Tag archive

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Τάδε Έφη: Γλύκα Στόιου

in Thesis by
 Η Γλύκα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γουμένισσα της Κεντρικής Μακεδονίας. Σπούδασε Δημοσιογραφία & Μ.Μ.Ε., Πολιτιστική Διαχείριση και Υποκριτική. Έχει συνεργαστεί με εταιρίες οπτικοακουστικών παραγωγών για την παραγωγή και τη σκηνοθεσία ντοκιμαντέρ και άλλων τηλεοπτικών προγραμμάτων, με ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. και ελεύθερα θέατρα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπου έχει παίξει και σκηνοθετήσει έργα δικά της και άλλων συγγραφέων για παιδιά και ενήλικες. Το 2014 το έργο της «Δον Κιχώτες» ταξίδεψε στο Ευρωπαϊκό Σχολείο του Λουξεμβούργου, το 2015 παρουσιάστηκε από Αμερικανούς καλλιτέχνες στο 23ο Συνέδριο Θεάτρου στην Αλάσκα και το 2016 στο Pocket Theatre του Σιάτλ.
 
Τάδε ΈφηΘυμάσαι την πρώτη θεατρική παράσταση που παρακολούθησες;
Γλύκα Στόιου: Ναι! Το “Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα” με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και το Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Ήμουν σχεδόν μωρό, αλλά τη θυμάμαι σαν να ήταν χθες.
ΤTί σε ενέπνευσε ώστε να ασχοληθείς με το θέατρο; Θυμάσαι την πρώτη θεατρική παράσταση που παρακολούθησες;
Γ.Σ.: Ήμουν φοιτήτρια στο ΑΠΘ και μια ανακοίνωση με έστειλε σε θεατρική ομάδα του πανεπιστημίου. Τα άλλα απλώς ακολούθησαν την παρόρμηση της στιγμής.
TΠότε ήταν η πρώτη φορά που ασχολήθηκες με την σκηνοθεσία; 
Γ.Σ.: Η πρώτη επαγγελματική σκηνοθεσία μου στο θέατρο ήταν με τους Δον Κιχώτες που ανέβηκε για πρώτη φορά στο ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης το 2013. Διασκεύασα το Δον Κιχώτη του Θερβάντες και το έργο ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα, πήγε Λουξεμβούργο και Αμερική.
ΤΤι ρόλο παίζει η τέχνη στη εποχή της κρίσης; Πιστεύεις πως οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες επηρεάζουν έναν δημιουργό;
Γ.Σ.: Οι δυσκολίες μπορούν να κάνουν τον άνθρωπο πιο δυνατό, τον καλλιτέχνη πιο δημιουργικό. Σε καιρούς κρίσης, η τέχνη πρέπει να είναι διέξοδος και να δημιουργεί την πεποίθηση ότι υπάρχει φως στο σκοτάδι.
ΤΠοιοι σκηνοθέτες σε έχουν επηρεάσει έως τώρα (ξένοι ή και Έλληνες);
Γ.Σ.: Αγαπώ τον Τσάρλι Τσάπλιν, το Δημήτρη Παπαϊωάννου, το Νίκο Καραγέωργο, τον Μπομπ Γουίλσον, τον Ντάριο Φο.
ΤΜπορείς να φανταστείς το μέλλον του θεάτρου στην Ελλάδα; 
Γ.Σ.: Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα φάω αύριο.
TΠιστεύεις πως η τέχνη αντιγράφει την ζωή ή το αντίθετο; 
Γ.Σ.: Και τα δύο!
ΤΈχεις κάποια συγκεκριμένα κριτήρια όταν επιλέγεις κάποιον ηθοποιό; 
Γ.Σ.: Να έχει αποφοιτήσει από δραματική σχολή, να έχει καθαρό βλέμμα και ομαδικό πνεύμα, να είναι ευγενής.
ΤΥπάρχει συνταγή για μια επιτυχημένη θεατρική παράσταση;
Γ.Σ.: Δεν ξέρω… Η τύχη είναι αστάθμητος παράγοντας και η επιτυχία είναι απρόβλεπτη. Το θέατρο θέλει σκληρή δουλειά, αγάπη και μεγάλη υπομονή!
ΤΠοια είναι τα επόμενα σχέδια σου; 
Γ.Σ.: Θα είμαι στο θέατρο Πήγασος στην Κατερίνη 10 Μαρτίου με τη Στρίγγλα Γυναίκα μετά τις παραστάσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, θα πάω Ρώμη μέσα Μαρτίου για μερικούς μήνες λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων και το φθινόπωρο θα είμαι στην Αμερική. Θα διδάξω συγγραφή και σωματικό θέατρο σε κολέγιο στο Κάνσας.
ΤΠόσο δύσκολο κοινό τελικά είναι το παιδικό κοινό; 
Γ.Σ.: Το παιδικό κοινό δεν είναι δύσκολο. Είναι απαιτητικό και ειλικρινές. Μου αρέσει το διαδραστικό παιδικό θέατρο. Σε όλες μου τις παραστάσεις, τα παιδιά συμμετέχουν δημιουργικά, παίζουν μαθαίνοντας και μαθαίνουν παίζοντας. “Η Ευρώπη και οι 12 Μήνες” που έγραψα και σκηνοθέτησα για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης και περιοδεύει σε σχολεία του νησιού αυτή την περίοδο είναι χαρακτηριστικό δείγμα της δουλειάς μου. Ελπίζω να καταφέρω να το παρουσιάσω και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Παίζουν Αγγελική Καρακαξίδου και Δέσποινα Φούντα.
Η Ευρωπη και οι 12 Μηνες

Συνέντευξη:  Βαγγέλης Μπάκας, SanchezGuru

These photos are not the original. Editing Sanchezguru.

