θερμοτερη (κοκκινη περιοχη), ενω η αλλη ειναι κατα το ίδιο ποσό ψυχροτερη (μπλε περιοχη). Αυτο συμβαινει λογω της συνολικων κινησεων όλων των σωματων στο Συμπαν. Image Credit: Delabrouille, J. et al.Astron.Astrophys. 553 (2013) A96 via medium.com

Τώρα αν συνυπολογίσουμε όλες τις προαναφερθείσες κινήσεις μαζί, μπορούμε να πάρουμε έναν αριθμό για το πόσο γρήγορα κινούμαστε μέσα στο Σύμπαν τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ανακαλύπτουμε λοιπόν ότι η συνολική κίνηση ανέρχεται σε 368 χλμ/δευτ. προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, συν ή μείον περίπου 30 χλμ/δευτ, ανάλογα με την εποχή του χρόνου (και άρα την κατεύθυνση της Γης). Αυτό επιβεβαιώνεται από τις μετρήσεις της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου (μικροκυμάτων), η οποίο εμφανίζεται να είναι θερμότερη στην κατεύθυνση που κινούμαστε και πιο κρύο στην αντίθετη από την κίνηση μας κατεύθυνση.

 

 

Πηγές:

  • Article’s Image  “sciencing.com”
  • medium.com  άρθρο  “How does the Earth move through space?”
  • wikipedia.org

Η Γη από ψηλά

in Astronomy by

Ένα προτέρημα των αστροναυτών που το μοιράζονται μαζί μας.

Η θέα της Γης από το υψόμετρο των 350 χιλιομέτρων είναι άκρως εκθαμβωτική. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η πιο αγαπημένη συνήθεια του εκάστοτε πληρώματος του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού, είναι η παρατήρηση της Γης. Όπως αναφέραμε και σε προηγούμενο άρθρο μας, στον ελεύθερο χρόνο της η πλειοψηφία των αστροναυτών, εξερευνάει τη Γη από ψηλά, παρακολουθώντας μέσα από ένα μεγάλο παράθυρο που υπάρχει στο σταθμό, ακριβώς για αυτό το λόγο. Οι άνθρωποι αυτοί μοιράζονται μαζί μας αρκετές από τις αγαπημένες τους αναμνήσεις, κοινοποιώντας φωτογραφίες παρμένες από τέτοια απόσταση, που κανένας άλλος δεν μπορεί να απολαύσει.

Οι φωτογραφίες είναι όλες τραβηγμένες από τον ISS, ο οποίος ταξιδεύει με μέση ταχύτητα ως προς την επιφάνεια της Γης 27.744 χιλιόμετρα ανά ώρα, συμπληρώνοντας 15,7 περιστροφές την ημέρα. Βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 347 χλμ στο περίγειο, έως 360 χλμ στο απόγειο. Η κατασκευή του ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1998 ενώ το πρώτο του πλήρωμα εγκαταστάθηκε τον Νοέμβριο του 2000.

Paris at Night

Γυρω στα μεσανυχτα (τοπικη ωρα) στις 8 Απριλιου 2015, οι αστροναυτες του Διεθνους Διαστημικου Σταθμου τραβηξαν αυτην την φωτογραφια του Παρισιου. Το μοτιβο του πλεγματος που σχηματιζουν οι δρομοι δεσποζει το βραδυ με τον εντονο φωτισμο, δικαιολογωντας το χαρακτηρισμο που της αποδιδουν ως “Πολη του Φωτος“. Image credit: NASA

 

British Columbia’s Coast Mountains

Ο αστροναυτης της ESA, Tim Peake τραβηξε αυτη τη φωτογραφια απο τον Διεθνη Διαστημικο Σταθμο καθως περνουσε πανω απο τη δυτικη ακτη του Καναδα στις 31 Δεκεμβριου 2015. Τη φωτογραφια αυτη τη μοιραστηκε στο twitter στις 5 Ιανουαριου γραφοντας “I was lucky enough to fly a helicopter in these Rocky Mountains once – I’m a bit higher this time!” Image Credit: ESA/NASA

 

Mount Olympus

Το μυθικο σπιτι του Δια, το ορος Ολυμπος αποτελει την υψηλοτερη κορυφη στην Ελλαδα δεσποζοντας στα 9,570 ποδια (2,917 μετρα). Στη συγκεκριμενη φωτογραφια ο Ολυμπος ειναι η μονη χιονισμενη βουνοκορυφη. – εξ’ ου και η ετυμολογια της λεξης ολυμπος που σημαινει “ο λαμπρος”. Image credit: NASA.

