Author

Gregory Fox

Gregory Fox has 12 articles published.

Καλοκαιρινές διακοπές και παιδί: Διακοπές στο βουνό ή στη θάλασσα;

in Evexia by

Είναι αποδεδειγμένο ότι τα περισσότερα παιδικά ατυχήματα συμβαίνουν το καλοκαίρι. Την εποχή αυτή κλείνουν τα σχολεία και αυτό σημαίνει περισσότερος ελεύθερος χρόνος για τα παιδιά, συχνά χωρίς επιτήρηση. Είναι επίσης εποχή διακοπών στο βουνό ή στη θάλασσα.

Για το λόγο αυτό, πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας, όσο το δυνατόν νωρίτερα, να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να προφυλάσσονται από αυτούς. Ασφάλεια όμως, δε σημαίνει υπερπροστασία. Η υπερπροστασία συχνά προκαλεί το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ασχέτως προορισμού, οι διακοπές προϋποθέτουν συχνές μετακινήσεις. Τα παιδιά πρέπει πάντα, να κάθονται στο πίσω κάθισμα σωστά δεμένα. Οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και τα μαγαζιά με αξεσουάρ αυτοκινήτων, μπορούν να ενημερώσουν για το κάθισμα ή τη ζώνη ασφαλείας που χρειάζεται ένα παιδί ανάλογα με το ύψος και το βάρος του, για να ταξιδεύει με ασφάλεια.

Διακοπές στην θάλασσα

  • Το κολύμπι σώζει ζωές. Ας μάθουμε στα παιδιά μας να κολυμπούν σωστά από την πιο μικρή ηλικία.
  • Ποτέ να μην αφήνουμε τα παιδιά μας κοντά στο νερό χωρίς επίβλεψη, ακόμα και αν ξέρουν να κολυμπούν.
  • Να μην βασιζόμαστε σε φουσκωτά αντικείμενα, π.χ. μπρατσάκια, κουλούρες κλπ. για την ασφάλεια των παιδιών μας.
  • Ποτέ να μην κολυμπάνε τα παιδιά μας με γεμάτο στομάχι.
  • Είναι επικίνδυνο το κολύμπι σε πολύ ταραγμένη θάλασσα και σε περιοχές όπου υπάρχει δυνατό θαλάσσιο ρεύμα.
  • Όταν τα παιδιά ασχολούνται με τα θαλάσσια αθλήματα και όταν βρίσκονται σε σκάφη, να φροντίζουμε να φοράνε πάντα εγκεκριμένα σωσίβια και να ακολουθούν τους κανόνες ασφαλείας.
  • Να μάθουμε στα παιδιά να μην κάνουν βουτιές, αν δεν σιγουρευτούν πρώτα, ότι τα νερά είναι βαθιά και δεν υπάρχουν εμπόδια.
  • Ο ήλιος είναι πολύ επικίνδυνος. Πάντα καπέλο, άσπρη μπλούζα και αντηλιακή προστασία στα παιδιά μας. Να αποφεύγουμε την παραμονή στον ήλιο μεσημεριανές ώρες.
  • Εάν τα παιδιά ψαρεύουν, ας τους μάθουμε τη σωστή χρήση του εξοπλισμού (ψαροντούφεκο, καλάμι, καθετή κλπ.) και να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη ψάρια. Τα μεγαλύτερα παιδιά που κάνουν υποβρύχιο ψάρεμα πρέπει να ακολουθούν πιστά τους κανόνες ασφαλείας, να είναι πάντα συνδεδεμένα με την ειδική σημαδούρα για να διακρίνονται από διερχόμενα σκάφη και να είναι πάντα συνοδευόμενα.
  • Εφόσον υπάρχουν μικρά παιδιά σε σπίτι με πισίνα, τότε η πισίνα πρέπει να είναι σωστά περιφραγμένη.

Διακοπές στο βουνό

  • Να μάθουμε στα παιδιά να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη έντομα και ερπετά της περιοχής και πώς να αποφεύγουν ατυχήματα που προέρχονται από αυτά. Να αποφεύγουν να περπατούν μέσα σε ψηλά χόρτα, αλλιώς να κάνουν θόρυβο για να απομακρύνονται τα φίδια που μπορεί να κρύβονται σε αυτά. Να μην χώνουν τα χέρια τους σε χαραμάδες και κάτω από πέτρες, γιατί εκεί μπορεί να βρίσκονται φίδια και δηλητηριώδη έντομα όπως οι σκορπιοί.
  • Να μάθουμε στα παιδιά ότι γενικά τα ζώα γίνονται επικίνδυνα όταν αισθάνονται ότι απειλούνται, είναι άρρωστα ή προστατεύουν τα μικρά τους, την τροφή τους, την κατοικία τους, ακόμα και το αφεντικό τους. Κατά κανόνα τα παιδιά πρέπει να μάθουν να σέβονται όλα τα ζώα.
  • Στην εξοχή τα παιδιά μπορεί να συναντήσουν ζώα μη κατοικίδια, όπως τσοπανόσκυλα, μουλάρια, γαϊδούρια κ.α. που δεν είναι συνηθισμένα σε κόσμο. Στην περίπτωση αυτή, θέλει προσοχή εκ μέρους των παιδιών για να μην προκληθούν σοβαρά ατυχήματα.
  • Να βεβαιωθούμε ότι στην περιοχή δεν υπάρχουν ποτάμια, πηγάδια, στέρνες και άλλα μέρη αποθήκευσης νερού. Σε περίπτωση που υπάρχουν, να εξηγήσουμε την επικινδυνότητά τους στα παιδιά και να τα αποτρέψουμε να παίζουν δίπλα τους.
  • Τα παιδιά μακριά από σπίρτα, φωτιά και γκαζάκια. Όταν κρίνουμε ότι είναι πλέον ώριμα και υπεύθυνα, να τους μάθουμε πώς να τα μεταχειρίζονται σωστά.
  • Να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχουν δηλητηριώδη φυτά στην περιοχή π.χ. μανιτάρια, και ας μάθουμε στα παιδιά μας να τα αναγνωρίζουν και να μην τα αγγίζουν.
  • Να προσέχουμε τις καλοκαιρινές καταιγίδες. Ας μάθουμε στα παιδιά μας να μην στέκονται κάτω από δέντρα και ηλεκτρικά καλώδια και να μην κολυμπούν, όταν πέφτουν κεραυνοί.

Οι διακοπές στο βουνό είναι ιδανικές για πεζοπορία, ποδηλασία, rafting και άλλα αθλήματα. Για να αποφύγουμε τα ατυχήματα πρέπει πάντα τα παιδιά μας να έχουν τη σωστή εξάρτηση:

  1. στην πεζοπορία κατάλληλα υποδήματα και καπέλο,
  2. στην ποδηλασία κράνος ασφαλείας και σωστά παπούτσια,
  3. στο rafting εγκεκριμένα σωσίβια και κράνος.

Γενικά όλα τα αθλήματα του βουνού, όπως αναρρίχηση, ανάβαση, ελεύθερη πτώση κλπ. καλό είναι να γίνονται σε οργανωμένες ομάδες υπό την επιτήρηση ειδικών, να ακολουθούνται αυστηρά οι κανόνες ασφαλείας και να χρησιμοποιείται ο κατάλληλος εξοπλισμός.

Όπου και να είμαστε στις διακοπές, να μάθουμε στα παιδιά μας να αποφεύγουν τις αλλοιωμένες τροφές, τα λιωμένα παγωτά και τα ληγμένα προϊόντα. Με τις υψηλές καλοκαιρινές θερμοκρασίες υπάρχει μεγάλος κίνδυνος δηλητηρίασης. Δε βάζουμε ποτέ πίσω στην κατάψυξη τρόφιμα που έχουν ήδη αποψυχθεί.

Τα παραπάνω είναι γνωστά σε όλους μας. Δυστυχώς όμως, είναι τόσο απλά που παραβλέπονται. Όλοι πιστεύουμε ότι δεν θα συμβούν σε εμάς και επαναπαυόμαστε, με αποτέλεσμα να έχουμε πολλά ατυχήματα κατά την διάρκεια του καλοκαιριού.

Ας μην ξεχνάμε ότι για τα μικρά παιδιά πρέπει να υπάρχει πάντα σωστή επίβλεψη.

Ήλιος: Εχθρός ή φίλος

in Evexia by

Εχθρός ή φίλος; Προκαλεί ή μας προστατεύει από τον καρκίνο;

Ο ήλιος αποτελεί τη βάση για όλη τη ζωή στον πλανήτη. Ο ήλιος είναι η πηγή τής ενέργειας για όλα τα φυτά και έμμεσα για όλα τα ζώα. Αν ο ήλιος προκαλούσε καρκίνο, οι άνθρωποι δεν θα βρίσκονταν εδώ σήμερα. Ο ήλιος χρησιμοποιείτο από την αρχαιότητα ήδη ως ένα γενικό τονωτικό, που προάγει την υγεία. Οι αρχαίοι Έλληνες γιατροί θεωρούσαν τον ήλιο ως ένα φάρμακο, που θεράπευε πολλές ασθένειες. Τα παλιότερα χρόνια σε χώρες τού εξωτερικού ιδρύονταν ειδικές κλινικές για την εφαρμογή ηλιοθεραπείας.

Το φως και η θερμότητα από τον ήλιο είναι απαραίτητη για όλη τη φύση.

Η ανθρωπότητα αποτελεί μέρος τής φύσης και χρειάζεται το ηλιακό φως για υγεία, ζωτικότητα και ευεξία. Ο Richard Hobday (MSc, PhD) στο βιβλίο του ‘’The Healing Sun: Sunlight and Health in the 21st Century’’ εξηγεί πώς και γιατί πρέπει να καλωσορίσουμε τον ήλιο πίσω στη ζωή μας και αναλύει πώς το ηλιακό φως χρησιμοποιείτο, για να προλάβει και να θεραπεύσει ασθένειες στο παρελθόν και πώς μπορεί να μας θεραπεύσει και να μας βοηθήσει στο μέλλον.
Ο Jacob Liberman, ο οποίος έχει ντοκτορά στην οπτομετρία και στην επιστήμη τής όρασης λέει, ότι οι άνθρωποι έχουν εξελιχθεί να αναπτύσσονται κάτω από το φως τού ήλιου. Αυτό σημαίνει, τονίζει ο επιστήμονας, ότι δυνητικά βλάπτουμε τον εαυτό μας, όταν αποφεύγουμε το ηλιακό φως. Στο βιβλίο του ‘’In Light: Medicine of the Future: How We Can Use It to Heal Ourselves Now’’ εξηγεί πώς να χρησιμοποιούμε τα θεραπευτικά ευεργετήματα τού φωτός. Ο Dr. Liberman λέει, ότι το φως είχε χρησιμοποιηθεί για θεραπευτικούς σκοπούς ήδη από την αρχαία Αίγυπτο κι ότι οι σύγχρονοι επιστήμονες άρχισαν να αναγνωρίζουν τα ευεργετήματα τής θεραπείας με φως στα τέλη τού 17ου αιώνα.
Παρά το ότι οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν, ότι η υπεριώδης ακτινοβολία (UV) είναι επιβλαβής, ο Dr. Liberman υποστηρίζει, ότι το σώμα μας χρειάζεται τουλάχιστον μια μικρή ποσότητα υπεριώδους φωτός, για να λειτουργεί, όπως πρέπει.
Αναφέρει μελέτες, που δείχνουν, ότι με όλους τούς τρόπους, με τούς οποίους αποφεύγουμε την ηλιακή ακτινοβολία, ένας εκ των οποίων είναι να φοράμε γυαλιά, που είναι σχεδιασμένα να εμποδίζουν τις ακτίνες UV, συνεισφέρουμε χωρίς να το θέλουμε, σε αυξημένη εμφάνιση τυφλότητας και ασθενειών των οφθαλμών στο δυτικό κόσμο.

Ο Dr. Liberman προειδοποιεί να μην κοιτάμε τον ήλιο απευθείας ή να εκτιθέμεθα στην ηλιακή ακτινοβολία μεταξύ 10 π.μ. και 2:00 μ.μ., αλλά τονίζει, ότι το φως είναι ένα συστατικό για το σώμα. Τονίζει, ότι οι άνθρωποι είναι ανάγκη να είναι έξω στο φυσικό φως χωρίς αντηλιακά και γυαλιά ηλίου για αρκετή ώρα την ημέρα.
Η υπεριώδης ακτινοβολία και η βιταμίνη D, που δημιουργεί, αποτέλεσε τις πρώτες θεραπείες τής φυματίωσης το 1903. Λίγο αργότερα, η ραχίτιδα θεραπεύτηκε επίσης με υπεριώδη ακτινοβολία. Το ηλιακό φως βοηθά το σώμα να θεραπεύσει τις πληγές και τα τραύματα. Ο Dr. Carl Hoffminster έγραψε, ότι οι στρατιώτες στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο θεραπεύονταν και επιζούσαν καλύτερα, όταν οι ανοικτές πληγές τους και τα σπασμένα κόκαλά τους εκτίθονταν στο ηλιακό φως.

Ο Dr. Zane Kime αναφέρει, ότι οι ασθενείς με φυματίωση, που θεραπεύονταν με ηλιόλουτρα, έχει παρατηρηθεί, ότι είχαν καλοσχηματισμένους μυς παρά το ότι δεν γυμνάζονταν για μήνες.
Η αξία τού ηλιακού φωτός φαίνεται και από το γεγονός, ότι στις βόρειες περιοχές τής Ευρώπης, που δεν υπάρχει μεγάλη ακτινοβολία σημειώνονται αυξημένα κρούσματα αυτοκτονιών και εποχιακή κατάθλιψη. Η εποχιακή κατάθλιψη (SAD) προσβάλλει περίπου 100.000 ανθρώπους και εξελίσσεται σε σοβαρή κατάθλιψη, καθώς η ημέρα μικραίνει τον χειμώνα. Και όμως, το ηλιακό φως θα μπορούσε να βοηθήσει αυτούς τούς ανθρώπους.
Η έκθεση στον ήλιο αποτελεί μια αποτελεσματικότατη μέθοδο για την ανακούφιση από τον πόνο. Σύμφωνα με μια μελέτη, η αύξηση τής ποσότητας τού ηλιακού φωτός σε ασθενείς νοσοκομείου μείωσε την αντίληψη τού πόνου και την ανάγκη τους για παυσίπονα. Η μελέτη έγινε σε 90 ασθενείς, που είχαν κάνει εγχείρηση σπονδυλικής στήλης.

Παγκόσμια έλλειψη βιταμίνης D οδηγεί σε εκφυλιστικές παθήσεις.

Όλη αυτή η καμπάνια κατά τής έκθεσης στον ήλιο έχει οδηγήσει σε μια, θα λέγαμε, επιδημική έλλειψη βιταμίνης D. Τι όμως προκαλεί αυτή η έλλειψη;
Η έλλειψη αυτή έχει συνδεθεί με μια πληθώρα εκφυλιστικών παθήσεων, όπως πολλές μορφές καρκίνου, σκλήρυνση κατά πλάκας, διαβήτη τύπου Ι, καρδιοπάθεια, υψηλή πίεση τού αίματος και σχιζοφρένεια, καθώς και με τις κλασικές ασθένειες των οστών: ραχίτιδα, οστεοπόρωση και οστεομαλακία. Φαίνεται εντυπωσιακό εκ πρώτης όψεως πώς τόσο άσχετες μεταξύ τους ασθένειες σχετίζονται και προκαλούνται από την έλλειψη μιας βιταμίνης. Καταλαβαίνετε λοιπόν, τι κίνδυνοι για την υγεία μας μπορούν να δημιουργηθούν, αν αποφεύγουμε τον ήλιο; Διότι η έκθεση στον ήλιο και η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε βιταμίνη D και κυρίως τού μουρουνέλαιου ή η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D θα οδηγούσε σε μείωση των εκφυλιστικών παθήσεων.

Ηλιακό φώς, διαβήτης τύπου Ι και υψηλή πίεση.

Ο κίνδυνος για διαβήτη τύπου 1 είναι αυξημένος σε ανθρώπους, που η μητέρα τους είχαν μειωμένα επίπεδα βιταμίνης D κατά τη διάρκεια τής εγκυμοσύνης (Hypponen E., Laara E., Jarvelin M.R., Virtanen S.M., Intake of vitamin D and risk of type I diabetes: a birth-cohort study, Lancet 358, 1). Η έκθεση στον ήλιο έχει επίσης φανεί, ότι μειώνει την πίεση τού αίματος σημαντικά (Krause R., Bohring M., Hopfenmuller W. et al., Ultraviolet B and blood pressure, Lancet 352, 709-710, 1998).

Η έκθεση στον ήλιο είναι ευεργετική στη σκλήρυνση κατά πλάκας.

Σε μια μελέτη βρέθηκε, ότι η θνησιμότητα από σκλήρυνση κατά πλάκας μειώθηκε με την έκθεση στον ήλιο. Ανάλογα με τον βαθμό τής έκθεσης στον ήλιο ο κίνδυνος θανάτου από σκλήρυνση κατά πλάκας μειώθηκε σε ποσοστό 76% (Occup Environ Med 2000;57:418-421). Μια μελέτη για τη σκλήρυνση κατά πλάκας, που έγινε σε βόρειες χώρες συμπεριλαμβανομένου τού Καναδά, τής Μεγάλης Βρετανίας, τής Δανίας και τής Σουηδίας έχει δείξει, ότι οι άνθρωποι, που έχουν γεννηθεί τον Μάιο (μετά τον χειμώνα) έχουν αυξημένο κίνδυνο για σκλήρυνση κατά πλάκας, ενώ αυτοί, που έχουν γεννηθεί το Νοέμβριο, που ευεργετούνται από τα υψηλότερα καλοκαιρινά επίπεδα βιταμίνης D τής μητέρας κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών τής εγκυμοσύνης, έχουν μειωμένο κίνδυνο για σκλήρυνση κατά πλάκας (Munger K., Zhang S., O’Reilly E. et al., Vitamin D intake and incidence of multiple sclerosis, Neurology 62, 60-5, 2004).

Η έκθεση στον ήλιο προστατεύει από πολλές μορφές καρκίνου.

Εδώ και πολλά χρόνια οι δερματολόγοι προειδοποιούν να αποφεύγουμε τον ήλιο, για να προστατευτούμε από τον καρκίνο τού δέρματος. Αποφεύγοντας όμως την έκθεση στον ήλιο το σώμα μας δεν μπορεί να παράγει βιταμίνη D. Οι επιστήμονες πάντα γνώριζαν, ότι η βιταμίνη D είναι σημαντική για την υγεία. Αλλά από το 1989 άρχισαν να ανακαλύπτουν, ότι η βιταμίνη D παίζει έναν σημαντικό ρόλο σε όλα τα κύτταρα τού σώματος και υπέθεσαν, ότι η έλλειψη βιταμίνης D μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για καρκίνο.
Πρόσφατες επιδημιολογικές μελέτες αποδεικνύουν, ότι η μειωμένη έκθεση στον ήλιο, επειδή οδηγεί σε μειωμένα επίπεδα βιταμίνης D στο σώμα, αυξάνει τον κίνδυνο για πολλές μορφές καρκίνου. Συγκεκριμένα έχει βρεθεί, ότι η έκθεση στον ήλιο προστατεύει από 16 μορφές καρκίνου, μεταξύ των οποίων τού μαστού, τού προστάτη, τού κόλου (εντέρου), τού λεμφώματος non-Hodgkin, τού ενδομητρίου και των ωοθηκών. Τα ποσοστά αυτών των μορφών καρκίνου είναι υψηλότερα στις βορειοανατολικές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών τής Αμερικής, που έχουν λιγότερη ηλιοφάνεια και χαμηλότερα στις νοτιοδυτικές περιοχές, που έχουν μεγαλύτερη ηλιοφάνεια. Υπολογίζεται, ότι περίπου 50.000 – 63.000 ετήσιοι θάνατοι στην Αμερική και 19.000 – 25.000 ετήσιοι θάνατοι από καρκίνο στη Μεγάλη Βρετανία θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί είχαν επαρκή ποσότητα βιταμίνης D.

Σύμφωνα με τον Cedric Gerald, «αυτή η ανάλυση εκτιμά τον αριθμό των περιπτώσεων και των ζωών, που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί και τη μεγάλη εξοικονόμηση, που θα προέκυπτε από την προσπάθεια μείωσης των ποσοστών διαφόρων μορφών καρκίνου με τη βελτίωση των επιπέδων βιταμίνης D». Πιο συγκεκριμένα υπολογίζει τη μείωση τής εμφάνισης αυτών των μορφών καρκίνου, που θα προέκυπτε από τη λήψη βιταμίνης D ή όχι περισσότερο από 10-15 λεπτά καθημερινής υπαίθριας δραστηριότητας στον ήλιο. (Grant W., Gerald F., Holick M., Comparisons of estimated economic burdens due to insufficient solar ultraviolet irradiance and vitamin D and excess solar UV irradiance for the United States, Photochemistry and Photobiology).

Ο Peter Hyde στο βιβλίο του “Sunlight, Vitamin D and Prostate Cancer Risk” αποδεικνύει, ότι η ανεπαρκής έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία UV-B, που είναι απαραίτητη για τη δημιουργία τής βιταμίνης D, αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο τού προστάτη. Ο συγγραφέας ερευνά πέντε από τούς πληθυσμούς, που χαρακτηρίζονται από υψηλά ποσοστά θανάτου από καρκίνο τού προστάτη: τούς Αφρο- βορειοαμερικανούς, τούς Νορβηγούς, τούς Σουηδούς, τούς Ελβετούς και τούς Δανούς και δείχνει, ότι η ανεπαρκής φωτοσύνθεση είναι κοινή σε όλους αυτούς τούς πληθυσμούς.

Αλλά πώς η ηλιακή ακτινοβολία μας προφυλάσσει από τον καρκίνο του προστάτη;

Η καλσιτριόλη, μια στεροειδής ορμόνη, που μεταβολίζεται από την 25-υδροξυβιταμ D, αναχαιτίζει την αύξηση των καρκινικών κυττάρων τού προστάτη, συμβάλλει στην απόπτωση, στον προγραμματισμένο δηλαδή θάνατο των κυττάρων και μειώνει την επιβλαβή δράση τής IGF (insulin-like growth factors), που εμπλέκεται στους καρκίνους τού προστάτη, τού μαστού και τού κόλου (εντέρου).

Η ηλιακή ακτινοβολία προφυλάσσει επίσης από τον καρκίνο τού μαστού και τού ορθού κόλου.

Οι θάνατοι από καρκίνο τού ορθού κόλου είναι δύο φορές υψηλότεροι στις βορειοανατολικές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών απ΄ ότι στις νοτιοδυτικές. Οι ερευνητές εκτιμούν, ότι ο κίνδυνος για καρκίνο τού μαστού θα μπορούσε να
περιοριστεί στο μισό με αρκετά επίπεδα βιταμίνης D.
Η Karin Ekstrom Smedby τού Karolinska Institute και οι συνάδελφοί της διεξήγαγαν μια μελέτη στη Δανία και τη Σουηδία σε 3.000 ασθενείς με non-Hodgkin λέμφωμα και τον ίδιο αριθμό ατόμων ελέγχου, για να διαπιστώσουν αν η ηλιακή ακτινοβολία προκαλεί ή προφυλάσσει από τοnon-Hodgkin λέμφωμα. Οι ερευνητές βρήκαν, ότι αυξημένη έκθεση στην ακτινοβολία UV συνδέθηκε με μειωμένο κίνδυνο για non- Hodgkin λέμφωμα. Αυξημένη έκθεση στην ακτινοβολία UV συνδέθηκε επίσης, αν και πιο χαλαρά, με μειωμένο κίνδυνο για Hodgkin λέμφωμα.

 

Έκθεση στον ήλιο και άλλες μορφές καρκίνου τού δέρματος.

Άλλες μορφές καρκίνου τού δέρματος είναι το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα και το επιθηλιακό καρκίνωμα. Αυτές οι μορφές καρκίνου είναι εύκολα θεραπεύσιμες. Από αυτές μόνο το επιθηλιακό καρκίνωμα φαίνεται να συνδέεται με την έκθεση -και μάλιστα με την υπέρμετρη έκθεση- στον ήλιο.
Η μη ισορροπημένη διατροφή και όχι η ηλιακή ακτινοβολία αποτελεί βασική αιτία για την πρόκληση καρκίνου τού δέρματος. Δεν πρέπει να θεωρηθεί η ηλιακή ακτινοβολία ως ο κυριότερος παράγοντας πρόκλησης κάποιων μορφών καρκίνου τού δέρματος (όχι πάντως τού μελανώματος, όπως είδαμε), αλλά ο συνδυασμός μη ισορροπημένης διατροφής και αλόγιστης έκθεσης στον ήλιο σε σημείο, που να προκαλείται ηλιακό έγκαυμα.

Πολλοί μελετητές πιστεύουν, ότι η ανισορροπία στην πρόσληψη των απαραίτητων λιπαρών οξέων (καταναλώνουμε πολύ περισσότερο ωμέγα 6 λιπαρά οξέα απ΄ ότι ωμέγα 3 λιπαρά οξέα) αποτελεί έναν καθοριστικό παράγοντα για την πρόκληση καρκινογένεσης. Τα σπορέλαια είναι επιρρεπή στην οξείδωση και αν το σώμα μας εκτίθεται στην ηλιακή ακτινοβολία, αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση τού κινδύνου για πρόκληση καρκίνου.

Η Dr. Lorraine Day, MD, ανέφερε, ότι ποντίκια, τα οποία τράφηκαν με μια υγιεινή δίαιτα, δεν ανέπτυξαν καρκίνο τού δέρματος, όταν εκτέθηκαν στον ήλιο, ενώ το 25% των ποντικών, που τράφηκαν με την τυπική αμερικανική δίαιτα, ανέπτυξαν καρκινικές βλάβες. Η διαφορά ανάμεσα στις δυο δίαιτες ήταν μεταξύ άλλων στην ποιότητα των λιπών.

Επίσης, αν θέλουμε να αποφύγουμε τον καρκίνο τού δέρματος θα πρέπει να καταναλώνουμε αντιοξειδωτικά μέσα από μια διατροφή πλούσια σε φρούτα και λαχανικά καθώς και από διατροφικά συμπληρώματα, παρά να αποφεύγουμε την
έκθεση στον ήλιο.

Πόσο και πότε να εκτιθέμεθα στον ήλιο.

Υπάρχει ένας τρόπος να καταλάβουμε πότε πρέπει να σταματάμε την έκθεσή μας στον ήλιο: Να παρατηρούμε το σώμα μας. Το σώμα μας συνήθως μάς μιλάει και πρέπει να μάθουμε να το ακούμε. Αν η ηλιακή ακτινοβολία πρόκειται να μας βλάψει, το σώμα μας θα αισθάνεται άβολα. Αυτό θα πρέπει να μας κάνει να τραβήξουμε το σώμα μας από το ηλιακό φως, προτού αυτό μας βλάψει.
Οι περισσότεροι ειδικοί πιστεύουν, ότι η 20λεπτη έκθεσή μας στον ήλιο τρεις φορές την εβδομάδα (πρέπει να εκτεθούν τα χέρια και το πρόσωπο) είναι αρκετή. Και ότι η έκθεσή μας πρέπει να γίνεται πριν τις 10:00 π.μ. ή μετά τις 4:00 π.μ., Όμως, αυτά είναι σχετικά και η έκθεσή μας εξαρτάται από το χρώμα τού δέρματός μας (οι άνθρωποι με σκούρο δέρμα πρέπει να κάθονται περισσότερο χρόνο στον ήλιο από τούς ανοιχτόχρωμους) και από το γεωγραφικό πλάτος που βρισκόμαστε.
Πάντως υπάρχει και η άποψη, ότι πρέπει να εκτιθέμεθα στον ήλιο, την ώρα ακριβώς, που μας λένε να αποφεύγουμε. Για να καταλάβουμε καλύτερα αυτή την άποψη, πρέπει να κάνουμε μια μικρή ανάλυση στις ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες.

Υπάρχουν τρία είδη ακτινοβολίας:

Η UV-A, η UV-B και η UV-C. Η UV-C φιλτράρεται από το όζον. Η UV-A είναι υπεύθυνη για το μαύρισμα τού χρώματος τού δέρματός μας. Η UV-A είναι λιγότερο ενεργητική από την UV-B, έτσι η έκθεσή μας στην UV-A δεν προκαλεί έγκαυμα.
Όμως, πρέπει να προσέχουμε, γιατί η UV-A θεωρείται, ότι συμβάλλει στην πρόκληση καρκίνων τού δέρματος, που δεν είναι μελανώματα.

Η υπεριώδης ακτινοβολία, που κάνει το σώμα μας να παράγει βιταμίνη D, είναι η UV-B. Η ακτινοβολία αυτή μπορεί να προκαλέσει ηλιακό έγκαυμα. Ωστόσο, η UV-B είναι ευεργετική, γιατί συμβάλλει στην παραγωγή βιταμίνης D, που είδαμε πόσο πολύτιμη είναι για την υγεία μας. Αν και η UV-B προκαλεί έγκαυμα, παρακινεί επίσης ειδικά κύτταρα τού δέρματος, που ονομάζονται μελανοκύτταρα, να παράγουν μελανίνη, η οποία είναι προστατευτική. Επιπλέον η UV-B διεγείρει την παραγωγή τής ορμόνης MSH (Melanocyte Stimulating Hormone), μιας σημαντικής ορμόνης για την απώλεια βάρους και την παραγωγή ενέργειας.

Ο λόγος, που είναι δύσκολο να πάρουμε αρκετή βιταμίνη D από τον ήλιο, είναι επειδή, ενώ η UV-A είναι παρούσα καθ΄ όλη τη διάρκεια τής ημέρας, το ποσοστό τής παρουσίας τής UV-B έχει να κάνει με τη γωνία των ακτινών του ήλιου. Η UV-B είναι παρούσα μόνο τις μεσημεριανές ώρες στα υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη και μόνο με σημαντική ένταση σε εύκρατα και τροπικά γεωγραφικά πλάτη. Μόνο το 5% τής UV- B περνά μέσα από το γυαλί και δεν διαπερνά τα σύννεφα, τον καπνό και την ομίχλη.

Αντίθετα 78% τής UV-A διαπερνά το γυαλί. Έκθεση στον ήλιο σε υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη πριν τις 10:00 π.μ. και μετά τις 2:00 μ.μ. θα δημιουργήσει έγκαυμα από την UV-A προτού το σώμα μας παράγει αρκετή βιταμίνη D από την
UV-B. Αυτό σημαίνει, ότι η έκθεση στον ήλιο πρέπει να γίνεται τις ώρες που μας λένε να αποφεύγουμε!

Μόνο η έκθεσή μας στον ήλιο για 20 με 120 λεπτά ανάλογα με τον τύπο και το χρώμα τού δέρματος κατά τούς καλοκαιρινούς μήνες (ή τούς χειμερινούς μήνες στα νότια γεωγραφικά πλάτη) θα σχηματίσει αρκετή βιταμίνη D πριν να
προλάβει να προκληθεί έγκαυμα.

Θα πρέπει λοιπόν να συνυπολογίσουμε τα υπέρ και τα κατά τής έκθεσης στον ήλιο. Η έκθεση στον ήλιο μας προστατεύει από πολλές μορφές καρκίνου, που δύσκολα θεραπεύονται, καθώς και από άλλες εκφυλιστικές παθήσεις, ενώ υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να προκαλέσει επιθηλιακό καρκίνωμα, μια μορφή καρκίνου τού δέρματος, που η θεραπεία της είναι υπόθεση ρουτίνας. Η με μέτρο πάντως έκθεση στον ήλιο είναι ασφαλής και ωφελεί πολύ την υγεία μας. Η επιλογή και η απόφαση είναι δική σας.

Source: www.freeinquiry.gr    Article: ΉΛΙΟΣ: ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΜΑΣ
Featured photo is not the original. Editing Sanchezguru

Γιατι με προτιμούν τα κουνούπια;

in Evexia by

Όσοι αναρωτιούνται γιατί αποτελούν μόνιμο… στόχο των κουνουπιών, ίσως βρουν την απάντηση στα αποτελέσματα νέας μελέτης που πραγματοποιήθηκε στη Βρετανία.
Σύμφωνα με αυτήν, τα κουνούπια δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση σε συγκεκριμένες οσμές που αναδύονται από το ανθρώπινο σώμα και οι οποίες συνήθως παράγονται κατά την εκπνοή, αλλά μπορεί να οφείλονται και στον ιδρώτα. Όπως έδειξαν πολλές μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί για το θέμα, τα κουνούπια έχουν πολύ δυνατή όσφρηση, η οποία εντοπίζει το διοξείδιο του άνθρακα που ελευθερώνεται όταν ο άνθρωπος αναπνέει. Έτσι, τα κουνούπια εντοπίζουν εκείνους που παράγουν τη μεγαλύτερη ποσότητα και οι οποίοι συνήθως είναι άτομα, ο οργανισμός των οποίων καταναλώνει ενέργεια ακόμη και όταν δεν κινούνται.
Επίσης, τα κουνούπια έλκονται περισσότερο από τις γυναίκες, αφενός λόγω των ορμονών τους, αφετέρου επειδή το δέρμα τους είναι πιο εκτεθειμένο λόγω το ντυσίματός τους. Ακόμη, προσελκύονται από τα έντονα χρώματα των ρούχων, από τον ιδρώτα και από το γαλακτικό οξύ, το οποίο ελευθερώνεται από τους πόρους του δέρματος κυρίως μετά την άσκηση.

Σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες, τα κουνούπια δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στις εγκύους επειδή ιδρώνουν περισσότερο, παράγουν μεγαλύτερη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα και έχουν υψηλότερη θερμοκρασία σώματος, με αποτέλεσμα να δέχονται σχεδόν τα διπλάσια τσιμπήματα σε σχέση με τις υπόλοιπες γυναίκες.

Όμως, δεν είναι μόνο οι φυσικές οσμές που προσελκύουν τα κουνούπια. Μελέτη που διεξήχθη πριν από μερικά χρόνια στην Ολλανδία, έδειξε ότι παίζει μεγάλο ρόλο ο αριθμός και το είδος των βακτηρίων που κατοικούν σε κάθε οργανισμό.

Κάποια κουνούπια (κυρίως αυτά που μεταδίδουν την ελονοσία) έλκονται από τις δυσάρεστες οσμές, όπως εκείνη των ποδιών όταν μυρίζουν, ενώ μελέτη του 2011 για τα αφρικανικά κουνούπια έδειξε ότι αυτά προτιμούν τα άτομα που έχουν περισσότερα βακτήρια στο δέρμα τους.

Επίσης, παλαιότερη ιαπωνική μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα κουνούπια προτιμούν εκείνους που καταναλώνουν αλκοόλ, ακόμη και αν αυτό δεν προέρχεται από βαριά ποτά, αλλά από μόνο μία μπύρα. Ωστόσο, υπάρχουν και ουσίες στις οσμές του ανθρώπινου σώματος, όπως οι κετόνες, οι οποίες απωθούν τα κουνούπια. Οι επιστήμονες δεν έχουν κατανοήσει πλήρως τον λόγο για τον οποίο οι κετόνες παράγονται από το σώμα, ούτε γιατί ο οργανισμός κάποιων ανθρώπων παράγει μεγαλύτερη ποσότητα από ό,τι ο οργανισμός κάποιων άλλων. Ωστόσο είναι βέβαιοι ότι ανήκουν στις ουσίες που για τα κουνούπια είναι απωθητικές.

Τέλος, υπάρχει απάντηση ακόμη και για εκείνους που νομίζουν ότι είναι… γλυκοαίματοι. Μελέτη που διεξήχθη στην Ιαπωνία το 2004 και δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Ιατρικής Εντομολογίας, έδειξε ότι τα κουνούπια προτιμούν όσους έχουν ομάδα αίματος Ο πολύ περισσότερο από ό,τι εκείνους που έχουν ομάδα αίματος Α (ενώ η Β βρίσκεται κάπου στη μέση).

Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό εξακολουθεί να αποτελεί μυστήριο.
These photos are not the original. Editing Sanchezguru.

Παιδί και αλλεργίες

in Evexia by
Η κα Παρασκευή Κόκκα, ειδικευόμενη παιδίατρος-υποψήφια διδάκτωρ του ΑΠΘ, ανέλαβε να απαντήσει στις πιο συχνές ερωτήσεις σας για τις παιδικές αλλεργίες που μπορεί να ταλαιπωρήσουν το παιδί σας.

 

Τι είναι η αλλεργία; Είναι κληρονομική;

 

Η αλλεργία είναι η αντίδραση του αμυντικού οργανισμού του ανθρώπου, λόγω υπερευαισθησίας σε κάποια αλλεργιογόνο ουσία, η οποία δεν προκαλεί συμπτώματα σε φυσιολογικά άτομα. Τα παιδιά που εμφανίζουν αλλεργίες είναι γενετικά προδιατεθειμένα να ευαισθητοποιούνται σε κάποια αλλεργιογόνα. Το αν ο ένας ή και οι δύο γονείς είναι αλλεργικοί αυξάνει τις πιθανότητες να είναι και το παιδί αλλεργικό (30% όταν ο ένας γονιός είναι αλλεργικός και 60 % όταν είναι και οι δύο).
Υπάρχουν, όμως, και οι εξωγενείς (περιβαλλοντικοί) παράγοντες που επηρεάζουν την εκδήλωση και την πορεία μιας αλλεργίας. Σε αυτούς τους παράγοντες κατατάσσονται οι διάφορες λοιμώξεις, η ατμοσφαιρική ρύπανση, οι κλιματικές συνθήκες, η διατροφή, η ψυχολογία και το παθητικό κάπνισμα.

 

Πώς εκδηλώνεται;

 

Η αλλεργία εκδηλώνεται με  διάφορα συμπτώματα, τοπικά, όπως το φτέρνισμα, η καταρροή, ο κνησμός, το οίδημα, η ερυθρότητα και η δακρύρροια. Μπορεί, όμως, και να εκδηλωθεί με σημεία γενικευμένα σε όλο το σώμα, πρήξιμο των χειλιών ή της γλώσσας και δυσκολία στην αναπνοή – κατάσταση σοβαρή και επείγουσα, η οποία ονομάζεται αναφυλαξία .Τα κυριότερα και συχνότερα αλλεργικά νοσήματα είναι η αλλεργική ρινίτιδα και ρινοεπιπεφιπεφυκίτιδα, το άσθμα, η ατοπική δερματίτιδα (έκζεμα), η κνίδωση και οι τροφικές αλλεργίες. Η εκδήλωση και η πορεία αυτών των νοσημάτων έχει σχέση με την ηλικία του παιδιού.
Τα δερματικά αλλεργικά νοσήματα, όπως το έκζεμα, και οι τροφικές αλλεργίες συνήθως αρχίζουν να εκδηλώνονται νωρίς και ατονούν μετά τον δεύτερο χρόνο ζωής του παιδιού, σε αντίθεση με τις αναπνευστικές αλλεργίες που αρχίζουν να εμφανίζονται μετά τον δεύτερο χρόνο περίπου και, εν συνέχεια, εντείνονται και παραμένουν και στην ενήλικη ζωή.

 

Τι είναι η αλλεργική ρινίτιδα;

 

Η αλλεργική ρινίτιδα οφείλεται κατά κύριο λόγο στη γύρη των λουλουδιών, την άνοιξη, και είναι από τις πιο συχνές αλλεργικές εκδηλώσεις στα παιδιά. Τα παιδιά  μπορεί να παρουσιάζουν όλα ή κάποια από τα παρακάτω συμπτώματα: συνάχι, «μπουκωμένη» μύτη, πονοκέφαλο, φτέρνισμα, ξηρό βήχα, ενώ παράλληλα μπορεί να εμφανιστεί και αλλεργική επιπεφυκίτιδα. Η αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να αποτελεί «προθάλαμο» για την εκδήλωση του αλλεργικού άσθματος.

 

Από τι προκαλείται η αλλεργική ρινίτιδα;

 

Το εύρος των αντιγόνων που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργία είναι πολύ μεγάλο και κάθε παιδί διαφέρει ως προς την ευαισθησία του σε αυτά.
Τα αλλεργιογόνα κατανέμονται στις παρακάτω κατηγορίες:

 

1) Αλλεργιογόνα της ατμόσφαιρας, όπως τα ακάρεα της σκόνης, οι τρίχες, τα φτερά και το χνούδι των οικιακών ζώων, η γύρη φυτών, οι καιρικές συνθήκες, η απότομη αλλαγή της θερμοκρασίας, ο κρύος αέρας, η υγρασία, χημικές ουσίες και σπρέι, κολόνιες και άλλα πολλά. Πύλη εισόδου είναι το αναπνευστικό σύστημα του παιδιού.

 

2) Τροφικά αλλεργιογόνα, όπως τα θαλασσινά και το αβγό, οι ξηροί καρποί, τα φρούτα, τα συντηρητικά τροφών και οι χρωστικές τροφίμων. Στη βρεφική ηλικία υπάρχει περίπτωση να εκδηλωθεί αλλεργία κατά την εισαγωγή νέων τροφών στο διαιτολόγιο του βρέφους, με πιο συχνές την αλλεργία στο αγελαδινό γάλα και στα δημητριακά. Αντίθετα με την κοινή πεποίθηση για τα τρόφιμα που είναι γεμάτα πρόσθετες ουσίες και τεχνητές αρωματικές ύλες, τα φυσικά τρόφιμα είναι αυτά που προκαλούν τις περισσότερες τροφικές αλλεργίες.  Επίσης, σε αυτή την κατηγορία μπορούμε να αναφέρουμε και τις φαρμακευτικές ουσίες, κυρίως τα αντιβιοτικά.

 

3) Δερματικά αλλεργιογόνα. Κάθε ουσία που έρχεται σε επαφή με το δέρμα μπορεί να είναι πιθανό αλλεργιογόνο. Οι συχνότερες αλλεργίες προκαλούνται από τα απορρυπαντικά, τα καλλυντικά, το καουτσούκ και από φαρμακευτικές αλοιφές.

 

4) Ενέσιμα αλλεργιογόνα. Αναφέρουμε ενδεικτικά το τσίμπημα των εντόμων και των μικρών ζώων. Επιπλέον, αλλεργική αντίδραση προκαλούν και μερικά ενέσιμα φάρμακα.

 

Τι μπορώ να κάνω αν το παιδί μου έχει συμπτώματα αλλεργίας;

 

Η διάγνωση της αλλεργίας αρχικά στηρίζεται στην παρατηρητικότητά σας. Θα πρέπει να είστε υποψιασμένοι σε περίπτωση που αντιληφθείτε συμπτώματα αλλεργίας στο παιδί σας και να απευθυνθείτε στον παιδίατρο. Αν έχετε υποψίες ότι το παιδί σας είναι αλλεργικό σε κάποια ουσία, ας προσπαθήσετε να την απομακρύνετε για λίγες ημέρες από κοντά του. Αν αυτή η προσπάθεια φέρει αποτέλεσμα, πιθανόν να είναι ένδειξη ότι το παιδί είναι όντως αλλεργικό και πρέπει να απευθυνθείτε στον παιδίατρο. Αυτός μπορεί να σας συμβουλεύσει, να δώσει αγωγή ή να ζητήσει εργαστηριακό έλεγχο. Από τα πιο συνηθισμένα τεστ είναι η μέτρηση των Rast lgE αντισωμάτων (ανοσφαιρίνες Ε) του αίματος.
Η μέτρηση γίνεται από δείγμα αίματος που λαμβάνεται με τον κλασικό τρόπο.  Επίσης, ο παιδίατρος μπορεί να σας παραπέμψει σε αλλεργιολόγο για την υποβολή του παιδιού σας σε ειδικά ιατρικά τεστ, ώστε να ανιχνευθεί και να διαπιστωθεί η αιτία της αλλεργίας, αν αυτό είναι δυνατό. Ο ουσιαστικότερος τρόπος αντιμετώπισης αρκετών αλλεργιών είναι ο εντοπισμός των αλλεργιογόνων και η αποφυγή τους. Θα πρέπει να είστε ενήμεροι και να ακολουθείτε ορισμένες οδηγίες όσον αφορά την πρόληψη και την αντιμετώπιση των αλλεργιών. Πρέπει να ελεγχθεί το οικιακό περιβάλλον του παιδιού, για να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανότητες εκδήλωσης των διάφορων αλλεργικών συμπτωμάτων.
Μερικά μέτρα είναι ο τακτικός καθαρισμός και ο αερισμός του σπιτιού, ο συχνός καθαρισμός των φίλτρων του κλιματιστικού, το πλύσιμο των ρούχων με υποαλλεργικά απορρυπαντικά, η αποφυγή των τριχωτών (λούτρινων) παιχνιδιών.

