Ιστορίες ζύθου μέρος 4ο…

in Gastronomy by

Σκωτία… William Wallace, Highlands, αχανή πράσινα τοπία, μεσαιωνική ατμόσφαιρα, εγκάρδιοι άνθρωποι, whisk(e)y… Δεν θα μπορούσαν να μην κάνουν και μπύρα ολκής…

Στο τρίτο μέρος των Ιστοριών ζύθου, κάναμε εκτενή λόγο για έναν βρετανικό τύπο μπύρας, την Barley wine. Στο παρόν άρθρο, θα ταξιδέψουμε στο βόρειο τμήμα του νησιού, όπου θα συναντήσουμε την καταπράσινη και πολύπαθη Σκωτία και την ομώνυμη μπύρα της: enter Scotch ale.

Παρότι οι Άγγλοι είναι γνωστοί ανά τον κόσμο ζυθοπότες με αντίστοιχη κουλτούρα, και οι Σκωτσέζοι είχαν ασχοληθεί από πολύ νωρίς με τη «ζύμωση» και τα παράγωγά της. Το 1985, στο νησί του Ρουμ (Rum/Rhum), βόρεια του Εδιμβούργου, αρχαιολογικές ανασκαφές έφεραν στο φως μια στάμνα Πικτών (κελτικό φύλο, το βασίλειο του οποίου είναι το κράτος που εν τέλει έγινε γνωστό ως Άλμπα ή Σκωτία) από τη Νεολιθική εποχή, που χρονολογείτο γύρω στο 6500 π.Χ. Το σταμνί αυτό περιείχε υπολείμματα από κριθάρι, βρώμη, ερείκη, μέλι ερείκης, και διάφορα εγχώρια φυτά. Δεδομένου ότι το mead (υδρόμελο) είναι ίσως το αρχαιότερο ποτό, η παρουσία μελιού δεν προκάλεσε έκπληξη. H ερείκη, επίσης, σκεπάζει τους λόφους της Σκωτίας, οπότε no surprise there as well, ενώ τα δύο διαφορετικά σιτηρά δείχνουν ξεκάθαρα τη «ζυμωτική» τους δυνατότητα.

Οι Σκωτσέζοι, λοιπόν, ήταν κι αυτοί δεξιοτέχνες ζυθοποιοί, κι οι μπύρες που παρήγαν ήταν μια αντανάκλαση της χώρας τους. O τύπος κριθαριού τους είναι παρόμοιος με τον αντίστοιχο βρετανικό, αν κι οι κέλτες ισχυρίζονται ότι είναι πιο καλά προσαρμοσμένος στις δικές τους ale. Παραδοσιακά, έψηναν λίγο παραπάνω τη βύνη βάσης τους (pale ale base malt), και, ως εκ τούτου, οι μπύρες τους είχαν πιο βαθύ χρώμα, καστανοκόκκινο, βαθύ καστανό, και ενίοτε καστανόμαυρο, αλλά και πιο περίπλοκο προφίλ από τα αγγλικά «αδέρφια» τους.

Επίσης, κάτι που συνέβαλε τα μέγιστα, ώστε αυτές οι μπύρες να έχουν έναν πιο βυνώδη χαρακτήρα, ήταν το εξής: ο λυκίσκος είναι σχεδόν αδύνατο να καλλιεργηθεί στα εδάφη της Σκωτίας, και έτσι, αναγκάζονταν να τον εισάγουν. Ιστορικά, μια εποχή, ο λυκίσκος φορολογείτο πολύ υψηλά στη Σκωτία, εν αντιθέσει με τη βύνη, ενώ το αντίστροφο συνέβαινε στην Αγγλία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κάνουν μετριασμένη χρήση του «πράσινου χρυσού» της μπύρας, ίσα-ίσα για να εξισορροπήσουν την αίσθηση της βύνης, δημιουργώντας κάπως πιο γλυκούς και «στρογγυλεμένους» ζύθους.

Let’s take a closer look…

Scottish light ale. Αυτός ο τύπος είναι ιδιαιτέρως ελαφρύς, όπως μαρτυρά και το όνομά του, με αλκοόλ 2.5 – 5.0%, ήπια προς μέτρια βυνώδη γλυκύτητα, που θυμίζει καραμέλα, ενώ ενίοτε μπορεί να εντοπίσουμε στοιχεία καπνού και τύρφης, αλλά σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Ο λυκίσκος σχεδόν απουσιάζει, ενώ η γενικότερη αίσθηση είναι ξηρή και γλυκιά. Κεχριμπαρένιο έως βαθύ χάλκινο χρώμα. Εξαιρετικά ευκολόπιοτος ζύθος.

Strong scotch ale/Wee heavy. Το βαρύ πυροβολικό της κελτικής κατηγορίας δεν φοβάται να δείξει τα έντονα βυνώδη δόντια του… Malt everywhere… Άρωμα και γεύση βύνης, με τον χαρακτήρα της καραμέλας να είναι κυρίαρχος, ενώ νότες καπνιστού/τύρφης, καμένης καραμέλας, σταφίδας και δαμάσκηνου, καθώς και ξηρών καρπών είναι δυνατό να εντοπιστούν σε πολλά δείγματα. Ο λυκίσκος φαίνεται ανεπαίσθητα έως καθόλου. Καστανό έως σκούρο καστανό χρώμα με ρουμπινί ανταύγειες. Μέτριο προς πυκνό σώμα, και γενικότερη πλούσια και γλυκιά αίσθηση, συνιστούν μια σύνθετη μπύρα που θα μπορούσε να αποτελέσει συνοδευτικό γλυκού. Αλκοολικός βαθμός 6.0 – 10.0%. Δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι η Wee heavy scotch ale  είναι η απάντηση στις αγγλικές  Barley wine, μιας και οι δύο τύποι ομοιάζουν αρκετά. Μια μπύρα που μας ζεσταίνει όμορφα και μας προκαλεί να βυθιστούμε στην ηδεία αδιαφάνειά της. A winter warmer…

Οι Σκωτσέζοι είναι φίλοι μας… Until next time, φίλοι ζυθολάγνοι…

Tags:

Latest from Gastronomy

Vegan Chai Latte (Συνταγή)

Κρεμώδες, ισσοροπημένα πικάντικο και γευστικά ιδιαίτερο. Το τέλειο ζεστό ρόφημα για χειμωνιάτικες

Wine Swag yo!

Στο tadeefi.gr έχουμε πάρει μια γενναία και συνειδητή απόφαση, να κρατάμε πάντα
Go to Top