 

Nukuoro Atoll

Αυτο το ασυνηθιστο νησακι σχηματος ατολλης, βρισκεται ακριβως βορεια του Ισημερινου (3,85 ° Βορεια, 154,9 ° Ανατολικα) και αποτελει μερος του νησιωτικου συμπλεγματος Caroline. Τα νησια αυτα εκτεινονται βορειοανατολικα της Παπουα – Νεας Γουινεας στο δυτικο Ειρηνικο. Το Nukuoro Atoll ειναι ενα απο τα 607 νησια που απαρτιζουν τις Ηνωμενες Πολιτειες της Μικρονησιας. Αποτελουν εδαφος εμπιστοσυνης για τα Ηνωμενα Εθνη, υπο τη διοικηση των Ηνωμενων Πολιτειων. Image credit: NASA.

 

The Nile at Night

Αυτη η υπεροχη φωτογραφια του ποταμου Νειλου τραβηχτηκε απο τον αστροναυτη της NASA, Scott Kelly στις 22 Σεπτεμβρίου του 2015. Ο ιδιος δημοσιευσε, “Day 179. The #Nile at night is a beautiful sight for these sore eyes. Good night from @space_station!” Image credit: NASA

 

Beams of Light on a Golden Lake

Αυτη η εκθαμβωτικη φωτογραφια του πλανητη μας τραβηχτηκε στις 31 Μαιου του 2016 απο τον Διεθνη Διαστημικο Σταθμο, αποθανατιζοντας μια περιοχη απο τη Βορειοδυτικη Κινα εως το Ανατολικο Καζακσταν. Η μεγαλη λιμνη του Καζακσταν, που στη φωτογραφια αντανακλα τη χρυση λαμψη του Ηλιου, εχει σχημα ημισεληνου και ονομαζεται λιμνη Balkhash. Ειναι η δευτερη μεγαλυτερη λιμνη στην Κεντρικη Ασια με εκταση 7.115 τετραγωνικά μίλια (18.428 τ. Χλμ). Image credit: NASA

 

Night Image of Chicago

Ο διοικητης της αποστολης 47 της NASA, Tim Kopra, μποραστηκε μαζι μας τη θεα του φωτισμενου νυχτερινου Σικαγο, οπως αυτο δεσποζε απο το Διεθνη Διαστημικο Σταθμο στις 5 Απριλιου του 2016. Ο ιδιος εγραψε “#Goodnight #Chicago from @Space_Station. #CitiesFromSpace” Image credit: NASA

 

Red Rocks and Dinosaur Ridge

Τα βραχωδη ορη του Κολοραντο ειναι ευρεως γνωστα στους σκιερ, πεζοπορους και τουριστες για τις αποτομες πλαγιες του και τις μοναδικες διαδρομες πεζοποριας. Και δεν ειναι οι μονοι λατρεις τις περιοχης, αφου μεγαλο ειναι το ενδιαφερον των γεωλογων και των παλαιοντολογων εξαιτιας των πλουσιων πληροφοριων που μας προσφερει η περιοχη σχετικα με το παρελθον. Τo ξακουστo Dinosaur Ridge και το παρκο Red Rocks βρισκονται κοντα στα δυτικα προαστια του Denver προσφεροντας μια μοναδικη ματια στην αρχαια ιστορια του Κολοραντο. Image Credit: NASA/Landsat 7 Science Team/UMD Global Land Cover Facility/Jesse Allen

Space Station Flyover of Morocco

Ο μηχανικος πτησης της αποστολης 47 της NASA, Jeff Williams, τραβηξε αυτη τη λεπτομερη φωτογραφια σε ενα περασμα κατα τη διαρκεια της ημερας πανω απο το Μαροκο στις 2 Μαιου του 2016. Ο Williams μοιραστηκε τη φωτογραφια στα μεσα κοινωνικης δικτυωσης ρωτωντας: “Reptile scales, or incredible and rugged geology in Morocco?