 

Υπάρχει θεραπεία;

 

Υπάρχουν ειδικές θεραπείες, όπως η μέθοδος της ειδικής απευαισθητοποίησης. Ο  αλλεργιολόγος εγχέει στον οργανισμό μικρές ποσότητες συγκεκριμένων αλλεργιογόνων σε σταδιακά αυξανόμενες δόσεις, με σκοπό να τον κάνει να τα «μάθει» και να μην αναπτύσσει αλλεργική αντίδραση στο μέλλον. Αυτή η θεραπεία περιορίζεται σε συγκεκριμένα αλλεργιογόνα και αφορά άτομα με ειδικού τύπου αλλεργική αντίδραση. Εάν παρατηρήσετε κάποιο από τα συμπτώματα της αλλεργίας, θα πρέπει οπωσδήποτε να αναζητήσετε ιατρική βοήθεια. Αν η αντίδραση είναι εντοπισμένη τοπικά και είναι γνωστό ότι το παιδί εκδηλώνει αλλεργίες, μπορεί να αντιμετωπιστεί σύμφωνα με τις οδηγίες και την αγωγή που έχει δοθεί από τον παιδίατρο.
Κάθε εντοπισμένη αλλεργική αντίδραση θεωρητικά είναι δυνατόν να επεκταθεί σε όλο το σώμα (αναφυλαξία). Οι εκδηλώσεις της αναφυλαξίας μπορεί να είναι γενικευμένα εξανθήματα, φαγούρα σε όλο το σώμα, οίδημα κυρίως στο πρόσωπο, βράχνιασμα, δύσπνοια, ανησυχία. Είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει σε αναφυλακτική καταπληξία (σοκ), μιαν άκρως επικίνδυνη κατάσταση για τη ζωή.

Σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει οπωσδήποτε να αναζητηθεί άμεσα ιατρική βοήθεια.

 

Πρακτικές οδηγίες

 

1. Όταν υπάρχει εντοπισμένο, περιορισμένο εξάνθημα από κάποια αλλεργία ή από κάποιο τσίμπημα, μπορεί να εφαρμοστεί μια αντιισταμινική αλοιφή.
Ειδικά για τσιμπήματα, υπάρχουν σκευάσματα που περιέχουν αμμωνία.
2.  Για την αλλεργική ρινίτιδα μπορείτε να προμηθευτείτε αποσυμφορητικά/αντιαλλεργικά σπρέι.
3.  Για κάθε αλλεργικό παιδί, καλό είναι να έχετε μαζί σας έτοιμες προγεμισμένες σύριγγες αδρεναλίνης (διατίθενται στα φαρμακεία). Αυτές οι ενέσεις είναι εύκολες στη χρήση, αλλά πρέπει να γίνονται αποκλειστικά και μόνο σε περίπτωση αναφυλαξίας και όταν δεν είναι άμεσα προσιτή η ιατρική βοήθεια.
4.  Σε περίπτωση κρίσης άσθματος, θα πρέπει οπωσδήποτε να αναζητήσετε ιατρική βοήθεια, αν σας συμβαίνει για πρώτη φορά ή αν τα συμπτώματα είναι εντονότερα απ’ ό,τι συνήθως. Αλλιώς πρέπει να ακολουθήσετε τη θεραπεία που σας έχει συστήσει ο γιατρός σας (εισπνεόμενα φάρμακα κ.λπ.).
5.  Σε περίπτωση δακρύρροιας ή/και ερυθρότητας των ματιών, αποφύγετε τα κολλύρια αν δεν είστε σίγουροι ότι πρόκειται για αλλεργική επιπεφυκίτιδα.
Μέχρι να απευθυνθείτε σε κάποιον γιατρό, χρησιμοποιήστε απλά ενυδατικά κολλύρια «ξεπλύματος» του επιπεφυκότα και κλείστε τα μάτια σας.
Σε περίπτωση που δεν υποχωρούν τα συμπτώματα με τα συνήθη μέτρα, θα πρέπει οπωσδήποτε να απευθύνεται κανείς στον γιατρό για εξειδικευμένη και άμεση θεραπεία. Ας  μην ξεχνάμε ότι η αλλεργική αντίδραση είναι σαν τη φωτιά. Μπορεί να αναζωπυρωθεί γρήγορα και να βλάψει ανεπανόρθωτα την υγεία σας.
Featured photo is not the original. Editing Sanchezguru.

Χειμερινή κολύμβηση

in Evexia by

Η κολύμβηση αποτελεί µία από τις… καλύτερες και αποτελεσµατικότερες μορφές άσκησης για το ανθρώπινο σώµα. Είναι ένα άθλημα ζωής που ωφελεί το σώμα και τον εαυτό μας, γενικότερα.

Αλλά τι είναι αυτό που κάνει ωφέλιμο το κολύμπι;
H κολύμβηση είναι μια δραστηριότητα, που μπορεί να γίνεται σε όλη την διάρκεια της ζωής μας και τα οφέλη που προσφέρει στην υγεία, αξίζουν τον κόπο ώστε να μπούμε στο νερό.

Δουλεύουν όλοι οι μύες του σώματος. Το κολύμπι –χειμώνα καλοκαίρι– κρατά το σώµα σε φόρµα, βελτιώνει το µυϊκό σύστηµα, τη στάση του σώµατος, την αντοχή, την ευλυγισία αλλά και την καρδιοαγγειακή λειτουργία. Η θερµοκρασία του σώµατος παραµένει σε φυσιολογικά επίπεδα, καθώς η κολύµβηση βελτιώνει την κατανοµή του οξυγόνου στο σώµα χωρίς να το ταλαιπωρεί. Βέβαια σε αντίθεση με ό,τι παλαιότερα λεγόταν, δεν βοηθά την οστική πυκνότητα (οι ασκήσεις με βάρη ωφελούν περισσότερο την οστεοπόρωση), αλλά βοηθά σε όλες τις άλλες παθήσεις.
Το καλύτερο δε χαρακτηριστικό της συγκεκριµένης µορφής άσκησης είναι ότι δεν καταπονεί τις αρθρώσεις ούτε και τα πόδια. Άτοµα που υποφέρουν από πόνους στις αρθρώσεις και ως εκ τούτου αδυνατούν να τρέξουν λόγω πόνων µπορούν πολύ εύκολα να κολυµπήσουν άφοβα, ανώδυνα και ιδιαίτερα αποτελεσµατικά, καθώς δεν επιβαρύνονται καθόλου οι αρθρώσεις σε κανένα σηµείο του σώµατος.

Αρκετοί γυµναστές µάλιστα υποστηρίζουν ότι η κολύµβηση µπορεί να χρησιµεύει ως ζέσταµα πριν από κάποιο άθληµα αλλά και χαλάρωση µετά από κάποιο άθληµα. Μετά από κάποια άσκηση στο έδαφος, λίγα µέτρα κολύµβησης µπορούν να εξασφαλίσουν την επαναφορά των χτύπων της καρδιάς σε φυσιολογικά επίπεδα, την ρύθµιση του κυκλοφορικού αλλά και την επούλωση τυχόν µικροτραυµατισµών που δεν έχουν διαπιστωθεί καθώς το σώµα παραµένει ακόµη ζεστό.
Σηµαντική βελτίωση παρατηρείται επίσης και ύστερα από µακροχρόνια κολύµβηση στην κατάσταση των πνευµόνων, καθώς κατά την διάρκειά της ο κολυµβητής χρειάζεται περισσότερο οξυγόνο, το οποίο παράγει ο οργανισµός του.

Παράλληλα, ρυθµίζει την θερµοκρασία του σώµατος τόσο το καλοκαίρι όσο και το χειµώνα µε αποτέλεσµα να αποφεύγει ο κολυµβητής να βρίσκεται σε τεχνητό κλιµατιζόµενο περιβάλλον. Άτοµα µάλιστα που επιθυµούν να βελτιώσουν τις αντοχές τους και τη διάρκεια της άσκησης που ακολουθούν προχωρούν σε συστηµατική κολύµβηση. Αθλητές µάλιστα που επιθυµούν να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση ακολουθούν προγράµµατα κολύµβησης (χειµώνα – καλοκαίρι).

Δεν θα πρέπει επίσης να ξεχνάµε ότι η κολύµβηση καίει θερµίδες σε ιδιαίτερα αποτελεσµατικό βαθµό. Κρίνεται ιδιαίτερα αποτελεσµατική για ανθρώπους που βρίσκονται σε πρόγραµµα αδυνατίσµατος. Παράλληλα χαλαρώνει ιδιαίτερα το µυαλό βελτιώνοντας τη διαδικασία της σκέψης.
Η χειµερινή κολύµβηση αποτελεί ιδανική άσκηση για τα ηλικιωµένα άτοµα.

Η εναλλαγή ζεστού και κρύου κάνει πολύ καλό στον οργανισμό, εφόσον βέβαια έχουμε την συγκατάθεση γιατρού. Είναι δεδομένο ότι η χειμερινή κολύμβηση ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Η χειμερινή κολύμβηση είναι (ίσως) η υγιεινότερη μορφή άθλησης, ιδανική για το κλίμα της χώρας μας.

Τα υπέρ και τα κατά της χειμερινής κολύμβησης:
Θα μπορούσε κάποιος, έχοντας σύμμαχο την επιστήμη, να επιχειρηματολογήσει για τα οφέλη της χειμερινής κολύμβησης.

Ο χρόνος παραμονής ενός υγιούς ανθρώπου στο παγωμένο νερό κανονικά κυμαίνεται στη μισή ώρα. Όταν το σώμα κρυώνει, χρησιμοποιεί ενδορφίνες για να αντιμετωπίσει τον πόνο στο δέρμα, οι δύο βασικές χρήσεις των οποίων είναι η μείωση του πόνου και η βελτίωση της ψυχικής διάθεσης. Έτσι όταν ένας χειμερινός κολυμβητής έρχεται σε επαφή με το παγωμένο νερό, στο σώμα του απελευθερώνονται ενδορφίνες, που είναι η μορφίνη του ανθρώπινου οργανισμού. Πρόκειται για πρωτεΐνες που παράγονται στην υπόφυση και τον υποθάλαμο του εγκεφάλου, απελευθερώνονται μέσω του νωτιαίου μυελού και διοχετεύονται στην κυκλοφορία του αίματος. Αποτελούν ισχυρότατο παυσίπονο -εκατό φορές πιο ισχυρό από τη μορφίνη. Οι ενδορφίνες έχουν και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες. Έτσι, η χειμερινή κολύμβηση βελτιώνει τη διάθεση και μπορεί να καταστείλει την κατάθλιψη. Ταυτόχρονα απελευθερώνονται οι νευροδιαβιβαστές ντοπαμίνη και σεροτονίνη που ευθύνονται για τη διατήρηση της ευτυχίας και τη μείωση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης.
Κολυμπώντας σε κρύα νερά, η θερμοκρασία του αέρα είναι ψυχρότερη από την θερμοκρασία του σώματος κι έτσι ο οργανισμός πρέπει να «κάνει υπερωρίες» για να έρθει σε ισορροπία με το περιβάλλον. Για να επιτευχθεί αυτό, χρειάζεται πολλή ενέργεια και πολλά καύσιμα. Έτσι, αν βρεθεί σε μια κρύα περιοχή, το σώμα θα αναγκαστεί να κάψει πολύ περισσότερες θερμίδες και ενέργεια για να αντεπεξέλθει, με αποτέλεσμα να χάνουμε γρηγορότερα βάρος.
Επίσης, οι ανατριχίλες που νιώθουμε σε μια παγωμένη πισίνα ή στην κρύα θάλασσα επηρεάζουν τον μεταβολισμό μας, κάνοντάς τον πιο γρήγορο. Όσο πιο γρήγορος είναι ο μεταβολισμός, τόσο πιο γρήγορα μεταβολίζεται η τροφή και καίγονται οι θερμίδες, με αποτέλεσμα να μην δημιουργούνται αποθήκες λίπους στο σώμα.

Ο ανθρώπινος οργανισμός λειτουργεί στους 37 βαθμούς, αυτό είναι το φυσιολογικό. Το δέρμα της μασχάλης δείχνει 36,6, λόγω της απώλειας θερμότητας στην επιφάνεια του σώματος. Στο νερό η θερμότητα χάνεται δύο φορές γρηγορότερα. Το νερό της θάλασσας όμως, λόγω της πλήρους επαφής με το δέρμα, παίρνει τη ζεστασιά του σώματος ευκολότερα. Ίσως για αυτό ένας κολυμβητής με περισσότερα κιλά μπορεί να μείνει περισσότερες ώρες στο κρύο νερό. Το λίπος γύρω από το σώμα του λειτουργεί ως μόνωση στο κρύο. Τα λιποκύτταρα λοιπόν κάτω από το δέρμα είναι το καλύτερο μονωτικό.
Όπως είπαμε η συνήθεια που έχουν οι χειμερινοί κολυμβητές να κολυμπούν όλο τον χρόνο είναι που τους χαρίζει την επίκτητη αντοχή να βρίσκονται για πολλές ώρες στη θάλασσα με θερμοκρασία γύρω στους 15 βαθμούς. Στην ίδια θάλασσα ένας ανεκπαίδευτος κολυμβητής υφίσταται το σοκ του ψύχους και χάνεται σε διάστημα 1-2 ωρών, όσο νέος και αν είναι.
Πρέπει να σημειωθεί ότι άτομα που υποφέρουν από ρευματικές παθήσεις, ινομυαλγία, και άλλες μυοσκλετικές νόσους αναφέρουν ότι η χειμερινή κολύμβηση ανακουφίζει από το συνεχές αίσθημα του πόνου. Ακόμα και ασθενείς με άσθμα, ομολογούν ότι βλέπουν βελτίωση, μετά από συστηματική κολύμβηση τους χειμερινόυς μήνες.

