Οι συγκεκριμένες αράχνες, όταν είναι μωρά και πεινάσουν, απαιτούν να φάνε την σάρκα της μητέρας τους

in Ecology by

Η ανατροφή των παιδιών δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα φέρνετε σε αυτόν τον κόσμο, τα ταΐζετε, φροντίζετε για κάθε τους ανάγκη και ποιο είναι το ευχαριστώ;

Λοιπόν, στην περίπτωση των βελούδινων αράχνων(velvet spiders), η ζωή της μητέρας, όταν το παιδί της είναι μωρό είναι εφιαλτικά βραχύβια, διότι όταν τα τρόφιμα τελειώσουν, τα πολυπόδαρα παιδιά της θα την καταβροχθίσουν!

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, σχετικά με την αράχνη Stegodyphus dumicola, ένα είδος κοινωνικής αράχνης, αποκαλύφθηκε πως τα παρθένα ενήλικα θηλυκά σε κοινοτικές φωλιές βοηθούν τις μητέρες αράχνων να εκπληρώσουν τα μητρικά τους καθήκοντα. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται alloparenting.

Στην περίπτωση της S. dumicola, αυτό το είδος αναδοχής ως προς το πεδίο εφαρμογής αποδεικνύεται ανησυχητικά εκτενές και περιλαμβάνει αυτό που οι ερευνητές ονομάζουν «ακραία και αυτοκτονική μητρική φροντίδα».

Αυτό, με άλλα λόγια, είναι αυτό που είναι γνωστό ως matriphagy, όπου οι μητέρες παραιτούνται από το σώμα τους για να γίνουν ένα θυσιαστικό τρόφιμο για τους νέους τους.

“Οι μικρές αράχνες αρχίζουν να τρέφονται με την θηλυκιά, ενώ είναι ακόμα ζωντανή”, δήλωσε στο New Scientist η βιολόγος Trine Bilde από το Πανεπιστήμιο του Aarhus της Δανίας.
“Αλλά δεν υπάρχει προφανής επιθετικότητα. Φαίνεται ότι τα θηλυκά προσελκύουν σχεδόν τα μικρά τους αδέλφια ώστε να τραφούν με αυτά”.

Anja Junghanns

Η ομάδα Bilde γνωρίζει. Έχει κάνει περίπου 200 πειράματα με διάρκεια 10 εβδομάδων για να παρατηρήσουν αυτό το τρομακτικό φαινόμενο στην πράξη, συνδυάζοντας παρθένες και ζευγαρωμένες θυληκές αράχνες σε μεμονωμένες φωλιές.

Στη συνέχεια παρακολούθησε, πως καθώς η οικογένεια δημιούργησε τα αυγά, ύστερα τράφηκαν με τα τρόφιμα για τα αράχνια και τελικά προσέφεραν τον εαυτό τους ,σώμα και ψυχή, στην επόμενη γενιά.

Οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει αυτό το είδος μοιραίας μοιρολατρίασης και παλιότερα, αλλά ποτέ με παρθένα θηλυκά.

Η ομάδα υποθέτει ότι το κίνητρο είναι ένας εξελικτικός μηχανισμός – επειδή ακόμα κι αν δεν είναι τα παιδιά τους, από γενετική άποψη, είναι το πιο κοντινό γένος που έχει μια παρθένα.

«Η επένδυση στους απογόνους είναι μια επένδυση στην επιτυχία της αναπαραγωγικής της ζωής», δήλωσε η ομάδα Bilde.

“Όσο περισσότερα γονιδιακά αντίγραφα προωθούνται στην επόμενη γενιά, τόσο το καλύτερο, έτσι η παροχή του σώματος τους ως τροφή είναι μια λογική εξελικτική λύση.”

Μία μάλλον πιο ρεαλιστική προοπτική, που πραγματοποιήθηκε από τον οικολόγο Jonathan Pruitt από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στην Σάντα Μπάρμπαρα, που δεν συμμετείχε στη μελέτη, είναι ότι οι S. dumicola δεν είναι αρκετά έξυπνες για να παρακολουθούν ποιοι γόνοι ανήκουν σε ποιον – αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
“Υποψιάζομαι ότι τα θηλυκά απλώς δεν είναι σε θέση να κάνουν διακρίσεις μεταξύ των αυγών τους και των άλλων,” εξήγησε στο New Scientist.”
“Η αποικία αποτελείται από στενούς συγγενείς, οπότε ακόμα και αν τα θηλυκά παράγουν τα δικά τους αυγά, θα εξακολουθούσε να υπάρχει όφελος.”

These photos are not the original. Photo editing Sanchezguru.

Source: www.sciencealert.com             Article: These Baby Spiders Demand The Flesh of Their Mothers When They Get Hungry

Source: www.sciencedirect.com           Article: Extreme allomaternal care and unequal task participation by unmated females in a cooperatively breeding spider

Tags: