Τουρισμός στο Διάστημα

in Astronomy by

Μια νέα σελίδα στη Διαστημική Εποχή φαίνεται να διαγράφεται την περίοδο που διανύουμε. Και ο λόγος γίνεται για το πνεύμα συνεργασίας που υπάρχει μεταξύ των διαστημικών υπηρεσιών, τόσο του δημόσιου, όσο και του ιδιωτικού τομέα. Παράλληλα, η ταχεία ανάπτυξη εταιρειών εμπορικής αεροδιαστημικής (Newspaceο όρος αναφέρεται σε υπηρεσίες που ερευνούν και αναπτύσσουν ευκολότερη και φθηνότερη πρόσβαση στο Διάστημα) δείχνει πως πλησιάζει η ώρα που απλοί άνθρωποι/τουρίστες θα επισκέπτονται το Διάστημα. Η δημοσιευμένη τιμή για τις πτήσεις που πραγματοποίησε η Space Adventures στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ανέρχεται σε 20-40 εκατομμύρια δολάρια ανά άτομο για την περίοδο 2001-2009, όπου 7 τουρίστες ταξίδεψαν (Dennis Tito – 2001, Mark Shuttleworth – 2002, Gregory Olsen – 2005, Anousheh Ansari – 2006, Charles Simonyi – 2007 & 2009, Richard Garriott – 2008 και Guy Laliberté – 2009). Πλεόν η τιμή ενός ταξιδιού – suborbital flight από τη Virgin Galactic με το SpaceShipTwo εκτιμάται θα κοστίζει περίπου 250.000 δολάρια.

Αλλά το να στείλεις τουρίστες στο Διάστημα, δεν είναι και το απλούστερο πράγμα, καθώς θα χρειαστούν ειδικές γνώσεις. Πάνω σε αυτό το σκοπό, πέρα από τη NASA και άλλους διαστημικούς οργανισμούς, υπάρχουν και ορισμένες ιδιωτικές εταιρείες που είτε προσέφεραν, είτε προσφέρουν εκπαίδευση σε συνθήκες μικροβαρύτητας σε ιδιώτες. Το 2004 για παράδειγμα, η Zero Gravity Corporation (Zero-G, με έδρα το Arlington της Βιρτζίνια) έγινε η πρώτη εταιρεία στις ΗΠΑ που προσέφερε παραβολικές πτήσεις χρησιμοποιώντας ένα Boeing 727 που είχε μετατραπεί ειδικά για αυτό το σκοπό. Το 2008, η εταιρεία αποκτήθηκε από την Space Adventures, μια εταιρεία που δραστηριοποιείται στο χώρο του Διαστημικού τουρισμού. Όπως η Space Adventures, έτσι και η Virgin Galactic άρχισαν να προσφέρουν προκαταβολικές κρατήσεις για sub-orbital flights σε ιδιώτες πελάτες.

Ως επόμενο λογικό βήμα, πολλές εταιρείες αεροδιαστημικής δημιουργούν προγράμματα ασφάλειας και κατάρτισης για όσους επιθυμούν να ταξιδέψουν μελλοντικά. Πιο συγκεκριμένα, αν κάποιος πολίτης θελήσει να κάνει ένα ταξίδι στο Διάστημα, θα πρέπει απαραίτητα να περάσει κάποια βασική εκπαίδευση αστροναύτη. Φυσικά δεν είναι δυνατόν να εκπαιδευτούν για ένα ολόκληρο χρόνο (όπως οι αστροναύτες της NASA που εκπαιδεύονται για μια πτήση λεωφορείου) ή ακόμη περισσότερο για τρία χρόνια (που εκπαιδεύονται όσοι προγραμματίζουν μια αποστολή μακράς διάρκειας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό). Στόχος είναι να μάθουν οι επίδοξοι τουρίστες κάποια βασικά πράγματα για τη μεγιστοποίηση της απόλαυσης από την πρωτόγνωρη εμπειρία.

Κατ’ αρχάς, θα λάβουν κάποια βασική εκπαίδευση, όπως για παράδειγμα πως να εισέρχονται και να εξέρχονται από την κάψουλα ή από το καθισμά τους. Στη συνέχεια, θα υπάρχει εκπαίδευση για περιπτώσεις κινδύνου, όπως η χρήση πυροσβεστήρα ή το πώς χρησιμοποιείται το σύστημα επικοινωνίας, ώστε να αισθάνονται πιο ασφαλείς κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και να απολαύσουν την πτήση. Επίσης θα μάθουν τι μπορούν να πάρουν μαζί τους και πώς θα το χρησιμοποιήσουν εκεί πάνω. Όμως το σημαντικότερο κομμάτι της εκπαίδευσης αποτελεί η βίωση του αίσθηματος της έλλειψης βαρύτητας, η οποία επιτυγχάνεται με τη χρήση κάποιου αεροπλάνου που αρχίζει να πετάει σε παραβολικό τόξο. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, η εκπαίδευση θα διαρκεί λίγες ημέρες, ενώ η τελευταία μέρα πριν την πτήση θα αποτελεί την εντατικότερη μέρα εκπαίδευσης.

Ωστόσο δύο μεγάλα προβλήματα ανακύπτουν:

Είναι γνωστό πως η αστροναύτες υποφέρουν από το σύνδρομο προσαρμογής χώρου (SAS – Space Adaptation Syndome), το οποίο οφείλεται στην έλλειψη βαρύτητας. Περίπου το 45% όλων των ανθρώπων που έχουν πετάξει στο διάστημα έχουν υποφέρει από αυτό το σύνδρομο, το οποίο περιλαμβάνει φριχτή ναυτία. Ο οργανισμός συνιθίζει στο νέο περιβάλλον και σταδιακά επανέρχεται (72 ώρες είναι το περισσότερο που έχει χρειαστεί αστροναύτης). Όμως για το τουριστικό ταξίδι που περιγράφουμε, ο χρόνος της «Διαστημικής βόλτας» είναι εξαιρετικά μικρός για να μας ανησυχεί κάτι τέτοιο. Όλη η διάρκεια της αποστολής από τη στιγμή της επιβίβασης μέχρι την αποβίβαση από την κάψουλα, δεν θα ξεπερνάει τα 40-45 λεπτά, ενώ η έκθεση σε συνθήκες μικροβαρύτητας (έλλειψης βαρύτητας) θα είναι μόλις 4,5 λεπτά. Οπότε σύμφωνα με τους ειδικούς του προγράμματος, δεν ανησυχούμε για ναυτία και τρώμε οπωσδήποτε πρωινό, καθώς αυτό αποτελεί το σημαντικότερο γεύμα και την πρώτη πηγή ενέργειας της ημέρας.

Στην εικονα παρουσιαζεται μια sub-orbital flight.   Image Credit: spaceflightbooking.com

Το δεύτερο πρόβλημα περιλαμβάνει τη φυσική ανάγκη κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Όπως είναι γνωστό, οι αστροναύτες χρησιμοποιούν ειδικές τουαλέτες όπου δένονται επάνω με ιμάντα. Αυτές με απορρόφηση αέρα, ρουφάνε τα λύματα και ανάλόγως είτε τα αξιοποιούν (από τα ούρα παράγουν νερό), είτε τα αποθηκεύουν προς μελλοντική χρήση ως λίπασμα. Όμως στην περίπτωση του τουριστικού ταξιδιού, οι επισκέπτες θα πρέπει να έχουν χρησιμοποιήσει την τουαλέτα νωρίτερα, ή να κάνουν λίγη υπομονή, καθώς δεν προβλέπεται χρήση τουαλέτας για τόσο μικρό ταξίδι.

Η πραγματοποίηση ταξιδιών αναμένεται να αποτελέσει το πρώτο βήμα της Διαστημικής μας περιπλάνησης. Στα σχέδια των εταιρειών υπάρχουν επίσης και τουριστικές επισκέψεις στη Σελήνη, μπαίνοντας σε τροχιά γύρω από αυτή. Απώτερος στόχος η απόκτηση γνώσης για το σχεδιασμό μεγαλύτερων ταξιδιών, όπως αυτό της αποίκησης του Άρη από την SpaceX. Και ο Άρης θα αποτελέσει το πρώτο μακρινό βήμα, αφού σίγουρα θα ακολουθήσουν σχέδια για περαιτέρω αποίκηση του Γαλαξία μας.

 

Πηγές:

  • Article’s Image  “ufomystery.net
  • futurism.com  άρθρο  “Astronauts Answer All of Your Questions About Bodily Function in Space”
  • spaceflightbooking.com
  • wikipedia.org

Latest from Astronomy

Mars Science City in Dubai

Το Ντουμπάι, η μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, είναι συνηθισμένο να
Go to Top