Η χαμηλή θερμοκρασία του νερού συνεισφέρει στη σύσφιξη του δέρματος, ενώ σε συνδυασμό με την καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου επαφή με τον ήλιο συντελεί στη δημιουργία σώματος γεμάτο σφρίγος και ενέργεια.

Η χειμερινή κολύμβηση βελτιώνει ακόμα και τη λίμπιντο των δύο φύλων αλλά και τη γονιμότητα. Αυτό επιτυγχάνεται από την αύξηση της έκκρισης τεστοστερόνης, αλλά και οιστρογόνων στους άνδρες και στις γυναικές αντίστοιχα.

Τέλος, οι χαλαρωτικές ιδιότητες του υγρού στοιχείου, καθώς και οι κοινωνικές επαφές που συνεπάγεται η χειμερινή κολύμβηση, βοηθούν στην καταπολέμηση του καθημερινού στρες και άγχους.

Τα κατά τώρα της χειμερινής κολύμβησης:
Το νερό της θάλασσας το χειμώνα κυμαίνεται γύρω στους 15 βαθμούς. Επομένως, η θερμοκρασία της θάλασσας το χειμώνα καθιστά δύσκολη την προσαρμογή σ’ ένα μέσο (αγύμναστο) ανθρώπινο σώμα. Η ξαφνική εμβύθιση στο κρύο νερό έχει καρδιαγγειακές επιδράσεις (άμεση σύσπαση των αγγείων της επιφάνειας του σώματος, αύξηση καρδιακού ρυθμού και μεγάλη αύξηση αρτηριακής πίεσης), που μπορεί να οδηγήσουν σε έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο ή και θάνατο από πνιγμό λόγω εισρόφησης νερού. Ένας ανεκπαίδευτος κολυμβητής υφίσταται το σοκ του ψύχους και χάνεται σε διάστημα 1-2 ωρών, όσο νέος και αν είναι.


Ο χρόνος παραμονής ενός υγιούς ανθρώπου κανονικά κυμαίνεται στη μισή ώρα. Δεν είναι καλό να μένει κάποιος παραπάνω, διότι το κρύο δημιουργεί στρες στον οργανισμό. Το ίδιο και η άσκηση. Ο συνδυασμός τους που φτάνει στην υπερβολή, στρεσάρει επικίνδυνα τον οργανισμό μας.Δεν πρέπει να μένουμε στο νερό μέχρι να λαχανιάσουμε. Επίσης, δεν πρέπει να μένει κανείς στάσιμος στο κρύο, ότι είναι πολύ σημαντικό να σκουπιστεί βγαίνοντας και να προφυλαχτεί από το κρύο, και ότι φυσικά ποτέ μα ποτέ δεν κολυμπάμε αφού έχουμε φάει, ειδικά τώρα τον χειμώνα.

Αν το νερό είναι υπερβολικά κρύο το κολύμπι απαγορεύεται καθώς υπάρχουν κίνδυνοι για υποθερμία. Οι άνθρωποι που παθαίνουν υποθερμία εμφανίζουν συμπτώματα όπως αδύναμο σφυγμό, δυσκολία στην αναπνοή, ζαλάδες ή μεγάλη αδυναμία και δυσκολία στη σκέψη και την ομιλία. Κολυμπήστε ελεύθερα στο κρύα νερά, παίρνοντας όμως πάντα τις κατάλληλες προφυλάξεις και χωρίς υπερβολές.

Η κατανάλωση αλκοόλ και καφεϊνης πριν την κολύμβηση δεν συστήνονται ακόμα και πριν από δυο μερες από την ημέρα της συμμετοχής, διότι αυτά τα δύο συστατικά επιφέρουν αφυδάτωση του οργανισμού.

Η καλή ενυδάτωση και η διατήρηση των ηλεκτρολυτών σε υψηλά επίπεδα πριν τη χειμερινή κολύμβηση επιβάλλονται.

Η εναλλαγή ζεστού και κρύου κάνει πολύ καλό στον οργανισμό, εφόσον βέβαια έχουμε την συγκατάθεση γιατρού. Είναι δεδομένο ότι η χειμερινή κολύμβηση ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Πριν από κάθε χειμερινή βουτιά μας είναι η ιατρική εξέταση, καθώς και περιοδική ιατρική παρακολούθηση στη συνέχεια, ειδικά για άτομα προχωρημένης ηλικίας και ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη, καρδιαγγειακές παθήσεις, πνευμονοπάθειες, αγγειοπάθειες, ορισμένες μυοσκελετικές παθήσεις, κάποιες μορφές νευροπάθειας και αλλεργίες. Κάποιος πρέπει να χτίσει αντοχή στο κρύο σταδιακά, πριν πάρει την απόφαση να κολυμπήσει στα κρύα νερά του Γενάρη. Παίρνοντας εναλλάξ χλυαρά-κρύα ντους, είναι ένα πρώτο βήμα.

Ξεκινήστε αργά, και µάλιστα ακόµη πιο αργά σε περίπτωση που πάει καιρός από την τελευταία φορά που κολυµπήσατε συστηµατικά. Συνοδός σας πρέπει να είναι πάντα η λογική και η σύνεση, καθώς δεν θα πρέπει να εξαντλήσετε τον οργανισµό σας. Την πρώτη στιγµή που θα αισθανθείτε ότι οι αντοχές σας έχουν αρχίσει να σας προδίδουν, απλώς σταµατήστε, βγείτε από το νερό και φροντίστε να βρεθείτε σε ένα ζεστό περιβάλλον.

Η κολύμβηση το χειμώνα δεν αποτελεί απειλή για κάποιον με κανονική πίεση ή με ελεγχόμενη υπέρταση. Αντίθετα, διατρέχουν κίνδυνο όσοι πάσχουν από στεφανιαία νόσο, καθώς η έντονη αύξηση των καρδιακών χτύπων θα καταπονήσει την ίδια την καρδιά τους. Επίσης, όσοι έχουν προβλήματα με τις αρτηρίες τους θα πρέπει να διαλέξουν κάποιο άλλο σπορ για το χειμώνα. Η επαφή με το κρύο νερό μπορεί να συντελέσει στην ελλιπή αιμάτωση του εγκεφάλου αν υπάρχει κάποιο αρτηριακό πρόβλημα.

Κάθε άνθρωπος που είναι καλά στην υγεία του, θα διατηρήσει την καλή του υγεία ακόμη περισσότερο και για πολύ περισσότερα χρόνια, αν επιδοθεί στην (αβλαβή για κάθε υγιή άνθρωπο) χειμερινή κολύμβηση (σε ήπιες ή μεσογειακές θάλασσες, όπως η δική μας)

νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ

in Evexia by

Στη ζωή συχνά βλέπουμε τη σωματική μας υγεία μεμονωμένα, ανεξάρτητα από τη ψυχική μας κατάσταση: «Είμαι μια χαρά ψυχικά. Το πρόβλημά μου είναι καθαρά σωματικό».

Όμως η σωματική και η ψυχική υγεία είναι στενά συνδεδεμένες. Καθαρά σωματικές ασθένειες επηρεάζουν την συναισθηματική μας κατάσταση.  Η γρίπη οδηγεί σε πεσμένη διάθεση και ευερεθιστικότητα. Βέβαια αυτές οι συναισθηματικές αλλαγές είναι παροδικές και περνάνε με το τέλος της ασθένειας. Όμως σε χρόνιες και σοβαρές παθήσεις όπως ο χρόνιος πόνος ή ο καρκίνος οι αλλαγές είναι σοβαρότερες και πιο επίμονες και περιλαμβάνουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, έντονο άγχος και κατάθλιψη. Η φροντίδα του σώματός μας και η διατήρησή του σε καλή φυσική κατάσταση συμβάλλει θετικά στη συναισθηματική μας ισορροπία και προστατεύει τη ψυχική μας υγεία.

Η υγιής και ισορροπημένη Διατροφή αυξάνει την πνευματική διαύγεια και ενισχύει την αίσθηση συναισθηματικής ευεξίας.

Η ‘Ασκηση βοηθάει στην εκτόνωση της έντασης και αυξάνει την έκκριση ορμονών που κάνουν το άτομο να νιώθει καλά, όπως η αδρεναλίνη που χαρίζει αίσθηση ζωτικότητας και ενέργειας και οι ενδορφίνες που χαλαρώνουν το άτομο και προσφέρουν ανακούφιση στον πόνο, σωματικό αλλά και ψυχικό. Αυτό είναι πολύτιμη βοήθεια και για την αντιμετώπιση του καθημερινού στρες αλλά και σε σοβαρότερες ψυχικές διαταραχές, όπως η κατάθλιψη, όπου η σταδιακή αύξηση κίνησης και άσκησης αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ψυχολογικής θεραπείας.

 

Στα άτομα της τρίτης ηλικίας η τακτική και ήπια άσκηση όπως περπάτημα και κολύμπι είναι καθοριστική στη πρόληψη σωματικών και συνεπακόλουθων ψυχικών προβλημάτων. Για παράδειγμα σ’ αυτήν την ηλικία είναι αυξημένος ο κίνδυνος πτώσεων. Οι πτώσεις μπορεί να έχουν ολέθριες συνέπειες για τη σωματική ακεραιότητα, κίνηση και ανεξαρτησία του ηλικιωμένου ατόμου και να οδηγήσουν σε μακροχρόνια ψυχικά προβλήματα όπως κατάθλιψη. Η άσκηση συμβάλλει σε ενίσχυση των μυών, ευελιξία και καλύτερη αίσθηση ισορροπίας, μειώνοντας τη πιθανότητα των πτώσεων και προστατεύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη ψυχική υγεία του ηλικιωμένου ατόμου.

Η Ξεκούραση και ο ύπνος είναι ο τρίτος ζωτικής σημασίας τρόπος φροντίδας σώματος και ψυχής. Η αύξηση της πίεσης και των υποχρεώσεων στη καθημερινή ζωή σε συνδυασμό με μειωμένες ώρες ύπνου μειώνουν την πνευματική διαύγεια και την ικανότητα κρίσης και αποδυναμώνουν ψυχικά το άτομο. Η ικανότητά του να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της ζωής σταδιακά μειώνεται μέχρι που σε κάποιο σημείο οι αντοχές του εξαντλούνται, το ποτήρι ξεχειλίζει και το άτομο κλονίζεται ψυχικά. Επαρκής ξεκούραση καθημερινά μας κάνει πιο αποτελεσματικούς στις υποχρεώσεις μας και αυξάνει την ψυχική μας ικανότητα να ανταπεξέλθουμε στο καθημερινό στρες και σε απρόβλεπτες καταστάσεις της ζωής.

Αρχίζοντας την Άσκηση του Ζεν

in Evexia by

Ο σκύλος μου δεν προβληματίζεται για το νόημα της ζωής. Μπορεί να στεναχωρηθεί αν δεν φάει το πρωινό του, αλλά δεν πρόκειται να κάθεται ανησυχώντας για το αν θα πετύχει την απελευθέρωση ή τη φώτιση. Μόλις του δοθεί λίγο φαγητό και λίγη στοργή, η ζωή του γίνεται μια χαρά. Όμως, εμείς οι άνθρωποι δεν είμαστε σαν τους σκύλους. Έχουμε έναν εγωκεντρικό νου ο οποίος μας δημιουργεί πολλά προβλήματα. Αν δεν καταφέρουμε να κατανοήσουμε το λάθος στον τρόπο που σκεφτόμαστε, η αυτό-συνείδηση μας, η οποία αποτελεί τη μέγιστη ευλογία μας, γίνεται η καταστροφή μας.

Όλοι μας βρίσκουμε σε κάποιο βαθμό τη ζωή δύσκολη, πολύπλοκη, και πιεστική. Ακόμη κι όταν όλα πηγαίνουν καλά, όπως μπορεί να συμβαίνει για κάποιο διάστημα, ανησυχούμε ότι αυτό δεν πρόκειται να συνεχιστεί για πολύ. Ανάλογα με την προσωπική μας ιστορία, αρχίζουμε την ενηλικίωση μας με αρκετά ανάμεικτα συναισθήματα γι’ αυτή τη ζωή.  Κανείς δεν πιστεύει ότι η ζωή του είναι τέλεια. Ωστόσο, υπάρχει κάτι μέσα μας που γνωρίζει ότι είμαστε απεριόριστοι, απέραντοι. Βρισκόμαστε πιασμένοι μέσα στην αντίφαση του να βρίσκουμε τη ζωή ένα μπερδεμένο πρόβλημα που μας δημιουργεί αρκετή στεναχώρια, και την ίδια στιγμή να έχουμε μια αμυδρή επίγνωση του πόσο απεριόριστη και απέραντη είναι η ουσία της ζωής. Έτσι, αρχίζουμε να ψάχνουμε για μια απάντηση σ’ αυτό το γρίφο.

Ο πρώτος τρόπος αναζήτησης είναι εκείνος που αναζητάει μια λύση έξω από εμάς τους ίδιους. Αρχικά αυτό μπορεί να συμβεί σε ένα πολύ κοινό επίπεδο. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στον κόσμο που αισθάνονται ότι αν είχαν ένα μεγαλύτερο αυτοκίνητο, ένα καλύτερο σπίτι, καλύτερες διακοπές, ένα αφεντικό με μεγαλύτερη κατανόηση, ή έναν πιο ενδιαφέροντα σύντροφο, η ζωή τους θα πήγαινε μια χαρά. Όλοι μας περνάμε απ’ αυτή τη φάση. Σιγά-σιγά, όμως, αρχίζουμε να εξαντλούμε αυτά τα «αν». «Αν είχα αυτό, ή το άλλο, η ζωή μου θα πήγαινε μια χαρά». Ωστόσο, κανείς μας δεν εξαντλεί όλα αυτά τα «αν». Στην αρχή εξαντλούμε εκείνα που βρίσκονται στα πιο χονδροειδή επίπεδα. Στη συνέχεια στρέφουμε την αναζήτηση μας σε πιο λεπτά επίπεδα. Τελικά, ψάχνοντας για κάτι έξω από εμάς ελπίζοντας ότι θα μας χαρίσει την ολοκλήρωση, στρεφόμαστε σε κάποια πνευματική διδασκαλία. Δυστυχώς έχουμε την τάση να διατηρούμε σ’ αυτή τη νέα μας αναζήτηση την ίδια στάση, τον ίδιο προσανατολισμό. Οι περισσότεροι που έρχονται στο Κέντρο Ζεν δεν πιστεύουν ότι μια Πόρσε θα τους δώσει αυτό που ζητούν, πιστεύουν όμως ότι η φώτιση μπορεί να το κάνει. Τώρα έχουν μια καινούργια καραμέλα, ένα καινούργιο «αν». «Αν μπορούσα να καταλάβω τι είναι όλα αυτά σχετικά με την πραγμάτωση, θα γινόμουν ευτυχισμένος». «Αν τουλάχιστον μπορούσα να έχω μια μικρή εμπειρία φώτισης, θα γινόμουν ευτυχισμένος». Ξεκινάμε μια πρακτική σαν αυτή του Ζεν φέρνοντας μαζί μας όλες τις συνηθισμένες ιδέες για το ότι πρόκειται να φτάσουμε κάπου – να φωτιστούμε – και να πάρουμε όλες τις καραμέλες που μας ξεφύγανε στο παρελθόν.