 

Hurricane Joaquin From the International Space Station

Ο αστροναυτης της NASA, Scott Kelly, αποθανατισε τον τυφωνα Joaquin στις 2 Οκτωβριου του 2015 απο τον Διεθνη Διαστημικο Σταθμο. Μοιραστηκε τη φωτογραφια γραφοντας στο Twitter, “Early morning shot of Hurricane #‎Joaquin‬ from @space_station before reaching ‪#‎Bahamas‬. Hope all is safe. #‎YearInSpace‬.” Image Credit: NASA

 

The Southern Tip of Italy

Τη θεα απο το νοτιοτερο κομματι της Ιταλιας, οπως φαινεται σε αυτη τη φωτογραφια, μοιραστηκε μαζι μας το πληρωμα της αποστολης 49 της NASA απο το Διεθνη Διαστημικο Σταθμο. Στο κατω μερος της εικονας δεσποζει η φωτισμενη πολη της Ναπολης. Επισης στο προσκηνιο φαινεται ενα ρωσικο διαστημικο σκαφος τυπου Soyuz.     ISS049e004708 (09/17/2016). Image credit: NASA

 

Space Station Flyover of Hurricane Matthew

Ο Διεθνης Διαστημικος Σταθμος παρακολουθησε τον τυφωνα Matthew ολη την εβδομαδα, παρεχοντας εικονες και βιντεο απο χαμηλη γηινη τροχια καθως η καταιγιδα επληξε την Καραϊβικη Θαλασσα με κατευθυνση τη Φλωριντα. Η φωτογραφια αυτη τραβηχτηκε απο τον μηχανικο πτησης, Kate Rubins, της αποστολης 49 της NASA στις 4 Οκτωβριου του 2016 και ωρα 21:05 GMT. Παραλληλα πολλαπλοι δορυφοροι συνεχιζουν την επιτηρηση της καταιγιδας, παρεχοντας στους μετεωρολογους και λοιπους επιστημονες πολυτιμα στοιχεια σχετικα με την εξελιξη και τις αλλαγες στην καταιγιδα, καθως αυτη πλησιαζει τις ακτες της Φλωριντα. Image Credit: NASA

 

Linear Dunes, Namib Sand Sea

Η πανεμορφη αυτη φωτογραφια τραβηχτηκε απο ενα μελος της αποστολης 47 της NASA στις 27 Μαρτιου του 2016, με τη βοηθεια μιας Nikon D4 digital camera και παρεχεται απο το ISS Crew Earth Observations Facility and the Earth Science and Remote Sensing Unit, Johnson Space Center. Image Credit: NASA / Caption: M. Justin Wilkinson, Texas State University, Jacobs Contract at NASA-JSC

 

Πηγές:

  • Images by Image Gallery at https://www.nasa.gov
  • https://www.nasa.gov
  • http://www.esa.int

Από τη Γη στον Άρη

in Astronomy by

Τα τελευταία χρόνια προβάλλεται όλο και εντονότερα το ενδιαφέρον της Διαστημικής για ταξίδια πέρα από τη Γη. Ποικίλες δημοσιεύσεις κατακλύζουν το Διαδίκτυο για το πως θα αποικήσουμε τον Κόκκινο πλανήτη (Άρη). Παράλληλα, διοργανώνονται όλο και περισσότερες δράσεις για να φέρουν τον απλό κόσμο πιο κοντά στην Αστρονομία και το Διάστημα.

Άξια αναφοράς, η δράση της εβδομάδας που πέρασε. Όσοι βρέθηκαν στη Αθήνα, είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τον Άρη στον νυχτερινό ουρανό, με τη βοήθεια ειδικών, μέσω τηλεσκοπίων. Το National Geographic σε συνεργασία με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών διοργάνωσαν την «Εβδομάδα Παρατήρησης του Πλανήτη Άρη» με τηλεσκόπια σε 7 σημεία της Αθήνας. Η παρατήρηση έλαβε χώρα από τη Δευτέρα 21 έως και την Κυριακή 27 Νοεμβρίου, από τις 6 το απόγευμα έως τις 10 το βράδυ, στα πλαίσια της νέας σειράς ντοκιμαντέρ του National Geographic με τίτλο «Mars». Η σειρά μας παρουσιάζει την περιπέτεια μιας μελλοντικής κατάκτησης και αποίκησης του κόκκινου πλανήτη σε μια εποχή όχι και τόσο μακρινή. Εκτυλίσσεται το 2033 και αφορά μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη. Σε μόλις έξι επεισόδια, εντάσσει τον θεατή σε έναν κόσμο φαντασίας, μυθοπλασίας και ταυτόχρονα πραγματικότητας.

