Τα ρομπότ και οι αποικίες πέρα από τη Γη

in Astronomy by

Καθώς η διαστημική τεχνολογία εξελίσσεται με ταχείς ρυθμούς, η αποίκηση ενός πλανήτη στο Ηλιακό μας Σύστημα γίνεται ολοένα και πιο αληθοφανές σενάριο. Από τις αρχές της  δεκατετίας του ’60 στείλαμε αρκετές αποστολές στον εύκολα προσβάσιμο γειτονικό μας πλανήτη.

Οι αποστολές Mariner 1 και 2 των ΗΠΑ και Venera των Σοβιετικών μας έδειξαν από νωρίς το πραγματικό πρόσωπο της Αφροδίτης, που δεν είναι άλλο από μια κόλαση λουσμένη από πυκνή και ιδιαίτερα τοξική ατμόσφαιρα. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι τόσο έντονο, που η επιφανειακή θερμοκρασία ξεπερνάει τους 450 oC, δηλαδή είναι αρκετά θερμή ώστε να λιώσει ο ψευδάργυρος, ο μόλυβδος και τα περισσότερα οργανικά υλικά. Η ατμοσφαιρική πίεση δε, είναι ισοδύναμη με αυτή που συναντάμε ένα χιλιόμετρο κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού, εκεί όπου και τα υποβρύχια δεν αντέχουν.

Ωστόσο, η ανθρώπινη ανάγκη για διαιώνιση του είδους μας έχει δώσει λύσεις αποφεύγοντας την επιφάνεια του αφιλόξενου Εωσφόρου. Εναέριες πόλεις, κρεμασμένες σε μπαλόνια πάνω από τα σύννεφα, είναι η πιο τολμηρή απάντηση των ερευνητών. Ένα αρκετά μεγάλο μπαλόνι, θα έχει την ικανότητα ανύψωσης πολλών ανθρώπων και των προμηθειών τους. Και δεδομένου ότι ο πλανήτης μας παρέχει βαρύτητα κοντά στη γήινη και κάποια προστασία από το διάστημα, το κύριο μέλημά μας ήταν με τι θα το γεμίσουμε το μπαλόνι.

ΠΟΛΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
ΠΟΛΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ

Απλά με γήινο αέρα, ο οποίος είναι πολύ ελαφρύτερος από τον αέρα της Αφροδίτης. Θα λειτουργήσει όπως λειτουργεί στη Γη ένα μπαλόνι γεμάτο ήλιο. Όσο για την προστασία του μπαλονιού από τα σύννεφα θειϊκού οξέος, η λύση έχει ήδη δωθεί από τους Ρώσους με την αποστολή Vega όπου άφησαν δύο μπαλόνια στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης για 2 ημέρες, των οποίων το εξωτερικό στρώμα ήταν απλά Teflon.

Όμως η ανάγκη εύρεσης ενός πιο φιλόξενου χώρου, οδήγησε το βλέμμα μας στον κόκκινο πλανήτη. Ο δεύτερος γείτονάς μας ίσως αποτελεί τη λύση για την ανθρωπότητα. Έχει ευτυχώς βαρύτητα κοντά με τη Γήινη και μια αρκετά αραιή ατμόσφαιρα. Ασύγκριτα πιο φιλόξενος από τον ξακουστό Αυγερινό (Αφροδίτη) και άριστα χαρτογραφημένος από τους δορυφόρους και τα ρομπότ της NASA, κυρίως μέσα από τις αποστολές Mariner.

Τον Σεπτέμβριο λοιπόν, ο Elon Musk αποκάλυψε το σχέδιο της εταιρείας SpaceX, η οποία εργάζεται με σκοπό την αποίκηση του Άρη. Η SpaceX θα χρησιμοποιεί σύστημα Διαπλανητικών Μεταφορών, για να πετάξει μέχρι και 1 εκατομμύριο ανθρώπους στον κόκκινο πλανήτη μέσα στα επόμενα 50 έως 100 χρόνια. Αυτή τη στιγμή, χρησιμοποιώντας την τρέχουσα τεχνολογία, η τιμή του εισητηρίου ανά άτομο είναι 10 δισεκατομμύρια δολάρια, όμως ο Musk πιστεύει ότι μπορούν να το μειώσουν σε περίπου $ 200.000 έως το έτος 2024, οπότε και θα μπορούν να ξεκινήσουν οι επανδρωμένες πτήσεις προς τον Άρη.