Όλη μας η ζωή συνίσταται σ’ αυτό το μικρό υποκείμενο που ψάχνει έξω από τον εαυτό του για κάποιο αντικείμενο. Όμως, αν πάρετε κάτι που είναι περιορισμένο, όπως το σώμα και ο νους, και ψάξετε για κάτι έξω απ’ αυτό, αυτό το κάτι γίνεται ένα αντικείμενο και πρέπει να είναι επίσης περιορισμένο. Έτσι, έχετε κάτι περιορισμένο που ψάχνει για κάτι άλλο περιορισμένο, και καταλήγετε με περισσότερο από τον παραλογισμό που σας έκανε δυστυχισμένους.

Έχουμε όλοι μας ξοδέψει πολλά χρόνια κτίζοντας μια περιορισμένη οπτική της ζωής. Υπάρχω «εγώ» και υπάρχει αυτό το «πράγμα» εκεί έξω, που ή με κάνει να υποφέρω ή με ευχαριστεί. Έχουμε την τάση να ζούμε όλη μας τη ζωή προσπαθώντας να αποφύγουμε όλα αυτά που μας πονούν ή μας δυσαρεστούν, σημειώνοντας ποια αντικείμενα, άνθρωποι, ή καταστάσεις είναι πιθανό να μας δώσουν πόνο ή ευχαρίστηση, αποφεύγοντας τα πρώτα και επιδιώκοντας τα δεύτερα. Έτσι κάνουμε όλοι μας, χωρίς εξαίρεση. Παραμένουμε διαχωρισμένοι από τη ζωή μας, την παρατηρούμε, την αναλύουμε, την κρίνουμε, και ψάχνουμε για απάντηση στα ερωτήματα, «Τι θα βγάλω απ’ αυτό; Θα μου δώσει ευχαρίστηση και άνεση ή θα πρέπει να το αποφύγω;» Αυτό κάνουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ. Κάτω από τα ευχάριστα, φιλικά προσωπεία μας, υπάρχει μεγάλη ανησυχία. Αν έσκαβα κάτω από την επιφάνεια οποιουδήποτε θα έβρισκα φόβο, πόνο, και άγχος σε βαθμό πανικού. Έχουμε όλοι μας τρόπους να τα καλύπτουμε. Τρώμε υπερβολικά, πίνουμε υπερβολικά, δουλεύουμε υπερβολικά, βλέπουμε τόση πολλή τηλεόραση. Κάνουμε πάντα κάτι για να καλύψουμε τη βασική υπαρξιακή μας ανησυχία. Μερικοί άνθρωποι ζουν έτσι μέχρι τη μέρα που πεθαίνουν. Καθώς τα χρόνια περνούν, το πράγμα γίνεται όλο και χειρότερο. Μπορεί να μη φαινόμαστε τόσο χάλια όταν είμαστε 25 χρονών, φαινόμαστε όμως σίγουρα όταν φτάνουμε τα 50. Όλοι μας επίσης ξέρουμε ανθρώπους που είναι σαν να έχουν ήδη πεθάνει. Έχουν τόσο πολύ συμπιεστεί μέσα στις περιορισμένες τους απόψεις, που γίνονται δυσάρεστοι τόσο για τους ίδιους όσο και τους γύρω τους. Η ευκαμψία, η χαρά και η ροή της ζωής έχουν χαθεί. Αυτή τη μάλλον ζοφερή πιθανότητα πρόκειται να αντιμετωπίσει ο καθένας μας, αν δεν αφυπνιστεί στην ανάγκη για εργασία με τη ζωή του, στην ανάγκη για άσκηση και πρακτική. Πρέπει να διαλύσουμε την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει ένα «εγώ» διαχωρισμένο από το «άλλο». Η πρακτική μας έχει ως σκοπό να γεφυρώσει αυτό το χάσμα. Μόνο τη στιγμή που εμείς και το αντικείμενο γινόμαστε ένα μπορούμε να δούμε τι πραγματικά είναι η ζωή μας.

Η φώτιση δεν είναι κάτι που το πετυχαίνετε. Είναι η απουσία κάποιου πράγματος. Όλη σας τη ζωή τρέχετε πίσω από κάτι, επιδιώκοντας κάποιο σκοπό. Φώτιση είναι να το εγκαταλείψετε όλο αυτό. Όμως, το να κουβεντιάζουμε σχετικά μ’ αυτό δεν έχει και μεγάλη χρησιμότητα. Η πρακτική πρέπει να γίνει από τον καθένα μας. Δεν υπάρχει κάποιο υποκατάστατο. Μπορεί να διαβάζουμε γι’ αυτό μέχρις ότου είμαστε 1000 χρονών, αλλά δεν θα μας βοηθήσει καθόλου. Πρέπει όλοι μας να ασκηθούμε, και πρέπει να ασκηθούμε με όλη μας τη δύναμη για το υπόλοιπο της ζωή μας.

Αυτό που πραγματικά θέλουμε είναι μια φυσική ζωή. Οι ζωές μας είναι τόσο αφύσικες που για να κάνουμε μια άσκηση σαν αυτή του Ζεν, είναι στην αρχή εξαιρετικά δύσκολο. Όταν όμως καταφέρουμε να έχουμε μια αναλαμπή ότι το πρόβλημα στη ζωή μας δεν είναι έξω από εμάς, τότε ξεκινάμε να βαδίζουμε την ατραπό. Όταν αυτή η αφύπνιση συμβεί, όταν αρχίσουμε να βλέπουμε ότι η ζωή μπορεί να είναι περισσότερο ανοικτή και χαρούμενη απ’ όσο είχαμε ποτέ φανταστεί, τότε θέλουμε να ασκηθούμε.

Ξεκινάμε μια πειθαρχία σαν αυτή της άσκησης Ζεν ώστε να μάθουμε να ζούμε μια πνευματικά υγιή ζωή. Το Ζεν είναι περίπου 1000 χρόνια παλιό και τα προβλήματα των στρεβλώσεων έχουν μελετηθεί λεπτομερώς σ’ αυτό. Παρ’ ότι δεν είναι εύκολο, είναι πνευματικά υγιές. Είναι προσγειωμένο και πολύ πρακτικό. Έχει να κάνει με την καθημερινή μας ζωή, με το να δουλεύουμε καλύτερα στο γραφείο, να μεγαλώνουμε καλύτερα τα παιδιά μας, με το να έχουμε καλύτερες σχέσεις. Το να έχουμε μια πιο πνευματικά υγιή και ικανοποιητική ζωή προκύπτει από μια υγιή και ισορροπημένη άσκηση. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να βρούμε κάποιο τρόπο να δουλέψουμε με την θεμελιώδη παραφροσύνη που υπάρχει εξ’ αιτίας της τυφλότητας μας.

Για να καθίσουμε καλά χρειάζεται αρκετό κουράγιο. Το Ζεν δεν είναι πρακτική για τον καθένα. Πρέπει να θέλουμε να κάνουμε κάτι που δεν είναι εύκολο. Αν το κάνουμε με υπομονή και επιμονή, υπό την καθοδήγηση ενός καλού δασκάλου, η ζωή μας σιγά-σιγά καταλαγιάζει, γίνεται πιο ισορροπημένη. Τα συναισθήματά μας παύουν να μας κυριαρχούν ολοκληρωτικά. Καθώς καθόμαστε, ανακαλύπτουμε ότι το πρώτο πράγμα με το οποίο πρέπει να ασχοληθούμε είναι το πολυάσχολο, χαοτικό μυαλό μας. Είμαστε όλοι εγκλωβισμένοι σε φρενιτιώδη σκέψη, και το πρόβλημα στην άσκηση μας είναι πώς θα αρχίσουμε να φέρνουμε στη σκέψη αυτή καθαρότητα και ισορροπία. Όταν ο νους γίνεται καθαρός και ισορροπημένος και παύει να εγκλωβίζεται στα αντικείμενα, τότε μπορεί να υπάρξει ένα άνοιγμα και μπορούμε για ένα δευτερόλεπτο να πραγματώσουμε αυτό που πραγματικά είμαστε.

 

Όμως, το κάθισμα δεν είναι κάτι που κάνουμε για ένα ή δύο χρόνια με σκοπό να το μάθουμε τέλεια. Το κάθισμα είναι κάτι που κάνουμε για ολόκληρη τη ζωή. Δεν υπάρχει τέλος στο άνοιγμα που είναι δυνατό για μια ανθρώπινη ύπαρξη. Τελικά βλέπουμε ότι είμαστε η απέραντη, η απεριόριστη βάση ολόκληρου του σύμπαντος. Η δουλειά που έχουμε να κάνουμε για το υπόλοιπο της ζωής μας είναι να ανοιχτούμε σ’ αυτή την απεραντοσύνη και να την εκφράσουμε. Έχοντας όλο και περισσότερη επαφή μ’ αυτήν την πραγματικότητα μεγαλώνει η συμπόνια για τους άλλους και αλλάζει η καθημερινή μας ζωή. Ζούμε διαφορετικά, εργαζόμαστε διαφορετικά, σχετιζόμαστε με τους άλλους διαφορετικά. Το Ζεν είναι πρακτική για ολόκληρη τη ζωή. Δεν πρόκειται μόνο για το κάθισμα στο μαξιλάρι για 30 ή 40 λεπτά τη μέρα. Ολόκληρη η ζωή μας γίνεται πρακτική, 24 ώρες την ημέρα.

Τι γίνεται όμως σχετικά με το άφημα των σκέψεων που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του διαλογισμού; Στην πραγματικότητα δεν αφήνουμε ποτέ κάτι. Αυτό που νομίζω ότι κάνουμε είναι να φθείρουμε τα πράγματα. Αν αρχίσουμε να αναγκάζουμε τον νου μας να κάνει κάτι, επιστρέφουμε στον δυϊσμό τον οποίο προσπαθούμε να ξεφορτωθούμε. Ο καλύτερος τρόπος για να ελευθερώσουμε τις σκέψεις μας είναι να τις προσέξουμε και να τις αναγνωρίσουμε καθώς εμφανίζονται. « Α, ναι, αυτό κάνω πάλι!» – και χωρίς κριτική επιστρέφουμε στην εμπειρία της παρούσας στιγμής. Απλά, να είστε υπομονετικοί. Μπορεί να πρέπει να το κάνουμε 10.000 φορές, όμως η αξία της πρακτικής μας βρίσκεται στην συνεχή επιστροφή του νου στο παρόν, πάλι και πάλι και πάλι. Μην ψάχνεται για κάποιο υπέροχο μέρος στο οποίο δεν εμφανίζονται σκέψεις. Εφ’ όσον οι σκέψεις είναι ουσιαστικά μη πραγματικές, από κάποια στιγμή και μετά γίνονται όλο και πιο αδύναμες και επιτακτικές, και θα ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν περίοδοι όπου τείνουν να εξαφανιστούν εντελώς επειδή βλέπουμε ότι δεν είναι αληθινές. Εξασθενίζουν με τον καιρό χωρίς να καταλάβουμε καλά-καλά πώς αυτό έγινε. Οι σκέψεις αυτές συνιστούν την προσπάθεια μας να προστατευτούμε. Κανείς μας δεν θέλει αληθινά να τις εγκαταλείψει. Είμαστε προσκολλημένοι σ’ αυτές. Ο τρόπος για να μπορέσουμε να δούμε τελικά ότι δεν είναι αληθινές, είναι να αφήσουμε την ταινία να παίξει. Όταν έχουμε δει την ίδια ταινία 500 φορές, τότε γίνεται αληθινά βαρετή!

Υπάρχουν δύο ειδών σκέψεις. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τη σκέψη εκείνη που αποκαλώ «τεχνική σκέψη». Αν θέλουμε να βαδίσουμε από εδώ ως τη γωνία, ή αν θέλουμε να φτιάξουμε ένα κεϊκ, ή να λύσουμε ένα πρόβλημα φυσικής, πρέπει να σκεφτούμε. Η χρήση του μυαλού είναι υπέροχη. Δεν είναι αληθινό ή μη αληθινό, είναι αυτό ακριβώς που είναι. Οι γνώμες όμως, οι κριτικές, οι αναμνήσεις, το ονείρεμα για το μέλλον – το 90% από τις σκέψεις που γυροφέρνουν στο κεφάλι μας δεν έχουν ουσιαστική πραγματικότητα. Και εμείς βαδίζουμε από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο – εκτός και ξυπνήσουμε – σπαταλώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας μαζί τους. Το πιο απαίσιο κομμάτι της άσκησης του καθίσματος (και είναι πράγματι απαίσιο, πιστέψτε με) είναι όταν αρχίσουμε να βλέπουμε τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στον νου μας. Είναι μια συγκλονιστική εμπειρία για όλους μας. Βλέπουμε ότι είμαστε βίαιοι, προκατειλημμένοι και εγωιστές. Είμαστε όλ’ αυτά μαζί γιατί μια ζωή διαμορφωμένη και βασισμένη σε λάθος σκέψη οδηγεί σ’ αυτές τις καταστάσεις. Ο άνθρωπος είναι βασικά καλός, ευγενικός και συμπονετικός, όμως, χρειάζεται πάρα πολύ σκάψιμο για να αποκαλυφθεί αυτό το θαμμένο πετράδι.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει αναστάτωση. Αυτό που αρχίζει να εδραιώνεται με την πρατκική είναι ότι όταν αναστατωνόμαστε, δεν κολλάμε σ’ αυτό. Αν θυμώσουμε, θυμώνουμε για ένα δευτερόλεπτο. Μερικοί δεν έχουν καν επίγνωση ότι αυτό συμβαίνει. Δεν υπάρχει προσκόλληση στο θυμό, και δεν υπάρχει νοητική περιδίνηση γύρω απ’ αυτόν. Δεν εννοώ ότι μετά από χρόνια πρακτικής γινόμαστε σαν ζόμπι. Ακριβώς το αντίθετο. Έχουμε πιο αληθινά αισθήματα για τους άλλους, περισσότερα αισθήματα για τους ανθρώπους. Δεν είμαστε τόσο παγιδευμένοι στις εσωτερικές μας ανησυχίες.