The flight deck of the Daedalus in National Geographic Channels global event series MARS. (photo credit: National Geographic Channels/Robert Vigalsky)
The flight deck of the Daedalus in National Geographic Channels global event series MARS. (photo credit: National Geographic Channels/Robert Vigalsky)

Πολλά από αυτά που διαδραματίζονται, ήταν σενάρια επιστημονικής φαντασίας που οι επιστήμονες του παρόντος έχουν βάλει σκοπό να κάνουν πραγματικότητα. Οι πιθανές δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουν στο νέο τους σπίτι, καθώς και ο σχεδιασμός για να ξεπεραστούν, παρουσιάζονται σαν αποσπάσματα από ντοκιμαντέρ ενώ παράλληλα υπάρχουν συνεντεύξεις αληθινών επιστημόνων και επιχειρηματιών που βρίσκονται πίσω από την έρευνα.

The greenhouse in Olympus Town. The global event series MARS premieres on the National Geographic Channel November 14. (photo credit: National Geographic Channels/Robert Viglasky)
The greenhouse in Olympus Town. The global event series MARS premieres on the National Geographic Channel November 14. (photo credit: National Geographic Channels/Robert Viglasky)

Πώς σκοπεύουμε να φτάσουμε στον Άρη;

Το εγχείρημα αυτό φαίνεται να έχει αναλάβει η γνωστή εταιρεία SpaceX. Σκοπός της είναι να μεταφέρει έως και 1 εκατ. ανθρώπους μέσα στα επόμενα 100 χρόνια, όπως δηλώνει ο ιδρυτής της και μεγαλομέτοχος, Elon Musk (όπως είδαμε και σε προηγούμενο άρθρο μας). Μέσο επίτευξης είναι η επαναχρησιμοποίηση των προωθητήρων των πυραύλων για να μειωθεί δραματικά το κόστος του σχεδίου. Μόλις ο πύραυλος εγκαταλείψει το Γήινο πεδίο βαρύτητας, οι προωθητήρες θα αποσπώνται από την κάψουλα και θα επιστρέφουν πίσω, για να μεταφέρουν τον επόμενο θαλαμίσκο. Οι θαλαμίσκοι θα συνεχίζουν το ταξίδι τους για τον Άρη, εκμεταλλευόμενοι την ηλιακή ενέργεια μέσω πάνελ.

Παρά την πρόσφατη αποτυχία την 1η Σεπτεμβρίου 2016, εξαιτίας μιας «ανωμαλίας» που σημειώθηκε ενώ ο πύραυλος φορτωνόταν με καύσιμα (ευτυχώς χωρίς τραυματίες), η εταιρεία διαβεβαιώνει πως πλέον κάτι αντίστοιχο δε θα την απασχολήσει  και το σχέδιο προχωράει γοργά. Ωστόσο, η ισχύς της έκρηξης ήταν πολύ μεγάλη, με αποτέλεσμα το ωστικό κύμα να γίνει αντιληπτό σε μεγάλη απόσταση.

Στο ακόλουθο βίντεο φαίνεται πως θα επιτευχθούν οι μεταφορές:

Ποιες είναι οι συνθήκες που θα αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι εκεί και πώς θα επιβιώσουν;

Η ζωή στον κόκκινο πλανήτη θα είναι εντελώς διαφορετική. Η ατμόσφαιρα του Άρη είναι πολύ αραιή, συγκριτικά με τη Γήινη, και αποτελείται κατά 95,32% από διοξείδιο του άνθρακα, 2,7% άζωτο και 1,6% αργό. Η πίεση στην επιφάνεια του πλανήτη αγγίζει κατά μέσο όρο τα 0,60 kPa, δηλαδή λιγότερο από το ένα εκατοστό αυτής στην επιφάνεια της Γης. Η βόλτα στον Άρη θα συνοδεύεται αναγκαστικά από ειδική στολή με σύστημα οξυγόνωσης και ρυθμιστή πίεσης, κάτι που σημαίνει πως δε θα είναι και τόσο ευχάριστη υπόθεση.