Τάδε Έφη : Νικόλας Στραβοπόδης

in Thesis by
Τρίτη μεσημέρι στο Γκάζι, με δύο αμερικάνο και ένα διπλό καπουτσίνο, συναντήσαμε τον ηθοποιό Νικόλα Σταυροπόδη. Αυτή την περίοδο, ο Νικόλας υποδύεται τον Έντυ, στην παράσταση  «Το Μαγικό Βιολί» του Νίκου Ξανθούλη και της Μαριβίτας Γραμματικάκη. Εμείς, βέβαια, τον γνωρίσαμε το φθινόπωρο, ως Καπουλέτο, στο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» σε σκηνοθεσία Δημητρη Λιγνάδη.
Ο Νικόλας, απόφοιτος της σχολής του Εθνικού Θεάτρου,  έχει ήδη συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, ο Θωμάς Μοσχόπουλος, ο Κωνσταντίνος Ρήγος, καθώς επίσης έχει γράψει και σκηνοθετήσει ο ίδιος την θεατρική παράσταση «Lonely Tunes», που παρουσιάστηκε σε Ελλάδα και Κύπρο.

 

Τάδε Έφη: Ποιός είναι ο ρόλος του θεάτρου στις μέρες μας; Η κρίση έχει επηρεάσει θετικά ή αρνητικά ;
Νικόλας Στραβοπόδης: Το θέατρο έχει επηρεαστεί θετικά για δύο σημαντικούς λόγους. Ο πρώτος είναι πως  δεν υπάρχουν ποιοτικές σειρές στην τηλεόραση αυτήν την περίοδο. Είναι έμφυτη η ανάγκη μας να ακούμε ιστορίες. Ποτέ ο άνθρωπος δεν θα σταματήσει να ακούει ιστορίες… Οπότε το θέατρο καλύπτει αυτήν την ανάγκη, που την σημερινή περίοδο δεν καλύπτει η τηλεόραση. Από την άλλη, θέλει να δει τους αγαπημένους του ηθοποιούς. Οπότε, εφόσον δεν είναι σε κάποια τηλεοπτική στέγη, έρχεται στην θεατρική. Ένας δεύτερος λόγος είναι πως το θέατρο άνοιξε τις πόρτες του με ένα πιο μαζικό κάλεσμα, είτε μέσα από προσφορές είτε μέσα από εταιρίες επικοινωνίας, π.χ. η προσφορά με τα εισιτήρια 1+1.
Τ: Ποιό ερέθισμα ήταν που σε οδήγησε στον χώρο του θεάματος ;
ΝΣ: Το ερέθισμα ήταν όταν είδα την πρώτη μου θεατρική παράσταση όταν ήμουν 4 ετών. Από τότε ήξερα πως θέλω να κάνω αυτήν την δουλειά.
Τ: Θυμάσαι ποια ήταν αυτή ;
ΝΣ: Φυσικά!  Ήταν μια ερασιτεχνική που έπαιζαν τα παιδιά στο χωριό, με αυλαία κάτι σεντόνια, ψεύτικα μουστάκια και σακάκια των πατεράδων τους. Αν και η αισθητική μου άλλαξε, το θέατρο συνεχίζει να με γοητεύει το ίδιο.
Τ: Ποια είναι η αγαπημένη σου ελληνική ταινία; Αγαπημένος Έλληνας ηθοποιός ;
ΝΣ: Αγαπημένη ελληνική ταινία είναι ο «Κυνόδοντας». Αγαπημένος Έλληνας ηθοποιός είναι ο Χρόνης Εξαρχάκος. Θεωρώ πως δεν έκανε την πορεία που έπρεπε να είχε κάνει. Αυτό κυρίως λόγω της περιόδου που γεννήθηκε καθώς και από τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε.
Τ: Αγαπημένος ξένος ηθοποιός ;
ΝΣ: Αγαπημένος ξένος ηθοποιός είναι ο Ίαν ΜακΚέλεν. Έχει μια βαθιά θλίψη και ποίηση η υποκριτική του, που εμένα με αφορά.
Τ: Κι αγαπημένη ταινία ;
ΝΣ: Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη αγαπημένη ξένη ταινία. Σπάνια βλέπω κάποια παραπάνω από μία φορά.
Τ: Σε τι ηλικία ανέβηκες πρώτη φορά στην σκηνή ;
ΝΣ: Ήμουν 19 χρονών στους Αχαρνείς του Αριστοφάνη, από το εθνικό θέατρο, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, όπου ήμουν μαθητής του στη σχολή. Είχα πολύ μικρό ρόλο, αλλά η πρώτη φορά στο θέατρο ήτανε στην Επίδαυρο!
Τ: Πώς ένιωσες;
ΝΣ: Το θυμάμαι πολύ γλυκά.
Τ: Πώς ξεκουράζεσαι; Τι σε κάνει να χαλαρώνεις ;
ΝΣ: Χαλαρώνω πηγαίνοντας να βλέπω άλλες παραστάσεις. Μ’ αρέσει πάρα πολύ να είμαι θεατής.
Τ: Υπάρχει κάποιος ηθοποιός που να σε έχει επηρεάσει ιδιαιτέρως ;
ΝΣ: Πιστεύω πως το θέατρο είναι πολύ προσωπική διαδρομή. Δεν μπορείς να αντιγράψεις κάποιου άλλου την πορεία… Θα ήταν χαζό να μιμηθώ κάποιον άλλον. Απλώς αυτά σε γαλουχούν για να φτιάξεις την δικιά σου πορεία.
Τ: Θα ήθελες να παίξεις ένα συγκεκριμένο είδος θεάτρου ;
ΝΣ: Θα ήθελα πολύ να κάνω κωμωδία στο θέατρο.
Τ: Δεν έχεις κάνει κωμωδία ;
ΝΣ: Πέρα από την πρώτη φορά όχι. Νομίζω ότι ο εγκέφαλός μου λειτουργεί καλύτερα στο παράταιρο, στην ανατροπή, στο να υπονομεύω το ορθό και είναι ένα είδος όπου θα ήθελα να δουλέψω.