Όμως, το καλύτερο κομμάτι της εκπαίδευσης και πρακτικής Ζεν είναι η καθημερινή μας εργασία.  Άσχετα από το ποια είναι η εργασία, θα πρέπει να γίνεται με προσπάθεια και πλήρη προσοχή σ’ αυτό που βρίσκεται μπροστά στη μύτη μας. Αν καθαρίζουμε τον φούρνο, θα πρέπει να το κάνουμε δοσμένοι ολοκληρωτικά ενώ συγχρόνως έχουμε επίγνωση των σκέψεων που διακόπτουν την προσπάθεια μας. «Σιχαίνομαι να καθαρίζω τον φούρνο. Η αμμωνία μυρίζει! Άλλωστε, σε ποιόν αρέσει να καθαρίζει τον φούρνο; Με όλη τη μόρφωση μου δεν θα έπρεπε να κάνω κάτι τέτοιο». Όλες αυτές είναι περιττές σκέψεις που δεν έχουν καμιά σχέση με το καθάρισμα του φούρνου. Αν ο νους παρεκκλίνει με κάποιο τρόπο, τον στρέφουμε πάλι στην εργασία. Από τη μια υπάρχει η εργασία που έχουμε αναλάβει να κάνουμε, και από την άλλη όλες οι σκέψεις μας σχετικά μ’ αυτή. Εργασία σημαίνει να κάνουμε αυτό που πρέπει να γίνει αυτή τη στιγμή, όμως, πολύ λίγοι από εμάς εργάζονται έτσι. Όταν ασκούμαστε με υπομονή, τελικά η εργασία αρχίζει να ρέει. Κάνουμε απλά αυτό που πρέπει να γίνει.

Ανεξάρτητα από το ποια είναι η ζωή σας, σας ενθαρρύνω να την κάνετε μέρος της πρακτικής σας.

Joko Beck

Άθληση και Παιδί

in Evexia by

Ένας πολύ απλός τίτλος για ένα πολύ δύσκολο θέμα!! Γιατί αυτό? Γιατί κάνοντας μια σύντομη ανασκόπηση στη σχετική βιβλιογραφία ανακαλύπτεις πόσο πολύ έχουν αλλάξει τα πράγματα τα τελευταία χρόνια. Μέχρι πριν μία με δύο δεκαετίες η λέξη παιδί ήταν συνώνυμο με τρέξιμο και παιγνίδι στις αλάνες μέχρι τελικής πτώσεως ενώ σήμερα η πραγματικότητα μας φαντάζει πολύ διαφορετική. Βρισκόμαστε σε μια εποχή που συνεχώς καταφθάνουν στα αυτιά μας πολύ ανησυχητικά νέα από όλες τις γωνιές του πλανήτη! Όλοι μιλάνε για μια νέα επιδημία, της παιδικής παχυσαρκίας και κατ’ επέκταση του μεταβολικού συνδρόμου στα παιδιά! Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με νέες –και με εξωτικά ονόματα- ορμόνες, όπως η λεπτίνη, γκρελίνη, λιπονεκτίνη, προ-οπιομελανοκορτίνη που συμμετέχουν στην παθογένεια του συνδρόμου, προϊόν της βαρύτητας που έχει δοθεί από την ερευνητική κοινότητα στην αντιμετώπιση ενός τόσο ανησυχητικού φαινομένου.

Τι δείχνουν οι μελέτες;

Μελέτες από επίσημους οργανισμούς , όπως η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας , μιλάνε για δραματική αύξηση του ποσοστού υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών κατά τη σχολική ηλικία, ποσοστό που σε ορισμένες χώρες κυμαίνεται από 20% εώς 40% .Τα αποτελέσματα μιας νέας έρευνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης μιλάνε για δύο δισεκατομμύρια υπέρβαρα άτομα παγκοσμίως μέχρι το 2015 ενώ σε μια πρόσφατη αμερικάνικη έρευνα τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα αποθαρρυντικά : στην κατηγορία από έξι ως δώδεκα ετών μόνο το 64% των αγοριών και το 50% των κοριτσιών μπορούσαν να διανύσουν ένα χιλιόμετρο σε λιγότερο από δέκα λεπτά, ενώ στην ίδια ηλικιακή ομάδα μόνο το 60% των αγοριών και το 30% των κοριτσιών μπορούσαν να κάνουν πάνω από μία έλξη(σε οριζόντια μπάρα με στόχο το πηγούνι τους να φτάνει τη μπάρα).

Φαίνεται πως στις μέρες μας, για ένα σημαντικό ποσοστό από τα παιδιά μας, το ποδήλατο και η μπάλα έχουν αντικατασταθεί από τα ασύρματα πληκτρολόγια και τηλεχειριστήρια. Τα παιδιά διασχίζουν ολόκληρες ηπείρους, συμμετέχουν σε μυθικές μάχες, εξολοθρεύουν εκατόμβες εχθρών με τα πιο απίθανα μέσα, αποκτούν φίλους στην Καραιβική και την Κίνα (βλέπε facebook, tweeter κλπ) και όλα αυτά χωρίς να ιδρώσουν!!

Τώρα ίσως περισσότερο από ποτέ, γιατί όσο μιλάμε το πρόβλημα μόνο αυξητική τάση παρουσιάζει, είναι καιρός να δούμε τον τίτλο στην αρχική του μορφή: γιατί είναι η άσκηση σημαντική και γιατί είναι σημαντικό να ξεκινά από την παιδική ηλικία?

 

Τι να κάνετε εσείς οι γονείς 

Ως γονείς είναι καλό να ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να αποκτήσουν καλές συνήθειες για την υγεία τους, και όσο πιο νωρίς γίνει αυτό τόσο πιο μακροπρόθεσμα αποτελέσματα έχει. Έχει ήδη αποδειχθεί από μελέτες ότι τα παιδιά που δεν αθλούνται έχουν λιγότερες πιθανότητες να γίνουν υγιείς ενήλικες. Υιοθετούν μια λογική αδράνειας που ενδέχεται να διατηρηθεί για την υπόλοιπη ζωή τους. Είναι καλό να μάθετε στα παιδιά ότι δραστηριότητες όπως το ποδήλατο, το κολύμπι, ο χορός, το γρήγορο περπάτημα, το ποδόσφαιρο, η αεροβική γυμναστική όταν γίνονται τακτικά δεν είναι μόνο ευχάριστα αλλά προάγουν και την υγεία. Η συστηματική άθληση στα πλαίσια μιας ομάδας συνομηλίκων ενισχύει το αίσθημα ευγενούς άμιλλας και συνεργασίας για ένα κοινό στόχο, ενώ η από κοινού άθληση μελών της οικογένειας ενισχύει το συναισθηματικό τους δέσιμο, κάτι που δύσκολα επιτυγχάνεται μέσα στη φορτωμένη καθημερινότητα γονέων και παιδιών.

Πως όμως η άθληση λειτουργεί θετικά για την υγεία?

Αυξάνει την καρδιαγγειακή αντοχή: Οι καρδιαγγειακές παθήσεις αποτελούν στις ανεπτυγμένες χώρες την πρώτη αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Παρά το ότι θεωρούνται παθήσεις ενηλίκων, εναποθέσεις λίπους έχουν βρεθεί στις αρτηρίες παιδιών ακόμη και τριών ετών ενώ υψηλή αρτηριακή πίεση έχει περίπου το 5% των παιδιών.
Η συστηματική αεροβική άσκηση κάνει την καρδιά να λειτουργεί πιο αποτελεσματικά και μειώνει τη συχνότητα υψηλής αρτηριακής πίεσης. Επίσης μέσω ορμονικών μηχανισμών αυξάνει τα επίπεδα της HDL (high density lipoprotein) , της καλής μορφής της χοληστερόλης που απομακρύνει τα πλεονάζοντα λιπαρά από την κυκλοφορία του αίματος. Κατά τη μέση παιδική ηλικία συνιστάται άσκηση τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα για είκοσι ως τριάντα λεπτά, έτσι ώστε οι καρδιακοί παλμοί του παιδιού να επιταχύνονται.

Βελτιώνει την ισχύ και την αντοχή των μυών: Καθώς οι μύες του παιδιού γίνονται δυνατότεροι θα μπορεί να ασκείται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να προστατεύεται από τραυματισμούς- οι δυνατοί μύες παρέχουν καλύτερη στήριξη στις αρθρώσεις. Παρ’όλα αυτά όμως σε καμία περίπτωση δε συνιστάται η χρήση ελευθέρων βαρών για μυική ενδυνάμωση κατά την παιδική ηλικία, ως περισσότερο κατάλληλες ασκήσεις προτείνονται από την Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία το τρέξιμο σε ανήφορο, οι κάμψεις(σε παραλλαγή ανάλογα με την ηλικία) , τα επιτόπια πηδήματα και οι έλξεις.

Αυξάνει την ευλυγισία: Για καλή φυσική κατάσταση τα παιδιά πρέπει να είναι σε θέση να στρέφουν και να λυγίζουν το σώμα τους σε όλο το φάσμα των φυσιολογικών κινήσεων των αρθρώσεων χωρίς να καταβάλλουν ιδιαίτερη προσπάθεια ή να κινδυνεύουν να τραυματιστούν. Αν και με την πάροδο της ηλικίας οι περισσότεροι άνθρωποι χάνουν την ευλυγισία τους, αυτό μπορεί να ανασταλεί με ειδικές ασκήσεις, που διατηρούν την ευκαμψία σε όλη τη διάρκεια της ζωής, αρχίζοντας από την παιδική ηλικία. Οι ήπιες αυτές ασκήσεις είναι ο καλύτερος τρόπος για να διατηρηθεί η ευλυγισία και μπορούν να συμπεριληφθούν στην προθέρμανση και χαλάρωση του παιδιού.

Βοηθά στη διατήρηση του ιδανικού βάρους: Κατά μέσο όρο δεκαπέντε στα εκατό παιδιά της προεφηβικής ηλικίας είναι υπέρβαρα, λίγα όμως από αυτά αθλούνται συστηματικά. Ωστόσο με την άσκηση καίγονται αποτελεσματικά θερμίδες και λίπη και μειώνεται η όρεξη.

Μειώνει το άγχος: Το άγχος που δεν αντιμετωπίζεται μπορεί να οδηγήσει σε σύσπαση των μυών η οποία με τη σειρά της μπορεί να εκδηλωθεί με πονοκεφάλους, πόνους στο στομάχι και άλλα είδη αδιαθεσίας. Το παιδί πρέπει να μάθει, όχι μόνο να αναγνωρίζει την ένταση στο σώμα του, αλλά και να την εκτονώνει αποτελεσματικά. Η άσκηση είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να ελέγχει κανείς το στρες. Ένα σωματικά δραστήριο παιδί είναι λιγότερο πιθανό να βιώσει συμπτώματα που σχετίζονται με το στρες από ότι οι συνομήλικοι του που κάνουν καθιστική ζωή.

Ίσως ο καλύτερος τρόπος να κάνετε τα παιδιά να χαίρονται την άσκηση είναι να την μετατρέψετε σε οικογενειακή εκδήλωση, με εσάς να δίνετε το καλό παράδειγμα και να ενθαρρύνετε τη συμμετοχή τους. Δε θα βελτιωθεί μόνο η φυσική κατάσταση όλων αλλά θα ενισχυθεί και η ενότητα της οικογένειας! Ποιο παιδί δε θέλει να τρέχει και να παίζει με τους γονείς του? Προσωπικά δε ξέρω κανένα! Αν κάνετε το παιδί σας να ενδιαφερθεί από μικρή ηλικία για την καλή σωματική του κατάσταση, αυξάνετε τις πιθανότητες να γίνει η σωματική άσκηση συνήθεια ζωής. Και το τελικό αποτέλεσμα θα είναι μακροπρόθεσμη υγεία! Γίνετε εσείς το πρότυπο και βοηθήστε το παιδί να ακολουθήσει, γιατί στο τέλος της ημέρας ποιοι είναι τα πρότυπα και οι ήρωες κάθε παιδιού?

Επιμέλεια κειμένου: Τηλέμαχος Αλιάδης

Τι είναι το Λεμόνι;