Η NASA ασχολείται επίσης με το να αναλύει δεδομένα και να ερευνά θέματα που επηρρεάζουν την υγεία ενός αστροναύτη, έτσι ώστε να ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι. Για παράδειγμα, ρυθμίζει τα κατώτερα όρια O2 ή τα ανώτατα όρια CO2 που πρέπει να εισπνέουν οι αστροναύτες σε κάποιο διαστημικό όχημα, ώστε να διασφαλίζεται η φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού τους.

mars
photo credit: National Geographic Channels

Δεν είναι όμως αυτά που ανησυχούν τους επιστήμονες περισσότερο. Το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη έχει αποδυναμωθεί σε τέτοιο βαθμό, που ο ηλιακός άνεμος δέρνει κυριολεκτικά την επιφάνεια, καθιστώντας την υπερβολικά επικίνδυνη για την ανθρώπινη βιολογία. Άλλωστε, σύμφωνα με προβλέψεις, σε 500 εκατ. χρόνια δεν θα υπάρχει ατμόσφαιρα στον Άρη, καθώς αυτή παρασέρνεται σιγά σιγά από τον ηλιακό άνεμο. Μόνο μέσα στα ειδικά κατασκευασμένα κτήρια θα μπορούν οι άποικοι να κυκλοφορούν ελεύθερα. Οι καθημερινές προβλέψεις των ηλιακών εκλάμψεων θα είναι ρουτίνα για τους εκεί πληθυσμούς, καθώς θα μπορούν να εγκαταλείπουν τις εστίες τους για να εξερευνήσουν τη “Νέα Γη” μόνο βάσει προγράμματος. Κάτι αντίστοιχο έχει επιτύχει ήδη η NASA για την προστασία του πληρώματος του Διαστημικού Σταθμού (ISS), έχοντας πολλαπλούς δορυφόρους να μελετούν τον Ήλιο.

Προτάσεις έχουν γίνει για κατασκευή οικοτόπων στο υπέδαφος του Άρη, ή μέσα σε πλαγιές βουνών και λόφων. Υπάρχουν όμως και πιο ευφάνταστοι επιστήμονες που επεκτείνουν την ανθρώπινη επιρροή σε ολόκληρη την επιφάνεια του πλανήτη. Η δημιουργία τεχνητής ατμόσφαιρας από τον άνθρωπο (terraforming) συζητιέται ήδη πολλές δεκαετίες σε βιβλία και επιστημονικά άρθρα. Γνωστή είναι άλλωστε η πρόταση του αστροφυσικού Carl Sagan “Να ρίξουν μερικές εκατοντάδες τόνους “Κυανών Φυκών” (Κυανοβακτηριδίων) στην επιφάνεια της Αφροδίτης“. Τα κυανά φύκη είναι ανθεκτικά στις περιβαλλοντικές συνθήκες και πολλαπλασιάζονται πολύ γρήγορα, μετατρέποντας το διοξείδιο του άνθρακα της ατμόσφαιρας σε πολύτιμο οξυγόνο.

Κάτι αντίστοιχο θα μπορεί να γίνει και στον Άρη, με τη διαφορά ότι εδώ χρειάζεται να θέσουμε σε επαναλειτουργία την μαγνητόσφαιρα του πλανήτη. Έτσι η προστασία θα γίνει μόνιμη και η ζωή θα μπορεί να ανθίσει επάνω του. Πυροδοτώντας μια σειρά απο θερμοπυρηνικές κεφαλές κοντά στο κέντρο του πλανήτη, ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν πως θα καταφέρουν να λιώσει το στρώμα γύρω από τον πυρήνα του και με την περιστροφική κίνηση θα δημιουργηθεί ένα νέο μαγνητικό πεδίο. Πρόσφατες μελέτες όμως, δείχνουν πως ο εσωτερικός πυρήνας του Άρη εντοπίζεται υγρός, σε αντίθεση με τον στερεό της Γης. Ίσως με τον καιρό κρυσταλλωθεί και αυτός, δίνοντας ενέργεια στον εξωτερικό πυρήνα ώστε να γίνει αυτός ρευστός. Αλλά όλα αυτά αποτελούν ακόμα θεωρίες και απέχουν πολύ από το να γίνουν πράξη.

Main airlock in Olympus Town. The global event series MARS premieres on the National Geographic Channel November 14. (photo credit: National Geographic Channels/Robert Viglasky)
Main airlock in Olympus Town. The global event series MARS premieres on the National Geographic Channel November 14. (photo credit: National Geographic Channels/Robert Viglasky)

 

Μετά τον Άρη το βλέμμα στο βαθύ Διάστημα…

Φυσικά τα σχέδια της ανθρωπότητας δε πρέπει να σταματήσουν εκεί. Η αποίκηση του Άρη θα είναι το πρώτο μεγάλο βήμα. Σενάρια επίσης υπάρχουν για εγκατάσταση βάσεων στη Σελήνη και τη ζώνη των αστεροειδών (με αρχικό στόχο το μεγαλύτερο βράχο των αστεροειδών, το νάνο-πλανήτη Δήμητρα), προς εξόρυξη πρώτων υλών σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας από ρομπότ. Με τον τρόπο αυτό  βρίσκουμε λύση για τους μειώμενους φυσικούς πόρους εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης των. Και επιπροσθέτως, οι συνθήκες μηδενικής βαρύτητας θα μας γλιτώσουν από τεράστια ποσά ενέργειας κατά την εξόρυξη.