 

Καπουλετος
Concept: Απόλλωνας Παπαθεοχάρης
Φωτογραφια: Μαριλένα Βαϊνανίδη

 

Μπορούμε να απολαύσουμε αυτήν την περίοδο τον Νικόλα να υποδύεται τον Έντυ, στο Θεάτρο Χώρα, στην παράσταση «Το Μαγικό Βιολί» του Νίκου Ξανθούλη και της Μαριβίτας Γραμματικάκη.

«Το αιώνιο παιδί, ο Έντυ, είναι ο μόνος που μπορεί να βλέπει χρωματιστούς κήπους και να ακούει μελωδικές καμπάνες. Αυτός είναι και η μόνη διέξοδος της Ρόζας, της κόρης του Βασιλιά. Η δύναμη της μουσικής θα του ξυπνήσει αναμνήσεις που θα επαναφέρουν τη χαρά, τα χρώματα, τις νότες και θα μας αναδείξει το μεγαλείο της αγάπης.
Ο βασιλιάς Οράτιος, ο υπηρέτης του ο Πρόκας, η πριγκίπισσα Ρόζα, ο ονειροπόλος Έντυ, ο περιπλανώμενος μουσικός Αμίρ και οι κάτοικοι της… Γκριζούπολης, μαζί με τους μελωδικούς ήχους και τα τραγούδια δημιουργούν την ιστορία και την ατμόσφαιρα του μουσικού παραμυθιού για να έρθουν τα παιδιά σε επαφή με τις αξίες της αγάπης, του ελεύθερου πνεύματος και της ανιδιοτέλειας ώστε το καθένα, μετά το τέλος της παράστασης, να μπορέσει να αξιοποιήσει αυτές τις αξίες και να νοιώσει πιο δυνατό απέναντι στα προβλήματα που μπορεί να κληθεί να αντιμετωπίσει».

Παίζουν (αλφαβητικά)
Τόνυ: Γρηγόρης Γεωργίου, Έλενα: Φένια Ζαχαρίου, Μάνα: Ελένη Κάκκαλου, Ίαν: Ιωάννης Κοντέλλης, Πρόκας: Δημήτρης Κυρατσούδης, Αμίρ: Ηρακλής Κωστάκης, Ρόζα: Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου, Έντυ: Νικόλας Στραβοπόδης, Οράτιος: Γιώργος Τζαβάρας

Συντελεστές
Μουσική: Νίκος Ξανθούλης, Κείμενο – Στίχοι: Μαριβίτα Γραμματικάκη, Σκηνοθεσία: Γιάννης Κωνσταντακόπουλος, Σχεδιασμός και εικαστική επιμέλεια σκηνικών: Μυρτώ Λάμπρου, Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη, Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη, Επιμέλεια Κίνησης: Έλενα Γεροδήμου, Video Art & 3D Animation: Σπύρος Κουδουνάς, Εικονογράφηση: Μαρίνα Δημοπούλου, Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Κάκκαλου, Βοηθός ενδυματολόγου: Μαίρη Μαρμαρινού, Βοηθός χορογράφου: Μαρία Γεροδήμου, Φωτογραφίες – Βίντεο: Μαριλένα Αναστασιάδου / ICON Productions

 

Συνέντευξη: Βαγγέλης Μπάκας, SanchezGuru| Επιμέλεια κειμένου: Τηλέμαχος Αλιάδης

Go to Top