in Evexia by

Κάθε χρόνο καινούργιες ανακαλύψεις γίνονται σχετικά με το μαγικό φρούτο, το Λεμόνι.
Μια νέα Βιταμίνη-Βιταμίνη P-έχει προστεθεί στην πολύτιμη Βιταμίνη C που βρίσκεται στο φρέσκο ορεκτικό της κουζίνας, στο εργαστήρι διατροφής, ακόμη και στο μπουντουάρ.
Το Λεμόνι έχει πολλά κόλπα.
Όπως η μετατροπή του νερού σε κρασί, το Λεμόνι με την κιτρική του οξύτητά, γρήγορα μετατρέπεται σε αλκαλικό. Με την μεγάλη του περιεκτικότητα σε ασβέστιο, προμηθεύει τα οστά, τα δόντια και το νευρικό σύστημα με την βασική τροφή. Επίσης περιέχει φώσφορο, και μια από τις μεγαλύτερες του ιδιότητες του είναι να χωνεύει τις πρωτεΐνες όταν χρησιμοποιείται στο κρέας, στο ψάρι και στα αυγά.
 lemoni- tadeefi.gr
Το Λεμόνι ένας Θεραπευτής, και Αντισηπτικό.
Ο Δρ. Gerald Stahl. αναφέρει αμέτρητες περιπτώσεις καταρράκτη που έχουν εξαλειφθεί, χρησιμοποιώντας σταγόνες από χυμό λεμονιού και αποσταγμένο νερό (μισό- μισό), μέσα στο μάτι τρείς φορές ημερησίως. Για την μυκητίαση των ποδιών δεν χρειάζονται ακριβές αλοιφές για την καταστολή. Ο χυμός Λεμονιού σε συνδυασμό με χυμό Παπάγιας αναφέρεται επίσης εδώ σαν κατασταλτικό.
Αρκετοί διάσημοι οδοντίατροι συνταγογραφούν το χυμό του Λεμονιού με αλάτι για την επίμονη Πυόρροια.
Το λεμόνι είναι ένας από τους γρηγορότερους εχθρούς ενάντια στα μικρόβια. Οι χειρούργοι των Βιομηχανιών έχουν χρησιμοποιήσει το λεμόνι σε μολύνσεις προερχόμενες από τραυματισμό, με εξαιρετική επιτυχία. Ο Harley Street σπεσιαλίστας στο Λονδίνο δίνει στα παιδιά της βασιλικής οικογένειας, λεμόνι με μέλι για τον πονόλαιμο. Πολλοί άνθρωποι που έχουν ξοδέψει μεγάλα ποσά και περιουσίες για το επίμονο έκζεμα, και όταν όλα τους τα λεφτά ξοδευτήκαν, ανακάλυψαν ότι η κατάσταση αυτή εξαφανίζεται και δεν επανέρχεται όταν οδηγηθήκαν στη χρήση λεμονιού.
Το λεμόνι διώχνει την δυσοσμία του στόματος.
Το λεμόνι δεν είναι μόνο ένα τοπικό αντισηπτικό για την δυσάρεστη αναπνοή, αλλά και σαν εσωτερικό αλκαλικό, προστατεύει από το να δημιουργείται δυσάρεστη αναπνοή. Ηθοποιοί και αστέρες του θεάτρου πίνουν χυμό λεμονιού με λίγο μέλι, δύο με τρείς φορές την ημέρα για εξασφάλιση της γλυκύτητας της αναπνοής τους.
 lemoni- tadeefi.gr
Γιατί να έχεις άσθμα όταν υπάρχει πληθώρα λεμονιών;
Ο Δρ. Jοseph H. Green δεν φοβάται κατάλοιπα άσθματος στους ασθενείς του. Συμπληρωματικά μετά από γενική τροφικ αποτοξίνωση, τους δίνει 2 κουταλιές χυμό λεμονιού πριν από κάθε γεύμα και πριν την κατάκλιση.
Βήχας και κρύωμα.
Ψημένα λεμόνια – ψημένα μέχρι να ανοίξουν-δίνονται για το βήχα και το κρύωμα σε πάσχοντες όλων των ηλικιών, με αξιοσημείωτη επιτυχία. Όταν το λεμόνι σπάσει και ανοίξει, δίνουμε στον ασθενή τον χυμό του λεμονιού, με φρέσκο χυμό ανανά που ανακουφίζει αμέσως. Ο χυμός του ανανά προσθέτει τα δυνατά του χωνευτικά ένζυμα στο λεμόνι, που διαλύουν τα φλέματα στον λαιμό.
Οι Κινέζοι χρησιμοποιούν το λεμόνι σαν φάρμακο.
Όταν οι Κινέζοι ιατροί αποκαλύπτουν τα (remedies) φάρμακά τους, πάντα υπάρχει κάτι που αξίζει τον κόπο να διαβαστεί. Η έξυπνη θεραπεία για την πυώδη λοίμωξη της ράγας της άπω φάλαγγας ενός δακτύλου, πραγματοποιείται με αυτή την μέθοδο: κόβουμε το πάνω μέρος του λεμονιού, και εισάγουμε το δάκτυλο στο λεμόνι και το δένουμε. Το πρωί η παρανυχίδα είναι έτοιμη να καθαριστεί.

Άσκηση και ευεξία

in Evexia by

 

Η άσκηση χαρίζει υγεία και ευεξία
Ο σύγχρονος τρόπος ζωής αποτελείται από πολλές ώρες εργασίας και καθιστική ζωή.
Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι διακατέχονται από άγχος, στρες και από μυοσκελετικούς πόνους. Έτσι όλοι προσπαθούμε να βρούμε ένα μαγικό χαπάκι που θα μας να κάνει να νοιώσουμε υγεία και ευεξία.
Ποιο όμως είναι αυτό το “χάπι” που θα μας κάνει να ζήσουμε περισσότερο; να έχουμε λιγότερες ασθένειες και μεταβολικές νόσους; να φαινόμαστε πιο δυνατοί, νέοι και όμορφοι;
να έχουμε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και καλύτερη ψυχική υγεία; να είμαστε πιο αποδοτικοί και παραγωγικοί στη δουλειά μας; To “χάπι” λοιπόν αυτό που έχει οφέλη σε όλα τα παραπάνω
ονομάζεται άσκηση.
O καθένας από σας μπορεί να ξεκινήσει την άσκηση από όπου και να βρίσκεται και σε όποια
φυσική κατάσταση και αν είναι. Δεν είναι απαραίτητο να πάτε σε κάποιο γυμναστήριο αν αυτό επιθυμείτε. Κάθε κίνηση που γίνεται στην καθημερινότητα σας θεωρείται άσκηση όταν συνοδεύεται από μια συγκεκριμένη ένταση, διάρκεια και επαναληψιμότητα και εμπλέκονται μεγάλες μυϊκές ομάδες. Έτσι λοιπόν με όπλα την καλή διάθεση, την φαντασία και τη σωστή “συνταγή”μπορείτε να γίνεται πιο δραστήριοι και υγιείς.
Ο πιο απλός τρόπος να ξεκινήσεις και να συνεχίσεις το ταξίδι για την ευεξία είναι το περπάτημα.
Το περπάτημα δεν κοστίζει τίποτα, είναι ασφαλές, καίς θεμίδες, βελτιώνεις την αντοχή σου και χαλαρώνεις.
Βρείτε αρκέτες ευκαιρίες να περπατάτε όπως π.χ όταν μιλάτε στο τηλέφωνο, όταν ακούτε μουσική, όταν έχετε επαγγελματική συνάντηση , αντί να πάρετε τον ανελκυστήρα ή το αυτοκίνητο, πρίν το πρωινό ή μετά τομεσημεριανό σας γεύμα, όταν πάτε το σκύλο βόλτα ή ακόμα ενώ δουλεύετε (treadmil desk , εικόνα 1) ή σε διαλείματα.
 2-2
Εικόνα 1. Treadmil desk
Δεν υπάρχει πιο ευχάριστο και διασκεδαστικό πράγμα από το παιχίδι και την υπαίθρια
δραστηριότητα. Κανονίστε με φίλο/ους, με οικογένεια ή σύζυγο να κάνετε πεζοπορία στο βουνό,τρέξιμο, ποδήλατο, κολύμβηση, ποδήλατο ή κανό θαλάσσης, ρακέτες, χορό. Είναι μερικοί τρόποι να ψυχαγωγηθείτε, να κοινωνικοποιήθείτε, να αποβάλλεται το άγχος και ταυτόχρονα να γυμναστείτε (εικονα 2).
 3-2
Εικόνα 2. Family cycling
Το περπάτημα για 15-20 λεπτά/μέρα παρέχει σημαντικά καρδιαγγειακά οφέλη. Με το καιρό
μπορείτε να περπατάτε 30 λεπτά/ημερησιώς και σε πιο έντονο ρυθμό. Ένα έντονο περπάτημα με ταχύτητα 8 km/h για 30 λεπτά οδηγεί σε απώλεια 220 και 320 θερμιδών για μια μέση γυναίκα και άντρα αντίστοιχα. Το τρέξιμο διάρκειας 20-30 λεπτών και έντασης 75% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας έχει χαρακτηριστεί ως τεχνική χαλάρωσης. Επίσης, παγκόσμιοι οργανισμοί υγείας συνιστούν αερόβια δραστηριότητα μέτριας έντασης, 5 φορές/εβδομάδα προκειμένου να αυξηθεί η αερόβια ικανότητα και να θωρακίσετε την υγεία σας. Εάν είναι πολύ πιεσμένος ο χρόνος σας και νιωθετε αγχωμένοι/ες μπορείτε να ξεκινήσετε ή να αυξήσετε τη φυσικής σας δραστηρίοτητα κάνοντας ασκήσεις στο σπίτι.
Συγκεκριμένα, μπορείτε να μετρατρέψετε το σπίτι σας σε γυμναστήριο κάνοντας απλές ασκήσεις ενώ ταυτόχρονα κάνετε τις δουλειές του σπιτιού, βλέποντας τηλεόραση ή διαβάζοντας. Π.χ προκείμένου να τονώσετε τους μηρούς σας κάνετε ισομετρικά καθίσματα, 3-4 σετ, για 30-60 δευτερόλεπτα ένώ βλέπετε ταινία ή διαβάζετε.
 4-2
Εικόνα 3. Wall sit learning
Προκειμένου να γυμνάσετε το κορμό σας μείνετε σε σανίδα, για 30-60 δευτερόλεπτα ενώ διαβάζετε
(εικόνα 4). Επίσης, μπορειτε ένω κάθεστε στο καναπέ να πιέζετε ισομετρικά με τους μηρούς σας ένα μαξιλάρι για 30-60 δευτερόλεπτα και να επαναλλάβετε για 3-4 φορές προκειμένου να
γυμνάσετε τους προσαγωγούς σας.
 5-2
Εικόνα 4. Plank position
Ακόμα, μπορείτε να βελτιώσετε την ευλυγισία σας και να χαλαρώσετε τους μύες σας κάνοντας
διατάσεις. Αν θέλετε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια πετσέτα ή ένα κοντάρι της σκούπας για δώσετε μεγλύτερη ένταση. Σε κάθε διάταση θα πρέπει να μένετε 15-30 δευτερόλεπτα και να το επαναλλάβετε για 2-3 φορές.
 6-2
Εικόνα 5. Stretching
Υπάρχουν πολλοί τρόποι και πολλές ευκαιρίες να ξεκινήσεις ή να συνεχίσεις να γυμνάζεσαι. Το πιο σημαντικό όμως είναι να έχεις ένα εσωτερικό κίνητρο και να σε εμπνέει αυτό που κάνεις.
Γυμναστική και χαμόγελο είναι το μυστικό της ευεξίας!

Κάνει το κρασί καλό στην υγεία ;

in Evexia by

ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΠΙΝΕΤΕ….

Τόνοι μελάνης έχουν χυθεί για το θέμα. Όπως όμως δείχνουν οι μελέτες, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Υπάρχουν μυριάδες διαφορετικοί τρόποι για το πώς το ποτό επιδρά στον οργανισμό μας, από το αν καταναλώνεται με φαγητό μέχρι και πολιτισμικοί ή διακρατικοί.

Αφού δεν υπάρχει κοινή πολιτική στο θέμα, η Μεγάλη Βρετανία έριξε στο μηδέν τα επιτρεπόμενα όρια αλκοόλ πέρυσι.

krasia kok

Το αμερικανικό υπουργείο Υγείας δίνει οδηγίες για περιορισμένη κατανάλωση και συστήνει το αλκοόλ να συνδυάζεται με φαγητό , χωρίς να δίνει μεγάλη σημασία στις μονάδες που
μπορεί να καταναλώσει κάποιος. Τα ιατρικά συμπεράσματα , ωστόσο, συγκλίνουν στο ότι όσοι πίνουν κρασί και ιδιαίτερα αυτοί που το συνδυάζουν με φαγητό, έχουν χαμηλότερο δείκτη θνησιμότητας από εκείνους που επιλέγουν μπύρα ή βαρύ αλκοόλ.

Άλλωστε , είναι γνωστές οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του κρασιού.

Σωματική άσκηση και DNA

in Evexia by

Πώς η σωματική άσκηση μπορεί να αλλάξει την ζωή μας;

Η απάντηση βρίσκεται μέσα μας οσο και να την αγνοούμε.Η μελέτη του διάσημου Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Σουηδίας, δείχνει ότι η αερόβια άσκηση ανοιγοκλείνει τους διακόπτες χιλιάδων γονιδίων.

Η μελέτη αφορά τους λεγόμενους επιγενετικούς παράγοντες, διαδικασίες που ενεργοποιούν ή απενεργοποιούν γονίδια χωρίς να επηρεάζουν την ίδια την αλληλουχία του DNA. Αυτό γίνεται κυρίως μέσω της «μεθυλίωσης», κατά την οποία ομάδες ατόμων που ονομάζονται μεθυλομάδες συνδέονται σε συγκεκριμένες θέσεις του DNA και αυξάνουν ή περιορίζουν τη λειτουργία, ή την έκφραση, συγκεκριμένων γονιδίων.

Το πρόβλημα είναι ότι τα μοτίβα μεθυλίωσης του DNA επηρεάζονται από μια πληθώρα περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως για παράδειγμα η διατροφή και η έκθεση σε ρύπους. Ως εκ τούτου, είναι δύσκολο να απομονώσει κανείς την επίδραση μεμονωμένων παραγόντων όπως η σωματική άσκηση.

dna askisi

Οι ερευνητές του Καρολίνσκα ξεπέρασαν το εμπόδιο με έναν ευρηματικό τρόπο: ζήτησαν από τους εθελοντές του πειράματος να γυμνάζουν μόνο το ένα πόδι, ώστε να μπορούν να το συγκρίνουν άμεσα με το αγύμναστο άκρο. Κατά κάποιο τρόπο, “οι εθελοντές έγιναν η ομάδα ελέγχου του εαυτού τους”, σχολιάζει η εφημερίδα New York Times,

Συνολικά 23 υγιείς άνδρες και γυναίκες υποβλήθηκαν σε ένα μπαράζ ιατρικών εξετάσεων, συμπεριλαμβανομένης μιας βιοψίας στους μυς του ποδιού. Στη συνέχεια ακολούθησαν πρόγραμμα άσκησης στο οποίο έκαναν πεντάλ στο ποδήλατο μόνο με το ένα πόδι σε μέτριο ρυθμό για 45 λεπτά, τέσσερις φορές την εβδομάδα επί τρεις μήνες. Στο τέλος του προγράμματος, οι ιατρικές εξετάσεις και οι βιοψίες επαναλήφθηκαν.

Χρησιμοποιώντας σύγχρονες γενετικές μεθόδους, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα μυϊκά κύτταρα του γυμνασμένου ποδιού παρουσίαζαν αλλαγές των μοτίβων μεθυλίωσης σε 5.000 θέσεις του γονιδιώματος. Σε άλλες θέσεις είχαν προστεθεί μεθυλομάδες και σε άλλες είχαν αφαιρεθεί, ωστόσο οι αλλαγές ήταν εκτεταμένες και στατιστικά σημαντικές.

Επιπλέον, σημαντικές αλλαγές καταγράφηκαν στα μοτίβα έκφρασης χιλιάδων γονιδίων, πολλά από τα οποία είναι γνωστό ότι παίζουν ρόλο στο μεταβολισμό, την απόκριση στην ινσουλίνη και τη φλεγμονή των μυών. Τέτοιες αλλαγές δεν παρατηρήθηκαν στο αγύμναστο πόδι, αναφέρει η ερευνητική ομάδα στην επιθεώρηση «Epigenetics».

Το συμπέρασμα της μελέτης είναι προφανές. Όπως το θέτει η Μαλίν Λίντχολμ, πρώτη συγγραφέας της δημοσίευσης, «μέσω της άσκησης αντοχής, μια αλλαγή του τρόπου ζωής που μπορούν να υιοθετήσουν χωρίς κόστος οι περισσότεροι άνθρωποι, μπορούμε να φέρουμε αλλαγές που επηρεάζουν το πώς χρησιμοποιούμε τα γονίδιά μας και, μέσω αυτού, να αποκτήσουμε πιο υγιείς και λειτουργικούς μύες που τελικά βελτιώνουν την ποιότητα ζωής μας»

Go to Top