Μετά την αρχική αποστολή, η SpaceX θα στείλει έως και 1000 διαστημόπλοια στον Άρη, με κάθε ευκαιρία που θα έχει. Δυστυχώς, ο Άρης και η Γη ευθυγραμμίζονται ευνοϊκά μόνο κάθε 26 μήνες, και αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να στείλει όσο το δυνατόν περισσότερα πλοία ταυτόχρονα.

 

Πώς όμως θα μπορέσουν οι πρώτοι άποικοι να φέρουν εις πέρας όλες τις εργασίες οικοδόμησης αποικιών με ελεγχόμενα οικολογικά συστήματα;

 

NASA R5 Valkyrie
NASA R5 Valkyrie

Για το λόγο αυτό, το Νοέμβριο του 2015, η NASA έδωσε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, ένα από τα R5 “Valkyrie” ανθρωποειδή ρομπότ τους. Από εκείνη τη στιγμή, το Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory (CSAIL) του MIT, έχει αναπτύξει ειδικούς αλγόριθμους που θα επιτρέψει σε αυτά τα ρομπότ να βοηθήσουν κατά τη διάρκεια των μελλοντικών αποστολών στον Άρη. Εκτός όμως από το MIT, το Πανεπιστήμιο Northeastern και το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου έχουν επίσης επιφορτιστεί με τον προγραμματισμό ενός R5 για την ολοκλήρωση εργασιών που συνήθως γίνονται από τους αστροναύτες.

Τα ρομπότ αυτά θα δοκιμαστούν σε προσομοιωμένο περιβάλλον και θα κρίνονται με βάση την ικανότητά τους να ολοκληρώσουν τρεις βασικές  εργασίες. Αυτές περιλαμβάνουν την ευθυγράμμιση μιας συστοιχίας επικοινωνιών (πχ. με δορυφόρους), την επισκευή ένος σπασμένου ηλιακού συλλέκτη, καθώς και τον εντοπισμό και την επισκευή διαρροών. Εν ολίγοις, το ρομπότ αυτά δεν θα είναι όπως οι άλλες ρομποτικές αποστολές (πχ. Curiosity Rover). Πλέον αντί να έχουμε ένα ανθρώπινο ον που πιέζει μοχλούς για να μετακινείται το ρομπότ και να συλλέγει δείγματα, τα νέα R5 θα είναι επιφορτισμένα με εργασίες όπως συνδέσεις καλωδίων, επισκευές εξοπλισμών και λήψη δειγμάτων χωρίς τη βοήθεια ανθρώπου.

Επιπλέον τα ρομπότ αυτά θα μπορούν στο μέλλον να χρησιμοποιούνται σε διαστημικές αποστολές αντί πληρωμάτων. Χωρίς ανάγκες τροφίμων και χωρίς το φόβο αποτυχίας της αποστολής και θανάτου του πληρώματος, θα μπορούσαν πολύ εύκολα να προσεγγίσουν και να ερευνήσουν άλλους κόσμους πέρα από τον Άρη. Όπως για παράδειγμα τον δορυφόρο του Δία, Ευρώπη, με τους κρυμμένους ωκεανούς και τη σημαντική πιθανότητα ύπαρξης ζωής.

Το μέλλον φαντάζει πολύ διαφορετικό. Ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος δεν κατάφερε να αλλάξει τόσο το πρόσωπο της Γης, όσο τα τελευταία 100 χρόνια με το τεχνολογικό του θαύμα. Ίσως χρειαστεί λιγότερα χρόνια στο μέλλον να αλλάξει και τους γειτονικούς πλανήτες. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο θα τους αλλάξει προς το συμφέρον της διαιώνισης του είδους μας ή προς το συμφέρον της τσέπης μας. Γιατί το δεύτερο μας κοστίζει πλέον πολύ ακριβά στη Γη, εφόσον οι πηγές ενέργειας κατασπαταλώνται αλόγιστα.

Latest from Astronomy

Mars Science City in Dubai

Το Ντουμπάι, η μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, είναι συνηθισμένο να
Go to Top