Όπως αναφέραμε και σε προηγούμενο άρθρο μας, έναν άλλο προορισμό για την ανθρωπότητα αποτελεί η Αφροδίτη. Είτε με χρήση terraforming (για ανάπλαση της ατμόσφαιρας), είτε με ιπτάμενες πόλεις πάνω από τα σύννεφα, η ανθρωπότητα θα καταστεί ικανή να κατακτήσει και αυτόν τον πλανήτη. Αλλά ίσως και να μην χρειαστεί, αφού με την πληθώρα μετάλλων που θα εξορύσσουν από τη ζώνη των Αστεροειδών, έχουν προταθεί να δημιουργηθούν πόλεις-βάσεις στο Διάστημα, ικανές να φιλοξενήσουν έως και εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Με περιστροφική κίνηση γύρω από το κέντρο, η “Αποικία” θα δημιουργεί τεχνητή βαρύτητα, ικανή για τη συντήρηση της ζωής.

Ατενίζοντας όμως τη διαιώνιση του ανθρωπίνου είδους στο πολύ βαθύ μέλλον, αντιλαμβανόμαστε πως η αποίκηση του ηλιακού μας συστήματος είναι μόνο προσωρινή λύση. Το άστρο μας (ο Ήλιος) βρίσκεται στη μέση της ζωής του και έχει ακόμα περίπου 4,5 δισεκ. χρόνια ζωής. Στο επόμενο στάδιο της ζωής του θα φουσκώσει και θα κατακάψει τους εσωτερικούς πλανήτες του συστήματός μας (θα γίνει ένα κόκκινος Γίγαντας) και τελικά θα καταλήξει σε λευκό νάνο που ίσα ίσα θα αχνοφέγγει. Η ανάγκη λοιπόν να εγκαταλείψουμε μέχρι τότε τα όρια του άστρου μας  είναι επιτακτική. Βέβαια αναλογιζόμενοι τη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας και τα δισεκ. έτη που θα μεσολαβήσουν, η ανθρωπότητα πιθανώς να είναι ικανή να πραγματοποιήσει όχι απλώς διαστρικά, αλλά ακόμα και διαγαλαξιακά ταξίδια.

Η διαιώνιση του είδους μας, θα σημάνει αναγκαστικά και την εξέλιξη του, αφού ο άνθρωπος του μέλλοντος θα γεννηθεί και αναπτυχθεί για γεννεές μακριά από το σπίτι μας, τον Γαλάζιο Πλανήτη. Υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες βαρύτητας, πίεσης και οξυγόνωσης, η βιολογία τους θα είναι πολύ διαφορετική από τη δική μας. Πλέον οι άνθρωποι αυτοί δε θα είναι Γήινοι, αλλά θα μπορούν να ονομάζονται Εξωγήινοι (ετυμολ. Εξωγήινος<Έξω-Γήινος). Με τον όρο εξωγήινος άλλωστε, δεν αποκαλούμε κάποιο τέρας, αλλά ονομάζουμε έτσι όποια μορφή ζωής γεννήθηκε και μεγάλωσε μακριά από τη Γη.

 

Πηγές:

  • Video by     “http://www.space.com/34209-spacex-mars-spaceship-animation.html?”
  • Photos by   “http://www.natgeotv.com/gr/shows/natgeo/ares#photos”
  • http://arstechnica.com  άρθρο  “With rockets on the move, SpaceX still aiming for 2016 return to flight”
  • https://www.airsassociation.org  άρθρο  “After Mars the Human Colonization of the Solar System”
  • http://phys.org/news  άρθρο  “How bad is the radiation on Mars?”
  • http://www.pcmag.com  άρθρο  “How Humans Will Colonize Mars (Much Sooner Than You Think)”
  • https://techcrunch.com  άρθρο  “How data science and rocket science will get humans to Mars”
  • http://www.bbc.com  άρθρο  “The amazing cloud cities we could build on Venus”
  • http://www.inquisitr.com/
Go to Top